* สาเหตุที่นรจ.เสรี อินทวี.ต้องเป็นหน.นร. ตลอดชีพ. ตอนเป็นนักเรียนอยู่ และตอนรับราชการจนเลยหลังเกษียณอายุ เพราะเพื่อนคนนี้มีมนุษย์สัมพันธ์เป็นเลิศและอันหลังนี้..เป็นเหตุให้พี่แกต้องรับช่วงยาวเพราะ..น.อ.กองมี ขุนแข็ง รน. คนที่ควรจะรับหน้าที่ต่อนั้น พี่แกยังตะโกนให้ผู้การเสเป็นต่ออีกหลายๆวาระหลังจากนั้นเป็นต้นมาไม่มีการเลือกหน.รุ่นอีกเลย.ปัญหาเรื่องนายเลือกกบจึงจบลงเพราะความพร้อมใจ..ของเพื่อนๆนรจ.นย.๑๑
นักเรียนได้รับแจกข้าวของเครื่องใช้ต่างๆ ที่จะต้องใช้ในการเรียนการฝึกเช่น หมวกเหล็ก เป้ ปืนฯ เฉพาะปืนนั้นนร.ทุกคนต้องจำหมายเลขประจำปืนของตนเองได้เพราะเวลาครูฝึกอยากทราบเขาจะชี้ไปที่นร. และมักจะถามลอยๆว่า..พร้อมที่จะรับการฝึกหรือยัง?ถ้าเราตอบว่าพร้อมครับคำถามจะมาทันทีเช่นสมศักดิ์ ปืนประจำตัวหมายเลขอะไร ? ถ้านร.ตอบได้ถูกต้องก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้น ถ้ามีการตอบแบบอึก-อักๆล่ะก็..เหนื่อยสิครับ.ตอนมาอยู่ชั้นปีที่สองนร.ทุกคนต้องใช้ปืนเอ็ม-วัน.Rifle M-1เป็นเพื่อนคู่กายตลอดการฝึกทั้งปี.บางช่วงมีการใช้ปืนคาร์บิน.บางคนออกเสียงคาร์ไบน์. ไม่ผิดหรอกครับ. ตอนอยู่รร.ชุมพลฯเราใช้แต่ปืนรัชกาล เก่ากว่าสองชนิดแรก.หมายเลขปืนมี๗ ตัวถ้าใครจำไม่ได้..จะเสี่ยงตอบแบบเดาก็ได้..ตอบรวดเดียวเลย เช่น ปืนประจำตัวผมหมายเลข ๒๓๓๑๒๖๓ ผมเชื่อว่าครูฝึกคงไม่เชคหรอกครับ..เพราะเราตอบคล่องและเสียงดังฟังชัดขนาดนั้น.แต่ผิด.ถ้าครูมาหยิบปืนดูก็อยากบอกว่าเหนื่อยทีเดียว แถมยังต้องถูกหมายหัวไปตลอดชีวิตนักเรียนจ่าแน่ๆ.. ที่เขียนเช่นนี้เพราะเคยไปตรวจสายตามาบ่อยๆ เวลาที่หมอให้อ่านนั้นพี่หมอแกมักจะทำอย่างอื่นอยู่..แต่พี่แกฟังการอ่านว่าสะดุดหรือไม่ ? เท่านั้นเอง !
๑๕. กูรักมึงมากกว่าใครในรุ่น. เอี้ย - เอี้ย - เอี้ย.- เหี้ย..
ผมจะอ่านเสียงดังและต่อเนื่องเช่นกอ- ยอ- มอ- กอ- ตอ- นอ- ปอ- บอ- รอ ทั้งที่บางตัวมองไม่ชัด พี่หมอชมทุกครั้ง..แก่ปูนนี้แล้วยังโกงเก่งเอ๊ย..สายตาดีอีกน๊ะ ! นักเรียนถูกเรียกเข้ามาดูการสาธิตการพับผ้า , ปูเตียง , พับมุ้ง , และหมอน. เพราะที่นี่รร.จ่านย..มีการตรวจทุกวัน. ไม่เว้นวันหยุด.ใครเสียอีกล่ะถ้าไม่ใช่จ่าเวร. แล้วพี่จ่าจะเรียกออกมาทำโทษหลังการแถวประจำวัน..เช่นฟังประกาศโทษผู้ที่ปูเตียงไม่เรียบร้อย. นรจ.สุรชัย ศ. นรจ.สมนึก ค เป็นต้น แรกๆก็เบาหน่อยเช่นยึดพื้น , สก๊อตจั๊ม. แต่ถ้ายังผิดซ้ำซากก็ต้องเปลี่ยนเป็นวิ่ง..มีการวิ่งตัวเปล่าก่อน..ถ้าผิดอีกต้องแบกที่นอนวิ่งสิครับ..อายหรือไม่คงไม่ต้องกล่าวถึงเพราะอย่างเบาะๆ.ก็ต้องอายทหารและข้าราชการที่บก.ศูนย์ฯ. ช่วงใดมีทหารใหม่เข้ามาฝึกล่ะก็..อายกว่าเดิมหลายเท่า มีการจัดรายชื่อเข้าเวร-ยามที่หัวและท้ายอาคาร มีการอธิบายให้ทราบเกี่ยวกับผบ.ชา ครูปกครองและผู้ที่เกี่ยวข้องภายในศูนย์การฝึกฯ ซึ่งนรจนย.ทุกคนต้องรู้จัก ดังนี้ :
๑๖. เอ้าเร็วๆเข้า ! เดี๋ยวจะตามชุดแรกไม่ทัน.. - ในร่องน้ำทิ้งหน้าศูนย์ฝึกนย. ปี ๒๕๑๐
๑. ผบ.นย.ในขณะนั้นคือ พลเรือตรี โสภณ สุญาณเศรษฐกร.
