ชาวภูไทในประเทศลาว อาศัยอยู่กันมากในแขวงสะหวันนะเขด จากการเว้าเด๋ว กับชาวภูไทลาวที่มาในงานผู้ไทนานาชาติที่เขาวง เมื่อวันที่ 9 มีนาคม 2555 ทราบว่า ชาวภูไทอยู่กันตั้งแต่เซโน เรื่อยไปจนถึงตะวันออกติดแดนเวียดนามเลยทีเดียว ซึ่งในแขวงสะหวันนะเขดนี้มีทั้งหมด 15 เมือง ได้แก่
1.เมืองคันทะบุลี เป็นเมืองหลวงของแขวงอยู่ตรงข้ามจ.มุกดาหาร มีชื่อใหม่คือไกสอนพรมวิหาน เนื่องจากเป็นบ้านเกิดของท่านอดีตผู้นำ เขตเซโน กำลังจะกลายเป็นเขตเศรษฐกิจพิเศษของลาว เพราะสินค้าจากอินโดจีนจะมาพักที่เมืองนี้ก่อนที่จะจ่ายไปยังแขวงอื่นๆ ของลาว เมืองนี้มีชาวภูไทอยู่
2. เมืองสองคอน
3. เมืองอาดสะพอน
4. เมืองอุทุนพอน
5.เมืองอาดสะพังทอง
6.เมืองพิน
7. เมืองเซโปน
8. เมืองนอง
9. เมืองท่าปางทอง
10. เมืองจำพอน
11. เมืองชนบุลี
12. เมืองไซยะบุลี
13. เมืองวีละบุลี หรือ เมืองวัง ที่อยู่อาศัยเดิมของชาวภูไทเมืองกุดสิม พรรณา เรณูนคร
14. เมืองไซพูทอง
15. เมืองพะลานไซ
คณะหมอลำภูไทจากบ้านไซโพนสิม เมืองอาดสะพอน ผู้เขียนได้พูดคุยกับชาวคณะหมอลำหลังจากการแสดงเสร็จ หนึ่งในนั้นคือพ่อโจม พ่อโจมนั้นเป็นหมอแคน สำเนียงการพูดของพ่อโจม เหมือนกับภูไทฝั่งซ้ายเกือบร้อยเปอร์เซ็นต์ เพียงแต่บางคำเท่านั้นที่ออกไปทางลาวเวียงจันทน์ บ้านของพ่อโจมเรียกว่าบ้านภูสุด คือบ้านที่ไปถึงเป็นบ้านสุดท้ายของภู ไม่มีบ้านต่อ ในวงสนทนา ภูไทฝั่งซ้ายกับฝั่งขวา สอบถามชีวิตความเป็นอยู่ของกันและกัน เทคโนโลยี 3จีกำลังวิ่งเข้าหาชาวภูไทฝั่งซ้าย ในขณะที่พ่อโจมบอกว่าฝั่งโน้นยังทำไร่ ไถนา เลี้ยงสัตว์ ปลูกฝ้าย ปลูกมะสาลี(ข้าวโพด) บางหมู่บ้านไม่มีไฟฟ้าใช้ แต่นั่นไม่ใช่ปัญหา เพราะอยู่กันมาแบบนี้ตั้งแต่ปู่ย่า ตา ยาย ผู้เขียนรู้สึกอุ่นๆ ที่ขอบตา แต่พยายามกะพริบตาถี่ๆ เพื่อไม่ให้น้ำไหลออกมา ไม่ได้น้ำตาไหลเพราะเสียใจหรือสงสารเรื่องที่ได้ยินจากปากพ่อโจม หากแต่ รู้สึกอบอุ่น ตื้นตัน เหมือนได้คุยกับญาติสนิทที่ไม่ได้พบกันนาน
ซอที่ประดิษฐ์ขึ้นเอง จากกระป๋องสีทาไม้ ของอ้ายซอซี้ นักศึกษาจาก ม.สารคาม ให้ความสนใจเป็นพิเศษ
ภูมิปัญญาของชาวภูไทเมืองอาดสะพอน
ชาวคณะหมอลำ ลูกเจ้า่ำก่ำ เจ้าก่า เจ้าฟ้า เมืองจัน เมืองแสน พักผ่อนหลังแสดงเสร็จ
การแสดงลำภูไทจาก พี่น้องภูไท ฝั่งขวา
สำหรับผมตามหาชาวผู้ไท(ภูไท)ลาว เจออยู่คนเดียว555(ก็ไม่อยากเจอคนอื่นอีกแล้ว)
เธอเป็นอาจารย์มหาวิทยาลัยแขวงสะหวันนะเขต ได้พูดคุย/พาไปดูซุ้มผู้ไทเกือบทุกซุ้ม
ได้ความรู้ ได้ความประทับใจกับผู้ไทลาวมากครับ
มาตามชอม ผ้าพาดไหล่อีก ครูอ้อยมีแบบนี้ เพื่อนยืมไป เดี๋ยวต้องไปทวงคืนด้วย
ขอบคุณมากค่ะ
อาจารย์สาวลาวสวย น่ารัก ไปอีกแบบ สาวภูไทเมืองกุดสิมนารายณ์ เชื้อเครือผู้ไทเมืองวังก็สวยเหมือนกันครับ
เห็นว่าครูอ้อยชอบ ก็เลยนำฝากครู ครับ ขวาสุด คุณแม่กระผมเอง ส่วนสาวๆ ภูไท ล้วนแต่เป็นเครือญาติครับ หากจะสืบย้อนรอยชาวภูไท ว่าใครเป็นญาติใคร ท้ายที่สุดคงต้องสรุปว่า พวกเราชาวภูไท(ผู้ไท) เป็นเครือญาติกันทั้งนั้น เพราะบรรพบุรุษอพยพมากันจำนวนเรือนพัน (คน) อยู่ที่เขตเมืองสยาม ออกลูก ออกหลาน อยู่กันเป็นกลุ่ม ก้อน อัตตลักษณ์ความเป็นภูไทจึงยังคงอยู่และหวังว่าเยาวชนภูไท จะยังคงสืบสานต่อไปเรื่อยๆ ยิ่งโลกของเรามีเทคโนโลยีที่ทันสมัยขึ้นมากเท่าไร ผู้คนจากทุกมุมโลกสามารถมีวิถีชีวิตที่เหมือนกันได้ ใช้โทรศัพท์ยี่ห้อเดียวกัน กินอาหารคล้ายๆ กัน เพียงแค่คลิกก็ได้ ดังที่ต้องการ แต่สิ่งที่จะบอกถึงความแตกต่างของผู้คนได้คืออัตตลักษณ์ ชุมชนที่ยังคงรักษาอัตตลักษณ์ไว้ได้ จะเป็นจุดขายทางการท่องเที่ยวที่สำคัญในอนาคต
เป็นบันทึกที่น่าสนใจนะครับ
ขอบคุณทุกท่านสำหรับดอกไม้ครับ
12. เมืองไซยะบุลี น่าจะไม่ใช่เมืองหนึ่งของแขวงสะหวันนะเขต มีแต่เมืองไซบุลีซึ่งอยู่เหนือเมืองอุทุมพอน ไม่ทราบว่าเข้าใจผิดหรือเปล่า ไซยะบุลี เป็นแขวงหนึ่งของ สปป ลาวอยู่ด้านตะวันตกของแขวงเวียงจันทน์