ผมไม่ปราถนาสิ่งใดจากท่าน ผมก้าวปั่นจักรยานมาพบท่านเพียงเพื่อบอกท่านว่า....

ผมมาเพียงเพื่อบอกกับท่าน (๖)

ปั่นไปกราบนมัสการสรีระสังขารหลวงปู่พรหม....

ผมเล่าเรื่องให้หลวงปู่ฟัง

เช้าวันนี้ผมเลือกที่จะออกปั่นจักรยานตามคำสัญญา ที่ให้ไว้กับตนเองเมื่อวันวาน  การออกก้าวปั่นจักรยานในวันนี้ จึงเป็นการปั่นไปในพื้นที่เขตอำเภออุบลรัตน์ และใช้เวลาในการปั่นไม่นานมากนัก กระผมเลือกช่วงการออกปั่นจกรยานในยามเย็น หลังจากเสร็จภารกิจ  ในเรื่องของการพาทีมแข่งขันจักรยานแต่ละประเภทของนักกีฬา 


ผมไม่ลืมที่ได้ให้คำมั่นกับตนเองไว้ในวันวาน ครั้งเมื่อปั่นจักรยานผ่านวัดเขื่อนอุบลรัตน์ในช่วงเย็น การระลึกถึงคำสัญญาต่าง ๆ ที่ให้ไว้กับตนเองและผู้อื่น  คือสิ่งที่เราจะต้องรักษา ประพฤติ ปฎิบัติเป็นนิสัยอย่างจริงจัง จริงแท้ ปฎิบัติให้เป็นดั่งชีวิต อยู่กับชีวิต สิ่งที่เรารักษาให้เป็นตรงตามคำมั่น นั้นคือสัจจะประจำตน สัจจะภายในตน 

 

เมื่อรักษาสัจจะก็มิต้องรักษาเศษกระดาษพิมพ์เอกสาร  เมื่อมีสัจจะก็มิต้องประหวั่นถึงสิ่งที่มิใช่สัจจะ เมื่อรักษาสัจจะ ชีวิตย่อมเดินทางได้ด้วยความดี ไร้ทุกข์ ไร้กังวล ไร้ข้อประหวั่นภายในจิตตน และส่งผลให้เราสามารถมีดวงใจที่เบิกบาน พร้อมที่จะส่งดวงใจของเราสู่ภายนอก ด้วยสัจจะภายในตน....

สองขาทำหน้าที่แบบเป็นไปเอง  ผ่านการส่งต่อของการตั้งจิตที่จะก้าวไปกราบนมัสการพระคุณจ้า ผมไม่เคยทราบมาก่อนว่าวัดที่จะไปกราบนมัสการพระคุณเจ้านั้น ชื่อวัดอะไร หรือมีสิ่งศรัทธา หรือเป็นวัดที่ประชาชนให้ความเคารพอย่างมากยิ่ง ด้วยการก้าวปั่นเข้าไปในวัด ถึงทราบได้จากการก่อสร้างที่บ่งบอกให้ทราบได้ว่า วัดนี้ ได้เป็นที่เคารพศรัทธายิ่งจากพุทธศาสนิกชนทั้งประเทศไทย โดยเฉพาะพระอุโบสถ ตลอดจนสถานที่ภายในวัดที่เป็นลานหรือที่เป็นอาคาร ล้วนถูกก่อสร้างด้วยความวิจิตสวยงามอย่างยิ่ง และความวิจิตในเชิงช่างศิลป์เช่นนี้ ล้วนจะต้องเกิดขึ้นจากความศรัทธา แรงศรัทธามั่น ต่อหลวงปู่พรหม พระผู้ทรงมีสรีระสังขารที่มิเสื่อมสลาย  นั้นคือสิ่งที่เป็นเรื่องเหนือธรรมชาติของร่างกายโดยทั่วไป และยังมิสามารถหาข้อหลักการ เหตุผล มาอรรถาธิบายได้ถึงความไม่เสื่อมสลายของสรีระสังขารเช่นนี้ ....