๒. รองผบ.นย.คือน.อ จรง ตุลยานนท์ ร.น.
๓. ผบ.ศูนย์การฝึกนย.คือ น.อ.เกษม ลิขิตวงค์ ร.น.
๔. รองผบ.ศูนย์การฝึกนย.คือ น.อ.มานิตย์ วีรเดชะ ร.น.
๕.หน.แผนกปกครองและฝึกฯ คือ น.ต.มนัส ปิ่นกุลบุตร ร.น.
๖. ผบ.ร้อย คือ ร.อ. ธำรง ไก้แก้ว ร.น.
๗. ผบ.หมวด ๑ คือ ร.ท.ฤกษ์ มั่นทอง ร.น.
๘. ผบ.หมวด ๒ คือ ร.ท.สมศักดิ์ ทรัพย์ประเสริฐ ร.น.
* ยุคนั้นเป็นยุคของผบ.ทร. พล.ร.อ.จรูญ เฉลิมเตียรณ - รองผบ.คือพล.ร.อ.อนันต์ เนตรโรจน์. เจ้ากรมยุทธศึกษาทหารเรือคือพล.ร.ท.เฉนียน รุจิพันธ์.
๑๗. เรียบร้อยดีน๊ะแต่..ตรวจครั้งใดถูกทำโทษเสมอ. - ห้องนอนรร.จ่า.นย. ปี ๒๕๑๐
ภายในเวลาหนึ่งปีที่นี่..ชีวิตนักเรียนจ่านย.รุ่น๑๑ จะสบายหรือเหนื่อยอย่างไร ? ก็ขึ้นอยู่กับบรรดาครูฝึกทั้ง๒๑คนที่ผมเอ่ยนามมานี้ บางท่านไม่อยากทำโทษนักเรียน คงคิดถึงตอนที่ตัวเองเป็นนักเรียนกระมัง ! หลายท่านทำไปตามกฎเกณฑ์แต่มักจะแฝงไว้ด้วยความจริงจัง โหดเหี้ยม. ผู้เขียนเดาเงียบๆว่าต้องมีการเอาคืนบ้างล่ะ !คงไม่มีใครกล้าถามและกล้าตอบหรอกครับ..คนที่พูดความจริงตายไปหมดแล้วหรือไม่ก็ยังอยู่ในคุก.ดูจากรายการคุยกับแพะ. แต่ถ้าใครผ่านไปได้ก็ถือว่า..สมควรจะได้รับการเรียกขานว่าจ่านย. คนดียังไม่หมดไปจากกรุงศรีอยุธยา. เมืองที่ยาบ้ายังไม่เคยถูกปราบให้หมดไปได้. คนดีอยู่กันเยอะนั่นเอง. ตั้งแต่ติ๊กไผ่เขียว..และอีกหลายๆคน..ท่านเดียวที่ไม่เคยทำโทษนักเรียน..แต่นักเรียนทุกคนอยากพบท่านเสมอเพราะท่านออกมาครั้งใดจะพูดเพียงสองสามคำเท่านั้น ! แต่ทำให้นร.หายเหนื่อยเป็นปลิดทิ้ง. ขนาดคนที่กำลังหมดแรง ฟังแล้วแข็งขึ้นอีกนิด.แข็งแรงครับ..ผู้เขียนคิดว่าคงไม่มีผู้อ่านท่านใดเดาถูกสักคน..ครูท่านนั้นคือจ.อ.วิชัย สวยอารมณ์ ท่านจะพูดเบาๆว่า..ตอนบ่ายเงินเดือนออกหรือไม่ก็เย็นนี้ให้นร.รับแถวเบี้ยเลี้ยง. นั่นไงทำไมผมพูดถูก.ไม่มีใครเดาถูกเลยจริงๆ.
๑๘. ครูไก่ของพวกเรา - นรจ.นย.๑๑ ปี ๒๕๑๐
ครูปกครองที่คลุกคลีอยู่กับนักเรียน มีดังนี้.
* สีแดงคือเสียชีวิตแล้ว. ผู้เขียนในฐานะลูกศิษย์และเพื่อนนรจนย.๑๑ ขอแสดงความอาลัยในการจากไปของครูฝึกทุกท่าน..
๑. พ.จ.อ.บรรจบ บำรุงปรีชา. ๒. พ.จ.อ. จรูญ เย็นพยับ.
๓. พ.จ.อ.ดุสิต จันทร์ขำ. ๔. จ.อ.ประดิษฐ์ จำเนียรพล.
๕. จ.อ.วิชัย สวยอารมณ์. ๖. จ.อ.พันนู บรรณรัตน์.
๗. จ.อ.พนม เกิดจันทึก. ๘. จ.อ.สำรวย กิจปลื้ม.
๙. จ.อ.ประเชิญ ฮวบบางยอ. ๑๐. จ.อ.สีทอน กรีเงิน.
๑๑. จ.อ.วุฒิชัย สาธร. ๑๒. จ.อ.สนอง เบญจาธิกุล.
๑๓. จ.อ.ณรงค์ ยอดสกุล. ๑๔. จ.อ.สมศักดิ์ รังษี.
๑๕. จ.อ.สัมพันธ์ จารุบุตร. ๑๖. จ.อ.จรูญ คำทอง.
