เปิดมาช่วงบ่าย ท่าน อ.กะปุ๋ม แชร์ภาพผู้ร่วมประชุมในมุมต่าง ๆ บางท่านหันมาเจอ ตนเองอยู่บนจอแล้วบอกว่า “นั่นข่อยตั้วนี่”
แล้วก็ชี้ชวนให้ดูภาพ คุณจินัดดา ที่มาเล่างานR2R ว่าดูเบิกบานแววตามีความสุข ตามด้วยภาพของอาหารมื้อเที่ยงคือ ปลาทู ท่านอาจารย์เลยบอกว่า
“เรากำลังหาภาพปลาทูอยู่ หันไปเจอพอดี”

ปลาทูกับ R2R
หัวปลาคือ เป้าหมาย
ลำตัวคือ กระบวนการ
ส่วนหางคือ การบันทึก
ช่างเป็นมื้ออาหารที่เหมาะเหม๋งกับการเรียนรู้จริง ๆ เลยนะคะ

จากนั้นท่านอาจารย์ก็พาผู้อบรมเรียนรู้ผ่าน “วีดิทัศน์เสี่ยวเบาหวานสานสุข”
เพียงแค่ดนตรีพื้นบ้านอีสานดังขึ้น ก็ส่งแรงคึกคักมาให้ผู้ชมได้เป็นอย่างดีค่ะ ดู ๆ ไป ก็ยิ่งทึ่ง จาก
Self Health Group มาเป็น “เสี่ยว”

เด็ดจริง ๆ เลยค่ะ ที่สำคัญ ค่าระดับน้ำตาลไม่ใช่ตัวชี้วัดของความสุขของคนไข้อีกต่อไป เพราะยังไง ๆ คนไข้ก็มีเสี่ยวคอยดูแลใจให้เป็นสุข และไม่ผิดนัดหมอ

เป็นหน้างาน R2R ที่เนียนไปกับวิถี สมกับคำว่า
“งานวิจัย R2R คือ งานสร้างองค์ความรู้จริงๆค่ะ”