ดอกมอร์นิ่งกลอรี่
ชื่อวิทยาศาสตร์ Ip omoea Rorsfalliae. (L.) Roth.
ตระกูล CONVOLVULACEAE
ชื่อสามัญ Deep rose. morning glory.
ลักษณะทั่วไป
ต้น เป็นไม้เถาเลื้อยฤดูเดียว เถามีขนาดเล็ก ตามเถามีขนขึ้นปกคลุมจนทั่ว โดยเฉพาะ บริเวณปลายยอด
ใบ เป็นไม้ใบเดี่ยว ใบเป็นรูปไข่ ปลายใบแหลม โคนใบมนเว้าเข้าหาก้านใบทั้ง 2 ข้าง หรือใบเป็นรูปหัวใจ
ดอก ออกดอกเป็นดอกเดี่ยวหรืออาจจะออกเป็นกลุ่ม ๆ หนึ่ง ๆ จะมีประมาณ 5 ดอก รูปทรงของดอกจะคล้ายกับแตร หรือคล้ายดอกผักบุ้ง มีขนาดเล็กและมีความยาวประมาณ 3 นิ้ว ดอกมีสีต่าง ๆ กัน เช่น สีม่วงอมน้ำเงิน หรือ สีม่วงปนขาว สีขาว สีแดง สีฟ้า สีชมพู
ฤดูกาลออกดอก
ออกดอกตลอดปี
การปลูก
มอร์นิ่งกลอรี่เหมาะที่ปลูกริมรั้ว หรือปลูกเป็นซุ้มประตู เพื่อให้เถาได้เลื้อยพาดไปตามริมรั้ว หรือตามซุ้ม ประตูได้ การปลูกให้นำกิ่งที่ได้จากการปักชำหรือต้นกล้าที่ได้จากการเพาะเมล็ด มาปลูกลงดิน โดยขุดหลุม ปลูกให้มีความกว้างลึกประมาณ 1x1 ฟุต รองก้นหลุมด้วยปุ๋ยหมักหรือปุ๋ยคอก ประมาณ 1/4 ของหลุม กลบ ดินเล็กน้อย แล้ววางต้นกล้าลงกลางหลุม กลบดินพอแน่น แล้วรดน้ำให้ชุ่ม
การดูแลรักษา
แสง มอร์นิ่งกลอรี่เป็นไม้กลางแจ้ง ต้องการแสงมากพอสมควร
น้ำ ควรรดน้ำวันละ 2 ครั้ง ในระยะแรกปลูก แต่เมื่อต้นโตและแข็งแรงดีแล้ว ให้รดน้ำวันละ 1 ครั้ง เฉพาะในช่วงเช้าก็พอ
ดิน เจริญงอกงามได้ดีในดินที่ร่วนซุย หรือดินร่วนปนทรายที่มีการระบายน้ำได้ดี
ปุ๋ย ใช้ปุ๋ยคอกหรือปุ๋ยหมักใส่บริเวณโคนต้นปีละ 2-3 ครั้ง โดยการพรวนดินรอบ ๆ โคนต้นก่อน หากต้นไม้มีอาการใบร่วงหรือใบซีดเหลือง ให้รดด้วยยูเรีย สัปดาห์ละ 2 ครั้ง ติด ต่อกันประมาณ 2 เดือน
โรคและแมลง
ไม่พบโรคและแมลงที่ทำลายถึงขั้นเสียหาย
การขยายพันธุ์
ขยายพันธุ์โดยการเพาะเมล็ด การปักชำกิ่ง
จาก http://www.maipradabonline.com/maileay/moninggery.htm
ต้นและดอกผักบุ้งนี่ครับ