๑๗. จ.ท.ภานุลักษณ์ สุริยวงค์. ๑๘. จ.ท.สุจินต์ นาคผจญ.
๑๙. จ.ท.อำพร ภู่ไหม. ๒๐. จ.ท.ธวัช จงกลรอด.
๒๑. จ.ท.ศักดา อานมณี.
๑๙. ผบ.หมวด ๑ ร.ท.ฤกษ์ มั่นทอง ร.น. - ผบ.ชาโดยตรงของผู้เขียน. ปี ๒๕๑๐
จ่าเวรได้เรียกนักเรียนมาแถว และมีการชี้แจงต่างๆ..เกี่ยวกับการปฎิบัติตัวประจำวันของนักเรียน ดังนี้ :
๐๕๓๐ น. จ่าเวรเป่านกหวีดตื่น นร.รีบเก็บและจัดที่นอนแล้ว รีบวิ่งมารายงานตัวหน้าโต๊ะจ่าเวรดังนี้ นักเรียนจ่าวิเชียร บุญสถาพร เหล่าสื่อสาร..สวัสดีครับ. ผมให้เกียรติเพื่อนวิเชียรเพราะยังไม่เคยมีใครลบสถิติเขาได้ เรามารู้ภายหลังว่าพี่แกตื่นก่อนและแอบทำอะไรก่อนเพื่อนๆแกจึงเสร็จก่อนใครทุกวัน. ถ้ามีการให้รางวัลสงสัย..พี่เชียรคงได้ทุกวัน.
๐๖๐๐ น. เป็นการแถวออกกำลังกาย. ก่อนแถวนร.จะสังเกตเห็นครูเวรพาวิ่งมารออยู่แล้ว เมื่อพร้อมแล้วครูเวรจะสั่งทั้งหมดแถวตรง..ขวาหัน - หน้าเดิน. เดินได้สักหนึ่งนาทีก็สั่งวิ่งหน้าวิ่ง..พอถึงถนนหน้าศูนย์การฝึกฯใครจะสั่งเลี้ยวซ้ายหรือเลี้ยวขวา..แล้วแต่ศรัทธา.นร.มีหน้าที่ปฎิบัติตามคำสั่งเท่านั้น ! ก่อนออกกำลังกายในท่าพีทีนั้น.นร.ที่ถูกจัดเป็นเวรโต๊ะและ นร.ที่ถูกจัดให้เป็นยามใหญ่เพื่อชักธงขึ้นเสาจะถูกแยกออกไปเพื่อไปเตรียมรับอาหารจากโรงปรุง นำมาจัดให้พร้อมเพื่อนร.ส่วนใหญ่ ที่จะต้องมารับประทาน ตามเวลา. การวิ่งรวมถึงการกลับมาออกกำลังกายในท่าพีทีนั้น จะใช้เวลาประมาณ ๓๐-๔๕นาที. เพื่อให้นร.มีเวลามาอาบน้ำแต่งตัว.ระหว่างที่นร.อาบน้ำแต่งตัว..ผมอยากอธิบายถึงเครื่องแบบต่างๆที่นักเรียนจ่านาวิกโยธิน ทุกนายจะต้องได้รับแจก.
๒๐. ผบ.หมวด ๒ ร.ท.สมศักดิ์ ทรัพย์ประเสริฐ ร.น. - ผบ.ชาโดยตรงของนรจ.นย.๑๑. ปี ๒๕๑๐
ทางกรมพลาธิการทหารเรือได้จัดทำชุดต่างๆ เพื่อแจกให้กับนักเรียนทหารทุกระดับชั้น พลทหารและลูกจ้าง รวมทั้งข้าราชการ. แจกทุก ๓ ปีพร้อมค่าตัดเย็บ. สำหรับนรจ.นย.ต้องนำมาสวมใส่ในการเรียน - การฝึกแต่ละวัน ตามตารางเรียนและฝึกดังนี้ :
๑.ชุดสาม.กางเกงเขียวและเสื้อคอกลมเขียว. สวมหมวกกระบังอ่อนเขียว.รองเท้าคอมแบ๊ทหรือ ที่คุ้นเคยกันในชื่อพี่โอ๊บ. ถ้าเรียกไอ้โอบเกรงว่าผู้เขียนจะถูกตำหนิว่า..โตนี่ฟางเป็นคนหยาบคาย.
๒.ชุดสี่. เหมือนข้อ๑ ทุกอย่างแต่เพิ่มเสื้อเขียวแขนยาว.
๓.ชุดห้าหมวกเหล็ก. เหมือนข้อ๒ ไม่สวมหมวกกระบังอ่อนแต่ต้องสวมหมวกเหล็กแทน.ถ้าต้องนำเป้และปืนมาด้วย จะมีการประกาศให้ทราบก่อน เพราะต้องมีจนท.มาไขราวปืนก่อนทุกครั้ง.มิฉนั้นปืนอาจจะหายได้โดยไม่ต้องปล้น. เหมือนบางหน่วยงาน..
๔.ชุดยามเย็น. เป็นกางเกงกลาสีกากีและเสื้อรร.จ่านาวิกโยธินสีขาวมีขอบสีชมพู คาดด้วยผ้าคอดำ รองเท้ายะโฟ. ครูฝึกมักจะหลอกนร.เสมอว่าเมื่อสวมชุดยามเย็นแล้ว นร.จะไม่ถูกทำโทษ..แต่แกไม่เคยบอกให้ละเอียดว่านร.ที่ไม่ทำผิดเท่านั้น ! ผู้เขียนเองโดนทำโทษพร้อมชุดยามเย็นบ่อยๆ. ช่วงทุ่มเศษๆคืนหนึ่ง..