 

เรื่องที่ขึ้นอยู่เหนือ ธรรมชาติ  เป็นบุญของกระผมแล้ว ที่ได้มีโอกาสเดินทางมา และได้เข้ามากราบนมัสการสรีระสังขารด้วยความบังเอิญ หรือบุญนำพา หรือด้วยเหตุปัจจัยสิ่งอันใดก็มิอาจค้นหาได้ แต่สิ่งหนึ่งที่ผมได้พบ คือมิติของความปิติ เป็นสุขอย่างยิ่ง ดีใจอย่างยิ่ง ล้วนแล้วแต่ได้เวียนเดินทางเข้ามาหาในห้วงขณะดวงจิตสงบ หยุดนิ่งเงียบ ไร้เรื่องข้อกังวลหรือขุ่นข้องหมองดวงจิตใด ๆ ...

 ในขณะปั่นจักรยานผ่านไปนั้น ก็ตื่นตะลึงตระการตากับภาพภายในภายนอกของรูปทรงพระอุโบสถ ไม่น่าเชื่อว่าจะงดงามได้ถึงเพียงนี้ นั้นคือความคิดที่เข้ามาพูดคุยกับตนเอง

 

ความงดงามอันเกิดจากแรงศรัทธาของพุทธศาสนิกชน 

ความศรัทธาที่ถูกตรึงใจด้วยความศรัทธามั่นต่อพระผู้ทรงชาญ

สิ่งก่อสร้างจากมหาชน ส่งผลบุญให้กับผู้มาเยือน ได้ชื่นชม ได้รับอานิสงฆ์จากแรงศรัทธามั่นดังกล่าว ผลบุญในรูปของวัตถุศรัทธาก่อสร้างได้ถูกปราณีตบรรจงตกแต่งให้ภาพภายในวัด เป็นที่เคารพกราบไหว้ของผู้มาเยือน....

 

กระผมพบพระคุณเจ้ารูปหนึ่งกำลังกวาดลานวัด ได้เข้าไปกราบนมัสการพระคุณเจ้า สอบถามเรื่องราวของวัด พระคุณเจ้ามีเมตตาจิต ได้ตอบข้อซักถามให้กับผู้มาเยือน ยังความเป็นมงคลต่อความเป็นพุทธศาสนิกเช่นตัวผม ทราบชื่อพระคุณเจ้าว่า พระวีรยุทธ โชติธัมโม ผมขออนุญาตว่าจะขอนำชื่อมาเปิดเผยต่อสาฐารณชนทราบเรื่องราวในการมาพบกัน พระวีรยุทธ ท่านได้ให้คำอนุญาตในการบอปเล่าเรื่องราวได้ด้วยจิตที่เปี่ยมด้วยเมตตา รับรู้ดั่งการสื่อสารออกาจากดวงใจของพระผู้ทรงศิล....

 

ทราบประวัติพอสังเขปของหลวงปู่พรหมจากพระวีรยุทธ โชติธัมโม หลวงปู่พรหมเป็นที่พระเคารพของชาวบ้านโดยทั่วไป ตลอดจนพี่น้องพุทธศาสนิกชนทั่วประเทศไทย เป็นพระเกจิอาจารย์ที่ทรงมีบารมีทางพุทธคูณ ธรรมคุณ เป็นพระอรหันต์ยังความศรัทธามาสู่มหาชน หลวงปู่พรหมละสรีระสังขารเมื่ออายุได้หนึ่งร้อยหนึ่งปี และกายทิพย์ของหลวงปู่ มิได้เสื่อสลายไปตามกาลเวลามาช้านานแล้ว....

