วันพิเศษเช่นนี้เธอที่รัก ขอผ่อนพักกลางแดนอันแสนหวาน อิงอุ่นไออ้อมกอดตลอดกาล เป็นตำนานแห่งรักที่พักใจ
29 กุมภาพันธ์ 2555
“วันพิเศษ กับคนพิเศษ”
ยี่สิบเก้ากุมภาพันธ์ที่บันทึก
เพื่อรำลึกวันหวามแห่งความหวัง
แว่วกังวานหวานไหวในภวังค์
เสนาะดังกังสดาลอันแสนดี
เป็นวันเหนือวันไหนใจดวงหนึ่ง
เป็นวันซึ่งดอกไม้ได้แต้มสี
เป็นวันซึ้งถึงรสบทกวี
เสียงดนตรีซาบซ่านหวานจับใจ
เป็นวันที่สี่ปีมีหนึ่งครั้ง
ยังคอยฝังรอยฝันอันเคยใฝ่
ตาที่มองของคุณรอยอุ่นไอ
มีดวงไฟในแรงแห่งสายลม
แม้ดวงเทียนเปลี่ยนแปลงมีแสงฉาย
เปล่งประกายวอมแวมแซมผสม
ไฟแห่งรอยปรารถนาในอารมณ์
ไฟแห่งความชื่นชมยังฉายโชน
ร้านอาหารแห่งนี้คือที่เก่า
ที่สองเราเคยนั่งเมื่อครั้งโน่น
รักคือไฟฉายสุขให้ลุกโพลน
ตราบวันโน้นถึงวันนี้ที่เนิ่นนาน
“วันพิเศษ” เช่นนี้เธอที่รัก
ขอผ่อนพักกลางแดนอันแสนหวาน
อิงอุ่นไออ้อมกอดตลอดกาล
เป็นตำนานแห่งรักที่พักใจ
โสภณ เปียสนิท
บันทึกตามคำขอ : วันนี้อยากอ่านบทกวีงามๆ กับความพิเศษของวันที่ 29 กุมภาพันธ์ วันที่มีได้เพียงหนึ่งครั้งในรอบ 4 ปี
39/3 เขาพิทักษ์ หัวหิน ประจวบคีรีขันธ์ 77110
นึกถึงคนรักที่แสนไกล จินตนาการผมสัมผัสไปทางนั้น หลงทางหรือเปล่าครับ ไพเราะและกระชับมากๆ ครับ ชอบครับ
ทำไมในภาพคนพิเศษ น่ารักจังครับ
ขอบคุณสำหรับกำลังใจ
โลกนี้อุ่นอบด้วยเสียงคนรู้ใจที่ใกล้เรา เสียงเพลงและบรรยากาศ
และเรารำลึกถึงสิ่งหวานๆในอดีตเหล่านั้นด้วยคำกลอนอันละมุนเช่นนี้
พบกันใหม่อีกสี่ปีข้างหน้า (ถ้าดินยังไม่กลบหน้าเสียก่อน)
หวาน น้ำผึ้งเรียก พี่ ครับ
ขอยคุณที่แวะฟังนิทานธรรม และภาพแต่ละภาพในแต่ละครั้ง เป็นภาพแปลก ๆ
เยี่ยมไปเลยครับอาจารย์ ;)...
- วันพิเศษ...กับ...คนพิเศษ (กี่คนค่ะ)
- พิเศษจริงๆ หรือเปล่า? ...ท่านอจ.
ชอบคำว่า "กลอนอันละมุน"นะครับ
เข้ากับบรรยากาศวันพิเศษเช่นนี้
ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยม........ชม
ยอมรับว่า อิจฉาเล็กๆ
คำถามนี้แหลมคมจริงๆ
ได้ยินเสียง "แป๊ว" เหมือนกังสดาลเชียว
ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยมชมกัน
เป็นกวีที่เขียนเพื่อนเรา
ที่ขอมา คงอยากได้กวีหวานไปฝากเพื่อน
ผมก็ทำหน้าที่ครับ "เป็นนักกลอนนอนเปล่าก็เศร้าใจ" นะครับ
ขอบคุณที่แวะมาเยือน
ขอบคุณสำหรับกำลังใจนะครับ
เป็นบทกวี วันพิเศษ...กับคนพิเศษ ที่แสนวิเศษ
ความงดงามของกวีไร้ที่ติจริงๆค่ะ
ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยม ชม
ว่างก็นำกลอนมาวางไว้บ้าง
แบ่งกันนะครับ