๒๑. ให้นร.นั่งกอดฉากไว้ก่อน. - ในโรงอาหารนรจ.นย. ปี ๒๕๑๐
ผมและเพื่อนเวรโต๊ะกลับมารายงานตัว..เพื่อขออนุญาตเข้าห้องเรียนรับการ อบรมในช่วงหนึ่งทุ่ม ครูฝึกถามว่านร.ที่มาทีหลังใครรู้บ้างว่ามิชชั่นแปลว่าอะไร ? Mission. ช่วงนั้นภาพยนตร์เรื่องมิชชั่นอิมโพสซิเบิ้ลกำลังฮิต. Mission Impossible. จริงครับที่เขาบอกว่าคนพูดความจริงกำลังจะตาย ผมตอบแบบจริงใจว่าผมทราบครับแต่ตอนนี้ยังนึกไม่ออก..คำตอบของผมคงไปกวนโอ๊ย.ครูฝึกเข้าแน่ๆ..พี่แกให้ผมไปนอนแช่น้ำในร่องน่ำทิ้งตั้งแต่๑๙๑๕-๐๐๑๕ น.ของวันใหม่..จบภารกิจ. อาบน้ำเสร็จแล้วทุกคนต้องรีบมาจัดการทุกอย่างให้พร้อมเพราะว่า..เมื่อมีการเรียกแถวรับประทานอาหารแล้วนร.ไม่มีสิทธิที่จะกลับเข้ามาในกองร้อยอีก.ก่อนออกจากอาคารจนท.เวรทำความสะอาดต่างๆจะต้องทำให้เรียบร้อย..เพื่อรอรับการตรวจ..ถ้าใครกลับเข้ามาและทำให้การตรวจไม่ผ่าน เวรชุดนั้นต้องเหนื่อยกันทั้งชุด. เคยมีนร.ที่แอบกลับเข้ามาเอาของที่ลืมไว้..ทิ้งรอยเท้าไว้เต็มไปหมดจนท.ทำความสะอาดต้องถูกทำโทษสิครับ ! ไอ้เรื่องการทำโทษนั้นไม่มีใครกลัวหรอกครับแต่ต้องมาควงเวรทำความสะอาดอีกหลายวันนี่สิ..มันดีตรงไหนล่ะ ?
๐๗๐๐ น. นร.เตรียมตัวแถวรับประทาน. ทุกคนจะรีบวิ่งมาเข้าแถวหน้ากองร้อยตามปกติ เมื่อพร้อมจ่าเวรนักเรียนจะพาแถวเดินไปตามถนนใหญ่ หน้าศูนย์การฝึกฯ เลี้ยวขวาไปทางชายทะเล แล้วมาเข้าที่โรงอาหารของรร.จ่านาวิกโยธิน. คนละแห่งกับของพลทหาร.
๒๒. เดินแถวไปรับประทานอาหาร. - ที่โรงอาหารนรจ.นย. ปี ๒๕๑๐
นร.ต้องมาหยุดรอจ่าเวรที่หน้าบาร์เดี่ยว เพื่อทำการดึงข้อ. มาตรฐาน ๘ ครั้ง. ใครดึงได้มากกว่านั้นไม่ว่ากัน.ผู้เขียนเองจำได้ดีว่า..ตั้งแต่เป็นนักเรียนจ่าจนจบการศึกษา.ดึงข้อได้สูงสุดแค่ ๑๒ ครั้งเท่านั้น. จากนั้นจ่าเวรนร.ก็ส่งยอดให้จ่าเวรประจำวัน เรียบร้อยแล้วนักเรียนจะถูกสั่งขวาหัน..ถอดหมวก..เข้าโรงอาหาร หน้าเดิน. เมื่อเข้ามาแล้วนร. ต้องนั่งโต๊ะละ๘ คน. ทุกคนต้องนั่งกอดฉากรอก่อน จ่าเวรจะอบรมหรือชี้แจงเพิ่มเติมก็ช่วงนี้เองจากนั้นจะอนุญาตว่า..เชิญรับประทาน..อิ่มแล้วเชิญ. ปกติเวรโต๊ะนักเรียนจะจัดอาหารให้จ่าเวร ๑ ชุด เพราะจ่าเวรต้องนั่งควบคุมนร.สักพักใหญ่. ก่อนจะแยกตัวไป. มีจ่าเวรหลายๆคนที่ชอบทำเป็นเข้ม..พี่แกจะอยู่กับเราจนทุกคนอิ่มแล้วเรียกแถวเดินกลับกองร้อย จ่าเวรเหล่านี้เองที่เป็นคนที่ทำให้นร.อย่างเราต้องเหนื่อยเพราะ..ระหว่างทานอาหารโต๊ะไหนคุยกันเสียงดังบ้าง ช้อนกระทบกันดังบ้าง จะถูกสั่งยึดพื้น.หรือสก๊อตจั๊มบ้าง. แต่ถ้าพี่แกเดินตรวจตามโต๊ะและพบว่า..โต๊ะไหนมีรอยน้ำแกงหกเปรอะเปื้อนเป็นทางพี่แกจะสั่ง..วิ่งรอบโรงอาหาร.บอกแล้วไงว่าสั่งวิ่งเปล่าๆเราไม่เคยกลัวแต่ดูสิ ! พี่แกให้เอาโต๊ะวิ่งด้วย..ไม่ใช่เรื่องง่ายครับที่จะวิ่งโดยไม่ให้ข้าวของบนโต๊ะล้มหรือหกออกมานอกภาชนะ.เป็นอันว่ามื้อนั้นนอกจากจะไม่อิ่มแล้ว..ยังต้องเหนื่อยอีกต่างหาก.จะกลับไปกินอีกก็ไม่ทันแล้วเพราะใกล้เวลาแปดโมงเช้า..นร.ต้องวิ่งไปรอแถวรับธงกันอีก.