 

นับว่าเป็นบุญของผมที่ได้มากราบนมัสการหลวงปู่พรหม

พระอรหันต์ที่มิได้เสื่อสลายไปกับกฎเกณฎ์ทางกายภาย นี้คือสิ่งที่เป็นเรื่องยืนยันในความเป็นมิติที่เกิดขึ้นจากพระผู้ปฎิบัติ ยังผลให้เป็นที่เคารพบูชา ขอศิลขอพร ขอความเป็นศิริมงคลต่อตนเองและครอบครับผองเพื่อนกัลยาณมิตร 

ทุราวาสา ฆรา ทุกขา

''เหย้าเรือนที่ปกครองไม่ดี นำทุกข์มาให้''


พุทธพจนของพระพุทธองค์  ผมอ่านและจดลงสมุดพร้อมนำความหมายมาสู่ท่านเพื่อเกิดการเรียนรู้ 

เป็นเช่นคำกล่าวนี้อย่างแท้จริง สิ่งอันใดจะเกิดขึ้น สิ่งดีงามจะเกิดขึ้นได้ ก็ด้วยเหย้าเรือนที่ปกครองตนเองมาเป็นอย่างดี อยู่ในหลักของศิล ธรรม ไม่เดินทางออกนอกลู่นอกทาง การกระทำจึงจะเกิดขึ้นได้ด้วยความดีงาม ดังพุทธพจนที่กระผมเดินทางไปพบในครั้งนี้..

การกราบนมัสการสรีระสังขารหลวงปู่พรหมในครั้งนี้  ผมได้ตั้งจิตมั่นเล่าเรื่องการทำงานด้วยดวงใจ ขอให้หลวงปู่ช่วยดูแลคุ้มครองให้โครงการเดินทางไปสู่เป้าหมายที่เจริญ ดีงาม เจริญจากดวงใจ ดีงามจากความดี ผมได้ตั้งจิตอธิฐานให้ครอบครัว พี่น้อง มิตผู้อารี ตลอดจนมิตรผู้ช่วยเหลือ กัลยาณมิตรที่ค้ำจุน ให้ประสพพบแต่สิ่งที่ดี ๆ เจริญรุ่งเรืองตลอดไปด้วยเทรอญ...

นั้นคือการตั้งจิตอธิฐานต่อหลวงปู่พรหม

กระผมได้มานั่งเล่าความศรัทธาให้สิ่งศักดิ์สิทธิ์ฟัง และรับทราบ 

กระผมได้ตั้งจิตมั่นขอพรให้หลวงปู่ช่วยดูแลคุ้มครอง

นั่งสำรวมจิตต่อสรีระของหลวงปู่ที่ถูกบรรจุอยู่ภายในสถานที่เก็บร่างกายทิพย์อยู่นานจนเวลาเคลื่อนลงไปเรื่อย ๆ เกือบใกล้ช่วงเย็นย่ำ

ก้มลงกราบลาหลวงปู่ และมิลืมที่จะถวายปัจจัยเพื่อช่วยบำรุงพระศาสนาให้เจริญรุ่งเรืองด้วยสิ่งศรัทธาของมหาชน 

พระวีรยุทธ พระคุณเจ้าท่านเดินมาบอกว่า 

''โยมนำเหรียญหลวงปู่ไปเก็บบูชาไว้กับตัวได้นะ ''

ผมกล่าวคำขอบพระคุณ พร้อมนำเหรียญหลวงปู่ขึ้นมาพิจารณา ขออัญเชิญหลวงปู่ ติดตามช่วยคุ้มครองตัวผมและครอบครับไปตลอดด้วยเทรอญ...

พระวีรยุทธท่านกล่าวกำชับอีกครั้งหนึ่งว่า

''ก่อนกลับโยมอย่าลืมไปกราบไหว้ หลวงพ่อผาเจาะ ด้วย ที่ตรงนั้น หลวงปู่เคยจำวัดอยู่ที่นั่น''

ผมกราบลาพระวีรยุทธ และขออนุญาตถ่ายภาพเก็บเรื่องราวต่าง ๆ ของวัดเขื่อนอุบลรัตน์ 

เป็นบุญของผมแล้วที่ได้มาเยือนสถานที่ศรัทธาเช่นนี้ 

ผมก้าวปั่นจักรยานมาที่แห่งนี้ โดยมิทราบและมิเคยคลาดคิดมาก่อนว่าจะได้มาพบกับหลวงปู่ เป็นบุญของผมแล้ว เป็นบุญอย่างยิ่งของโครงการแล้ว....

