แม้มิได้เป็นดอกกุหลาบหอม     ก็จงยอมเป็นเพียงลดาขาว
แม้มิได้เป็นจันทร์อันสกาว       จงเป็นดาวดวงแจ่มแอร่มตา
แม้มิได้เป็นหงส์ทะนงศักดิ์       ก็จงรักเป็นโนรีที่หรรษา
แม้มิได้เป็นน้ำแม่คงคา           จงเป็นธาราใสที่ไหลเย็น
แม้มิได้เป็นมหาหิมาลัย          จงพอใจจอมปลวกที่แลเห็น
แม้มิได้เป็นวันพระจันทร์เพ็ญ   ก็จงเป็นวันแรมอันแจ่มจาง
แม้มิได้เป็นสนต้นระหง           จงเป็นพงอ้อสะบัดไม่ขัดขวาง
แม้มิได้เป็นนุชสุดสะอาง          จงเป็นนางที่มิใช้ไร้ความดี
อันจะเป็นอะไรนั้นไม่แปลก      ย่อมผิดแผกดีงามตามวิถี
ประกอบกิจบำเพ็ญให้เด่นดี      สมกับที่ตนเป็นเช่นนั้นเทอญ
--------

          วันนี้ได้คุมสอบภาษาไทยครูนกไปเจอบทกลอนในข้อสอบวิชาภาษาไทย ระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นที่อ่านแล้วให้แง่มุมความคิดที่ดีที่จะก่อให้เราเป็นสุขได้ในวิถีทางที่เราเป็น  หากนักเรียนอ่านแล้วซาบซึ้งนำไปเป็นหลักในการดำเนินชีวิตครูนกเชื่อแน่ว่านักเรียนจะเป็นสุข คนรอบข้างจะเป็นสุข สุดท้ายสังคมก็จะสงบสุขเพราะพลเมืองเป็นสุขอย่างมีเหตุมีผล
           ปล. หากใครอยากฟังเสียงอ่านกลอนสุภาพไพเราะก็เชิญรับฟังจากคลิปวิดีโอตามที่ลิงค์ไว้นะค่ะ