๒๓. ธงชาติขึ้นสู่ยอดเสาเวลา๐๘๐๐ น. - ที่บก.ทร.กรุงเทพฯ ขอบคุณภาพจากเน็ททร.
๐๘๐๐ น. ก่อนแปดโมงเช้านรจ.นย.๑๑ทุกนาย ต้องมารอเข้าแถวรับธง ยามตีระฆังหน้ากองร้อย ๘ ครั้ง นรจ.ในแถวยืนตรงแล้วร้องเพลงชาติ..พอจบเพลงชาติก็ตามด้วยเพลงมาร์ชราชนาวิกโยธิน เพลงนี้เป็นเพลงที่ในหลวงทรงแต่งขึ้นเอง แล้วพระราชทานให้กรมนาวิกโยธินเป็นเพลงประจำหน่วย.ดังนั้นทหารนาวิกโยธินทุกนายต้องร้องได้..เมื่อเข้ามาอยู่ในรั้วของกรมนาวิกโยธินแล้ว.รุกรันฟันฝ่าในธาราสีคราม..สมเป็นดังนามราชนาวีไทย รุกรันฟันฟาดไม่ขลาดหวั่นไหวมีศึกมาใกล้ไม่หวั่นครั่นคร้ามริปู.ช่วงที่มาอยู่ใหม่ใหม่นั้นช่างยากเย็นเหลือเกิน พออยู่ไปอยู่ไปมันถูกซึมซับเข้าไปเองปัจจุบันนี้แม้ว่าเกษียณกันแล้วพอเพลงนี้ขึ้น ครั้งใด ?..อยากออกรบ ทุกที. พอธงขึ้นแล้วความเหนื่อยก็เข้ามาเยือนพวกเราทุกขณะจิต เริ่มจาก.หมวดหนึ่งแถวไม่ตรง ต้องโดนโทษรวมทั้งหมวด..คว่ำหน้าลงไป ๕๐ ครั้ง หมวดสองหมู่สามทั้งหมู่คว่ำหน้าตามไปติดๆ พอหอมปากหอมคอแล้วเป็นการตรวจความเรียบร้อยของร่างกาย ฟังทั้งหมดถอดหมวก ใครผมยาว ความจริงสั้นแท้ๆ. จอห์นไม่กัน. แม้จะกันแล้วแต่ต้องโดนข้อหา กันไม่เรียบร้อย. อยู่ดี. เสื้อผ้ารีดไม่เรียบ รองเท้าไม่มัน แรกๆไม่มีใครเลยที่รอดจากการตรวจไปได้อย่างสมบูรณ์แบบ เรียกว่าทุกคนต้องมีเหงื่อมากบ้างน้อยบ้างนั่นแหละ !ตรวจเสร็จแล้วจะพักแถวรอแถว ๐๘๓๐ น.
๒๔. กรมนาวิกโยธินยังใช้ชุดเขียวปฎิบัติงาน และฝึกไปด้วย. - ที่บ้านนบพิตำ นครศรีฯ ปี๒๕๒๐
ระหว่างรอเข้าแถวใหญ่ ผมอยากบอกว่านรจ.นย. รุ่น๑๑นี้ไม่เคยมีใครทำลายสถิติการขัดรองเท้าของนรจ.สุริยะ รังรองศักดิ์ได้เลย. พี่แกว่างเป็นไม่ได้จะขัดแบบน้ำบ้าง ขัดเทียนบ้าง..มันจริงๆครับขนาดเพื่อนหลายคนล้อเล่นด้วยคำพูดเสมอๆว่า..เฮ้ยไอ้ยะ..ขนาดแมงวันเกาะมันยังลื่นหล่นเลยนา.เจ้าของรองเท้ายิ้มสิครับใครล่ะจะไม่ภูมิใจ..แต่ในความภูมิใจนั้นทำให้เพื่อนหลายคนที่ต้องยืนใกล้ๆ ไม่ชอบแก.เพราะยังไงๆครูฝึกก็ต้องบอกว่าขัดรองเท้าไม่มัน..ขนาดเพื่อนขัดสุดฝีมือแล้วดูหมองไปเลย..เพราะดันไปยืนใกล้พี่ยะเข้าน่ะสิ ! พอยึดพื้นเสร็จพี่แกบ่นว่าทีหลังมึงอย่ามายืนใกล้กูน๊ะ..จะให้ยืนที่ไหนล่ะคร๊าบ? ๐๘๑๕ น. นรจ.นย.ทุกนายต้องมาเข้าแถวรอพร้อมอาวุธประจำกาย มีการส่งแถวโดยนักเรียนตามสายงานดังนี้ : ในการแถวทุกครั้งนั้น นรจ.นย.ถูกให้จัดแถวเป็นสองหมวด มว.-๑และมว.๒ หนึ่งหมวดประกอบด้วย ๓ หมู่ หนึ่งหมู่ประกอบด้วย ๓ พวกยิง. หนึ่งพวกยิงจะมีนายพวกยิง พลปืนเล็ก พลปืนเล็กกล พลปืนเล็กกลผู้ช่วย. การรายงานในการส่งแถวก็เริ่มจากพวกยิงหนึ่งสี่นายคงสี่นายพร้อมหมุนเวียนไป ถ้าใครไม่มาก็จำหน่ายไปเช่น พวกยิงสองสี่นาย. เวรโต๊ะหนึ่งคงสามนายพร้อม.
