อยู่รอด อยู่ร่วม

..มีคนเคยบอกไว้ว่า ใจที่เข้มแข็ง คือใจที่สงบนิ่ง ก็ไม่รู้ว่าจะจริงแค่ไหน แต่จากเหตุการณ์ที่พบเจอทั้งของตัวเองและคนรอบข้าง ทำให้คิดอะไรย้อนเข้าหาตัวเองได้ดีทีเดียว

...เมื่อวันวานลุงคนหนึ่ง ซึ่งมีอายุมากแล้ว ได้ตัดสินใจแก้ปัญหาชีวิตของตัวเองด้วยการจบชีวิต แต่ไม่รู้โชคดีหรืออะไรก็แล้วแต่ ที่ทำให้การแก้ปัญหาด้วยวิธีนี้ของแกไม่สำเร็จ และมันเป็นสิ่งที่กลับมาสอนเราได้ว่า ยามมีปัญหาจะจบปัญหาไปพร้อมชีวิต มันดีที่สุดสำหรับเราแล้วหรือ ก็ได้แต่ตั้งคำถาม แม้ไม่มีคำตอบ แค่ย้อนกลับไปคิดว่า ตอนแม่คลอดเรามาแม่เจ็บแค่ไหนนะ จะเจ็บเท่าที่เราเจ็บเวลามีปัญหารึเปล่า คงไม่ดีแน่ถ้าต้องมาทำลายชีวิตที่แม่ให้มาพร้อมความเจ็บปวด คงต้องรักษาชีวิตเอาไว้ ใช้ให้คุ้มกับความเจ็บของแม่ คิดว่านะ คิดเท่าที่ตัวเองจะคิดได้ว่า ถึงที่สุดแล้วมนุษย์สามารถทนต่อความเจ็บปวดได้อย่างไม่น่าเชื่อ..ก็คงได้รอเวลาดูความเป็นไป..ตอนนี้ก็เชื่อได้อย่างหนึ่งว่าอันเวรกรรมนั้นมีจริง บาปกรรมทางกายภาพที่กำลังสนองเราอยู่ก็ได้แต่ยอมรับผลของการกระทำ ...และคิดว่าหากโชคไม่ดี คงได้เห็นความเป็นไปของใครอีกหลายคน เป็นไปตามโชคชะตาที่ตัวเองเป็นผู้กระทำ..ในวันนี้เท่าที่มีลมหายใจอยู่ได้เรียนรู้ดูความเป็นไป ก็น่าจะคุ้มค่ากับการมีชีวิต รู้ว่าควรอยู่อย่างไรถึงจะอยู่รอด อยู่ร่วม..กับใครๆอีกหลายคน

                                                                           ยิ้ม..ให้กับการมีชีวิตอยู่