ไม่ลืมที่จะปั่นจักรยานไปกราบไหว้หลวงพ่อผาเจาะตามคำแนะนำแกมกำชับของพระวีรยุทธ เมื่อเข้าไปถึง ตะลึงใจอีกครั้งหนึ่ง สถานที่แห่งนี้เกิดขึ้นได้อย่างไร มาเยือนเมืองขอนแก่นในครั้งนี้ ได้เดินทางบนเส้นทางของบุญนำทางอย่างยิ่งแล้ว

...

ลักษณะของหลวงพ่อผาเจาะ เป็นผาหินอุโมงค์สูงพอประมาณ มีพระนอนอยู่ภายในอุโมงค์ เช่นนี้แล้วนี่เอง ถึงได้ชื่อว่า หลวงพ่อผาเจาะ ผมไม่ทราบความเป็นมาของสถานที่ศักดิ์สิทธิ์แห่งนี้ แต่ด้วยความมีศรัทธามั่น จึงมิต้องการหาที่มาที่ไปแต่ประการใด มีเพียงจิตที่เคารพศรัทธาอย่างยิ่งในตัวเรา ย่อมพบกับมิติที่เป็นมงคลต่อชีวิตแล้ว....

มีเพียงพลังแห่งความศรัทธาเท่านั้น ที่จะสามารถยกขุนเขาให้เคลื่อนที่ได้ ด้วยแรงแห่งความศรัทธา และความเพียร...

ดังโครงการจักรยานให้ลูกรัก จะเกิดขึ้นได้ จะเคลื่อนที่เดินทางได้ ก็ด้วยความศรัทธาด้วยเช่นกัน ขุนเขายังช่วยยกศรัทธาให้สูงส่ง

ตั้งนะโมกราบไว้หลวงพ่อผาเจาะ ขอกราบขอพรขอความเป็นศิริมงคล ขอบุญช่วยรักษา ขอความดีความเพียรเดินทางไปบอกเล่าเรื่องราว 

ที่ใช้ใจนำทาง

อกิลาสุ วินเท หทยสส สนติง

'' คนไม่เกียจคร้าน พึงได้รับความสงบใจ''

คำเขียนเตือนสติสอนพุทศาสนิกชน ประดับไว้ตามต้นไม้ของทางวัด กระผมจดบันทึกลงสมุด เพื่อคอยย้ำเตือนดวงจิตดวงใจตน คนไม่เกียรจคร้าน พึงได้รับความสงบใจ 

ถ้าเราเกียรจคร้าน กิจกรรมการงานก็มิบังเกิด 

ถ้าเราเกียจคร้าน สิ่งอันเป็นมงคลย่อมไม่มาเยือน

เมื่อเราไม่เกียจคร้าน ย่อมสลายปัญหาที่คั่งค้าง สลายความทุกข์ด้วยปัญญา ผ่านการกระทำให้เกิดปัญญา 

ผมตั้งจิตมั่น ตั้งปณิธานกับตนเอง จะไม่รอให้ถึงชีวิต สิ้นชีวิต แล้วถึงจะได้ไปในที่ชอบ ได้ทำในที่ชอบ ได้พบในที่ชอบ ผมเลือกที่จะทำในสิ่งที่ชอบ เลือกทำในสิ่งที่ชอบ ตอนที่ยังมีชีวิต โดยเข้าหลักความไม่เกียจคร้าน

คนไม่เกียจคร้าน พึงได้รับความสงบใจ

เพราะเราได้ทำในสิ่งที่เรารัก สิ่งที่เรารักมิเคยนำความทุกข์มาสู่ใจ หากแต่ว่าเป็นสิ่งที่นำพาจิตให้ได้มีโอกาสศึกษา เรียนรู้ และประพฤติปฎิบัตตน ให้ดำรงไว้ซึ่งความมีสัจจะ ความเป็นผู้ให้ จิตแห่งความการุณ จิตแห่งปิติสุข ส่งผลให้การดำรงชีวิตในแต่ละวันแต่ละขณะจิต สามารถที่จะสลายปัญหาอันยุ่งเหยิง ปัญหาความโกรธอย่างง่ายดายในวันก่อน มลายสลายสิ้นไปจากดวงใจ ....

นี้คือจิตที่กระผมเดินทางมาบอกท่าน