๒๕. อาวุธประจำกายสกปรก คาบปืนวิ่ง ๕ รอบแถว. - หน้ากองร้อยนรจ.นย. ปี๒๕๑๐
ต่อมาผบ.หมู่ก็จะสั่งพวกยิงของตน..แถวตรง..แล้วรายงานยอดไปที่ผบ.หมวดเช่นหมู่หนึ่ง ๑๓ นายพร้อม. ถ้ามาแถวไม่ครบก็ชี้แจงไป..เมื่อรายงานครบสามหมู่แล้ว ผู้บังคับหมวดก็สั่งหมวด แถวตรงรายงานเช่นนักเรียนจ่าสมชัย ว.ขอรายงานยอดบัญชีพลหมวดหนึ่ง.ว่าไปตามที่ได้อธิบายมาแล้ว. พอครบสองหมวดหัวหน้านักเรียนก็จะสั่งนักเรียนทั้งหมดแถวตรง..ถ้าพันจ่ากองร้อยรับแถว* ถ้ามีอาวุธประจำกายก็จะสั่งทั้งหมดวันทยาวุธ เมื่อนายทหารมารับแถว. แล้วรายงานไปที่ผู้รับแถว ปกติจะเป็นพันจ่ากองร้อยแต่ถ้ามีการแถวใหญ่ในวันพฤหัสบดีจะเป็นผบ.ร้อยหรือทำการแทน.มารับแถว. ตอนนั้นครูฤกษ์ มั่นทอง. ทำหน้าที่รองผบ.ร้อยอีกหนึ่งตำแหน่ง. จบแล้วผู้รับแถวจะกล่าวคำปฎิญานแล้วกล่าวถึงเรื่องต่างๆ พอสิ้นคำว่าแยกแถวล่ะก็นรจ.นย.ต้องเตรียมตัวเหนื่อยกันอีกแล้ว นักเรียนฟัง.ใครลืมขัน แปรง ยาสีฟัน ผ้าเช็ดตัวไว้ในห้องน้ำออกมาหน้าแถว ชุกแรกนี้ไม่ต้องเอ่ยชื่อเพราะเจ้าของวัสดุต่างๆย่อมจำของของตนเองได้ ออกไปรับของพร้อมกับรับโทษถ้าทำเป็นชักช้าหรือไม่แน่ใจ. โทษจะเพิ่มขึ้นอีก..รีบออกไปรับเสียเลย..ชุดต่อมา ปูที่นอนไม่เรียบร้อย..ไม่ตึง. ผ้าปูที่นอนดำ สกปรกแล้วแต่ พี่แกจะนำมาอ้าง..วิ่งสามรอบกองร้อย..ฟังเรียกชื่อใครโชคดีก็ต้องออกไปปฎิบัติภารกิจที่ไม่พึงปรารถนา.
๒๖. นรจ.นย.๑๑รับมอบธงจากนรจ.นย.๑๐ - เป็นการประกาศว่าข้าฯเป็นนรจ.นย.ปีที่สองแล้ว.
ถ้าเรียบร้อยแล้วจึงมีการสั่งเลิกแถว. เตรียมเข้าห้องเรียน ทุกคนนำอาวุธเข้าไปเก็บไว้ในราวปืน.แล้วทุกคนต้องรีบหยิบตำราติดตัวออกมาแถว.* การแถวใหญ่หน้าบก.ศูนย์นั้นปกติจะมีการแถวใน วันพฤหัสบดี วันไหนผู้รับแถวติดราชการก็จะยกเลิก.ก่อนเก้าโมงเช้า นักเรียนพร้อมแล้วหัวหน้านักเรียนสั่งเข้าห้องเรียน กองร้อยแถวตรงขวาหัน..ห้องเรียนหน้าเดิน. เราต้องเดินผ่านหน้าที่ทำงานของบ.ก.ศูนย์ฯทุกวัน เมื่อก้าวเท้าซ้ายออกเดินทุกครั้งนรจ.นย.ต้องร้องเพลงมาร์ชราช นาวิกโยธินทันที.รุกรันฟันฝ่า.พวกที่โชคดีและยังปฎิบัติโทษอยู่ต้องยึดพื้นหรือทำโทษตามที่ถูกสั่งจนเสร็จ..แล้วจึงตามไปทีหลัง. การเดินแถวทหารนาวิกโยธินนั้นจะต้องก้าวเท้าซ้ายออกไปเบาเบา..เมื่อได้รับคำสั่งว่า.หน้าเดิน.ต่อมามีนักวิชาการทหาร. ที่ไม่รักหน่วย. พยายามเปลี่ยนแปลงโดยทำเหมือนกองทัพบก..ตั้งแต่การเดิน การทำความเคารพด้วยท่าอาวุธ ฯ ที่จริงทหารนย.มีการแสดงการเคารพเป็นเอกลักษณ์ไม่เหมือนเหล่าทัพใดอยู่แล้ว ? แปลกที่ไม่ยอมภูมิใจในเอกลักษณ์ของหน่วย. * เคยมีนายทหารผู้ใหญ่บางท่านที่เคยคุยกับผู้เขียนออกปากว่าทหารนาวิกโยธิน ในปัจจุบันนี้ถ้าไม่มีสัญญาลักษณ์รถสะเทินน้ำสะเทินบก ชาวบ้านเห็นแล้วต้องนึกว่าเป็นทหารบกแน่ๆ อย่างไรก็ตามผู้เขียนอยากบอกว่าที่จริง..หมวกทรงแปดเหลี่ยม ยังเป็นสัญญาลักษณ์ที่โดดเด่นสำหรับทหารนาวิกโยธินไทยเสมอ หรือที่เรียกว่าทหารมารีน MARINES.ในอดีตที่ผ่านมา.
