สูงสุดแดนสยาม

12 กุมภาพันธ์ 2555

วันนี้ตื่นกันตั้งแต่ ตีห้า เพราะต้องรีบเดินทางไปอำเภอจอมทอง เพื่อเข้าร่วมปั่นจักรยานพิชิตอินทนนท์คนพันธุ์อึด ครั้งที่ 5 การเดินทางโดยใช้รถกะบะบรรทุกจักรยานคู่ใจเขาตัวเองและของเพื่อน (เสืออุดม แห่งเชียงแสน) โดยของเราเป็นเสือทางเรียบ ในภาษานักจักรยานก็จะเรียกว่ารถซิติ้ไบค์ (รถสำหรับปั่นในเมือง) มีลักษณะคล้ายเสือหมอบแต่มีแฮนด์เหมือนเสือภูเขา และมีเฟืองหลังเล็กเท่ากับเสือหมอบ มีล้อใหญ่กว่าเล็กน้อย .... เราเดินทางไปถึงที่หน้าวัดพระธาตุฯ อำเภอจอมทองประมาณ 6.00 น. เขาเริ่มมีการลงทะเบียน ก็ไปต่อคิดลงทะเบียน  ได้อันดับที่ 461 ประเภทปั่นทางไกลหน้าวัดขึ้นยอดดอย ระยะทาง 50 ก.ม. วันนี้พบเพื่อนที่รู้จักหลายคน  เป็นครู ชาวบ้าน  แต่ไม่พบเพื่อนบุคลากรสาธารณสุขของจังหวัดเชียงใหม่เลย ส่วนใหญ่ไปตีกอล์ฟกับเจ้านายในวันหยุด จึงแทบหาคนรู้จักที่เล่นจักรยาน ไม่เหมือนต่างจังหวัดเช่นเชียงราย เห็นมากันหลายคน  ซึ่งก็อดคิดถึงเรื่องนโยบายสุขภาพดีวิถีไทยไม่ได้ เพราะเน้นเรื่องการออกกำลังกายอย่างมากแต่บุคลากรกลับไม่เห็นออกกำลังกายกันเลย มีแต่สั่งให้ชาวบ้านออกกำลังกายเป็นประจำ.... เวลา 07.19 น. เริ่มปล่อยขบวนจักรยานโดยให้ประเภทเสือหมอบไปก่อน แล้วตามด้วยเสือภูเขาซึ่งมีมากว่า....

การปั่นครั้งนี้มีผู้เข้าร่วมน่าจะถึงพันคันได้ ทีทั้งเด็กผู้ใหญ่ ผู้สูงอายุ จากทั่วสารทิศในประเทศไทย มีต่างประเทศมาร่วมบ้าง ใช้เวลาปั่นถึงที่ทำการอุทยานแห่งชาติ  3 ชั่วโมงกว่า (34 ก.ม.) ถือว่ายังสบายๆ  พักจิบน้ำทานขนมประมาณ 10 นาที ก็ปั่นต่อ ซึ่งสภาพทางชันมาก ถึงชันมากๆ  จนต้องจูงเป็นบางแห่ง  จนผ่านด่านปากทางเข้าอำเภอแม่แจ่ม ก็เจอทางขึ้นเขาอย่างเดียวระยะทางยาวมากๆ ต้องพักเหนื่อยเป็นที่ๆ ทายานวดไปบ้าง   จูงบ้างเกือบส่วนใหญ่เพราะตระคิวเริ่มจับที่หน้าขาทั้ง 2 ข้าง หิวข้าวก็หิวเพราะเลยเที่ยงมาแล้ว  จนไปเจอจุดแจกน้ำ (น้องเมย์บริการ) ซึ่งเขามีข้าวเหนียวหมูทอด น้ำพริกตาแดง จึงได้ร่วมรับประทานอาหารกลางวันเอาแรงไปก่อน แต่ความเหนื่อยทำให้จุกท้องทานได้ไม่เยอะแต่ก็ทำให้มีแรงขึ้นมาทันตาเห็นจึงควบจักรยานปั่นต่อไป จูงไป จนถึงเส้นชัย ขณะนั้นเวลาบ่ายสองโมงกว่า  รวมเวลาในการปั่นจักรยานพิชิตอินทนนท์ ร่วมหกชั่วโมงเลยและ แต่ก็เห็นมีคนข้างบนยังน้อย ๆ แสดงว่าเราคงมาถึงก่อนคนอื่นๆ อีกเยอะ หลังจากไปรับเหรียญคนพันธุ์อึด ก็ไปรับข้าวกล่องไปทางที่ลานจอดรถข้างสถานีเรด้าร์ ทานไม่ลงเลยเพราะเหนื่อยมากๆๆๆ รอจนหายเหนื่อยก็นำรถขึ้นไปถ่ายรูปหน้าป้ายสูงสุดแดนสยาม