๒๗.พิธีย่ำพระสุรสีห์ที่อ่าวเตยงาม ปี ๒๕๕๔ - ขอบคุณภาพจากเน็ทนย.
แม้ต้นแบบจะมาจากทหารนย.อเมริกันก็ตาม ถึงอย่างไรคติของนาวิกโยธินไทยก็คือ นำดี-ตามดี. *เครื่องแบบทหารนาวิกโยธิน ในยุคที่ผู้เขียนเริ่มเข้ามาเป็นนรจ.นย.๑๑นั้นยังใช้ชุดสีเขียว หมวกแปดเหลี่ยมรองเท้าโอ๊ปตาไก่บ้าง แบบเป็นรูร้อยเชือกบ้าง.จนปลายปี๒๕๒๔-๒๕๒๕จึงเปลี่ยนมาใช้ชุดพรางเช่นในปัจจุบัน.ไหนๆก็เขียนถึงเรื่องไม่เข้าท่าแล้ว ผมอยากเลยไปอีกนิดเพราะถ้าถูกตำหนิ. ด่า. ก็จะขอรับคำด่าไปพร้อมๆกันเลย.ผมมิได้เขียนเพื่อตำหนิใคร ? เพียงแต่อยากให้ทหารนาวิกโยธินในปัจจุบันสำนึกว่า..บรรพบุรุษทหารนาวิกโยธินนั้น “พวกเขาได้เอาเลือด เอาเนื้อ เอาชีวิตและความลำบากยากเข็ญเข้าแลกไว้.“ ทหารนาวิกโยธินกว่าจะเจริญมาถึงปัจจุบัน..ต้องสูญเสียอะไรไปบ้าง ? ลองดูการจัดกำลังไปรบในที่ต่างๆตั้งแต่อดีตที่ผ่านมาดังนี้ :
๑. สงครามอินโดจีน. ๒. สงครามมหาบูรพา.
๓. ยุทธการบ้านหาดเล็ก. ๔. ยุทธการบ้านโขดทราย.
๕. ยุทธการบ้านหนองกก. ๖. ยุทธการบ้านกระดูกช้าง.
๗. ยุทธการบ้านชำราก. ๘. ยุทธการหาดดอนน้อย.
๙. ยุทธการบ้านสามชัย. ๑๐. ยุทธการผาภูมิ.
๑๑. ยุทธการกรุงชิง. ๑๒. หน่วยเฉพาะกิจนาวิกโยธินภาคใต้
๑๓. การป้องกันชายแดน. ๑๔. วีรกรรมทหารกล้า.
๑๕. การรักษาความสงบเรียบร้อย.
* ผู้เขียนเองเคยมีส่วนร่วมในยุทธการกรุงชิง ๒ ปีเศษๆ. เขตติดต่อระหว่างนครศรีธรรมราชและสุราษฎร์ธานี. ที่นราธิวาส ปัตตานี ยะลา ๓ ปีเศษๆและยังเชื่อว่าคนเราถ้าถึงคราวจริงๆก็คงไม่มีทางหนีพ้นไปได้ มาถึงตรงนี้ขอเอ่ยนามวีรบุรุษที่น้อยคนจะได้ทราบถึงความกล้าหาญของท่าน.เขียนจากความเป็นจริงเพราะหวังว่าท่านผู้อ่านคงคิดได้ว่า..ถ้าผู้เขียนเป็นประเภทชอบเลียร์นาย..ป่านนี้คงได้เป็นนายทหารไปนานแล้ว..คืนหนึ่งที่ตีนเขาจังหวัดยะลา ผู้เขียนมีโอกาสขับรถไปกับผบ.ฉก.นย. นาวาโท ประสาท กาญจนจิตรา. ทหารราบจำนวนหนึ่งต้องไปปฎิบัติการไล่ล่าโจรจีนคอมมิวนิสต์ เราไปร่วมกับกำลังตำรวจจากสภอ.ยะลา ผู้เขียนต้องรออยู่ที่รถข้างล่างบนพื้นที่ท้องนาติดกับ ตีนเขา ผบ.ฉก.ท่านเดินตามไปในการปฎิบัติการครั้งนั้นด้วย เริ่มจากคนนำทาง พลวิทยุ ผบ.ฉก.และคนที่ตามหลังท่านคือผบ.หมวด กำลังเดินขึ้นเขาไปเวลาประมาณตีสี่ อีกครึ่งชั่วโมงให้หลังผู้ที่อยู่ข้างล่างได้ยินเสียงระเบิดดัง สะนั่นไปทั่วบริเวณ ผมได้ยินจากวิทยุที่แจ้งขอให้ส่งเฮลิคอร์ปเตอร์มารับคนเจ็บโดยด่วน..ผบ.ฉก.ท่านเดินข้ามระเบิดบกไปแล้วอย่างเฉียดฉิว ดังนั้นคนที่ไปเหยียบระเบิดเข้าต้องเป็นคนที่เดินตามหลัง หมวดชะลอเองครับ..ขาขาดทันที. กว่าที่เฮลิคอร์ปเตอร์จะมาถึงและลงได้ต้องรอให้สว่างเสียก่อน เห็นไหมครับว่าคนเราถึงคราว..มันต้องเป็นไปเองไม่มีการยกเว้นว่าผบ.ฉก.หรือผบ.หมวด พอเวลาผ่านไปเราดีใจที่สามารถรอดมาได้แม้ว่าจะหวุดหวิด.
๒๘. โตนี่ฟางกับเพื่อนร่วมชั้นนย.อม. - ที่แค๊มป์เลอจูนส์ คาโรไลน่าเหนือ. ปี ๒๕๑๖
* นรจ.นย.รุ่นที่ ๑๑ สำเร็จการศึกษาและเข้ารับราชการแล้ว บรรดาเหล่าทหารราบและทหารสื่อสาร ส่วนใหญ่เริ่มเข้าร่วมการรบตั้งแต่ข้อ ๘ มาจนถึงข้อ ๑๓ หลายคนสละชีพเพื่อชาติ ทั้งทหารและข้าราชการจากหลายๆหน่วยในกรมนาวิกโยธิน ต่อมาจึงมีการสร้างอนุสาวรีย์นย.ไว้เพื่อเป็นอนุสรณ์และบรรจุอัฐิของวีรชนผู้กล้าในอดีต ผู้เขียนขอสดุดีวีรชนผู้กล้า..ที่ได้ปกป้องอธิปไตยจนทำให้ลูกหลานไทยได้มีความสุขและอยู่กันอย่างร่มเย็น..มีการทำพิธีเปิดอย่างสมเกียรติและเปิดให้ญาติมิตรของผู้เสียสละเข้ามา กราบไหว้ ถ่ายภาพเป็นที่ระลึกตั้งแต่นั้นมา. ต่อมาเมื่อมีหน่วยงานต่างๆมาเยี่ยมชมนย. ทางนย.จึงนำคณะต่างๆไปเยี่ยมชมและวางพวงมาลาเพื่อเป็นเกียรติแก่วีรชนนย. และทหารกล้าที่สละชีพเพื่อชาติ. หลังจากมีการเปิดเป็นที่ท่องเที่ยวแล้วผู้ที่มาเยี่ยมชมนย.มักจะพาญาติมิตร มาแวะถ่ายภาพเป็นที่ระลึกกันเพื่อเป็นอนุสรณ์ แม้แต่ผู้เขียนเองซึ่งใช้ชิวิตอยู่ในค่ายนี้มาเกือบครึ่งชีวิต เวลามีเพื่อนๆหรือญาติมิตรแวะมาเยี่ยม ก็ยังอดพามาถ่ายภาพไว้ด้วยเสมอๆ ดังภาพข้างล่างนี้..
๒๙. โตนี่ฟางกับน้องสาว. - ที่อนุสาวรีย์นย.
แม้มิมีปริญญา แต่ก็มีปัญญา ชั่วชีวิต
เท่ห์ มากๆ ขอบคุณค่ะ
สวัสดีและขอบคุณคำชมต่างๆที่ชมมาเสมอ..
- บางครั้งคนที่มีการศึกษาน้อยกลับเอาตัวรอดได้ดีกว่าคนที่มีปริญญา.. สมัยที่ผู้เขียนยังทำงานบริษัทฯ มีลูกน้องเป็นรปภ.คนหนึ่งชื่อ นาย บุญเพ็ง ทิพพล ด้วยความขยันผมในฐานะหัวหน้าจึงเปิดโอกาสให้หัดขับรถ ฟ๊อล์คลิฟท์บ้าง รถเครนบ้าง ขณะนี้รับเงินมากกว่าคนที่จบปริญญาเสียอีก ดังนั้นการศึกษาถ้านำมารวมกับประสบการณ์ได้ล่ะก็..ไปรอดอย่างสบายๆ
- ตอนมาทำที่บริษัทใหม่..ผมมีหน้าที่สัมภาษณ์ภาษาอังกฤษกับพนักงานใหม่ ไม่อยากเชื่อระดับป-โท ผมถาม๑๐ข้อตอบได้เอง ๒ข้อเท่านั้น ! นี่ถ้ามีการค้าขายในเอเซียอีกสองปีข้างหน้า..ไม่รู้ว่าจะสู้พม่าได้หรือเปล่า ?
โตนี่ - ฟาง.
๑๑ มี.ค.๕๕
"....รุกรันฟันฝ่าในธาราสีครามสมเป็นดังนามราชนาวีไทยรบรันฟัดฟาดไม่ขลาดหวั่นไหวมีศึกมาใกล้ไม่หวั่นครั่นคร้ามริปู..."มาร์ชราชนาวิกโยธิน
..................
ขอบคุณเรื่องดีๆที่นำมาแบ่งปัน...
..เสรี อินทวี.(คลิก)....คนนี้ใช่ใหมครับ??
บ่แม่นคับ..นั่นมันบักสุรพล คนล้ำเด้อ..แก้ไขด่วนน๊ะคับ.
เสรี อินทวี..คนนี้แน่นอน..(ขออภัยที่ผิดพลาด เพราะ นย.มีแต่คนหล่อ ๆ นะครับ)..ขอบพระคุณครับ