.......................
...."แม่...เอารถใหม่มาให้แม่เจิม"....ครูปอบอกแม่่เมื่อกลับบ้านเพื่อนำเงินเดือนไปให้แม่
แม่เงยหน้าขึ้นมองยิ้ม ๆ ..แม่คงงงเพราะครูปอไม่เคยบอกเรื่องซื้อรถกับแม่เลย
.."พูดจริงแม่..ซื้อจริง..ให้แม่เจิมรถจริง"...พูดพร้อมสอดหัวเข้าไปหนุนตักแม่..
คราวนี้แม่หัวเราะ...."ตอนไหนล่ะมีฤกษ์หรือเปล่าลูก"
..."ไม่.มีหรอก.แม่เดินไปถึงรถเมื่อไหร่ฤกษ์ดีเมื่อนั้น"...พูดพร้อมหัวเราะ
แล้วเราก็หัวเราะพร้อม ๆ กัน..ก็แม่อายุปาเข้าไปตั้ง 85 แข้งขาก็ไม่ดี..ครูปอจอดรถตั้งไกล..กว่าแม่จะเดินไปถึงรถก็พักใหญ่ ๆ นั่นแหละค่ะ
..แม่ลุกขึ้นจากพื้นด้วยท่าที่ไม่เหมือนใครโดยนั่งยอง ๆ มือทั้งสองข้างดันพื้นแล้วกระดกก้นขึ้นพลางส่งเสียงด้วยดัง "อึ๊บ.." พร้อมทั้งดันมือทั้งสองตามขึ้นมา..แม่เซนิด ๆ ครูปอนั่งดูถ้าแม่ล้มก็รับทันนั่นแหละ...
..แม่ขึ้นไปค้นอะไรก็ไม่ทราบบนเรือนดังกรอกแกรก มีเสียเพล้งด้วย..คงทำอะไรหล่นแน่ ๆ ครูปอกับพี่สาวมองหน้ากันแล้วหัวเราะ..
สักพักใหญ่แม่ลงมาพร้อมขันน้ำใบเล็ก ๆ แป้งหอม..ธูป และเทียน
..แม่บรรจงเทแป้งใส่ขัน..เทน้ำอบลงไป ใช้นิ้วคนพร้อมท่องคาถาพึมพำสักครู จุดธูปเทียน ครูปอรับธูปเีทียนแล้วพาแม่ไปที่รถ...ซึ่งเป็นรถเล็ก ๆ ชนิดประหยัดสมรรถนะพอตัว...
....พอแม่เห็นรถแม่หัวเราะร่า....
..."สวยลูก รถสวย..ออกรถคันนี้ดีเชียว..คันนี้รถดีนะลูกแคล้วคลาดปลอดภัย"
คำพูดของแม่ทำให้หัวใจครูปอพองโต..รถสีออกแดงแปร๊ด...กะแหลนแปร๋นเพียงนี้แม่ยังพูดซะรถสวยเฉ้งวั๊บเชียว...
..."เจิมตรงไหนดีลูก.." "ในรถเลยแม่"
..แม่ยกขันแป้งจรดหน้าผากท่องบ่นมนคาถา..สักครูก็จิ้มแป้งที่พวงมาลัย
ทุกรอยแป้งแม่ท่องบทมนต์คาถาด้วยความตั้งใจ..แม่เคยเป็นแม่ค้า..ต้องเดินทางค้าขาย..คาถาแม่เยอะ..
.."หลังคาข้างในด้วยแม่..ที่พวงมาลัยล้างแล้วหายหมดข้างบนเลยจะได้มีรอยแป้งไว้ดูนาน ๆ "
...แม่ทำตามแต้มแป้งด้วยความตั้งใจบนหลังคาด้านใน เสร็จแล้วแม่ก็ให้พร
..."เดินทางแคล้วคลาดปลอดภัย ซื้อง่ายขายคล่อง(แม่ครูปอเคยเป็นแม่ค้า) ไปไหนมีแต่คนรักใคร่เมตตา เจริญรุ่งเรืองงานที่ทำนะลูก"....แล้วแม่ก็ลงจากรถ...
..พลางแหงนหน้าขึ้นไปบนท้องฟ้า..."พ่อมึง...ลูกออกรถใหม่มาอวยชัยให้พรลูกด้วยกันนะ ให้ลูกแคล้วคลาดปลอดภัย...ไปไหนใครก็รัก ซื้อง่ายขายคล่อง ทำงานสำเร็จอย่างหวัง"......
...พ่อมึงของแม่..ก็คือพ่อครูปอนั่นแหละ...แกจากเราไปยี่สิบปีแล้ว...แต่ทุกครั้งที่เป็นวันพิเศษ แม่จะเรียกพ่อมารับรู้ด้วยทุกครั้งไม่เคยลืม
.....ทุกครั้งที่ครูปอนั่งประจำที่คนขับ..อดที่จะแหงนมองรอยแป้งที่แม่ตั้งใจบรรจงแต้มไว้ให้ไม่ได้...พลังแห่งความรักของแม่..พรที่แม่ให้...ครูปอมั่นใจว่าเดินทางแคล้วคลาดปลอดภัยแน่ ๆ
...ทั้งยังเป็นการเตือนสติครูปอทุกครั้งก่อนเดินทางว่า
...ทำอย่างไรให้แคล้วคลาดปลอดภัย...
...ทำอย่างไรให้คนรักใคร่เมตตา...
...ทำอย่างไรให้ซื้อง่ายขายคล่อง...
...ทำอย่างไรให้ทำงานสำเร็จดังหวัง...
ความรักของพ่อและแม่...มีพลังเข้มขลังเสมอ...พลังแห่งรัก..นำพาให้ลูกแคล้วคลาดปลอดภัย...นับเป็นสุดยอดเกจิ..ที่เข้มขลัง
วันนั้น..ก่อนออกจากบ้าน..พี่สะใภ้ชาวพัทลุงเข้ามากระซิบ..."รถที่บ้านพวกเราทุกคันก็ให้แม่เจิม...ไม่เคยมีอุบัติเหตุ..แม่เนี่ยขลังจริง ๆ นะ"...ครูปอหัวเราะ
..และเชื่อเช่นนั้น....ทุกบ้านมีที่สุดแห่งความเข้มขลังอยู่แล้ว...ไม่เชื่ออย่าลบหลู่..นะจ๊ะ..
เรียกว่าเจิมด้วยรักนะครับ
ขลังที่สุดเลย อิอิ
สวัสดีค่ะ
...อ่านแล้วปลื้มใจค่ะ...เปลี่ยนรถคันสุดท้ายก่อนแม่จากไปก็ไม่ได้นำไปเจิม...ก่อนซื้อถามแม่ว่าชอบรถสีอะไร...วันเอารถออกก็ไม่มีเวลาไปรับรถมัวยุ่งเรื่องส่งมอบหมายงานก่อนเออรี่ รีไทล์ จึงให้พนักงานขายของบริษัทรถขับมาส่งที่ทำงาน...รุ่งขึ้นเช้าต้องพาแม่ไปล้างไตที่โรงพยาบาลก็เปิดประตูให้แม่นั่งก่อนและบอกแม่ว่าคันนี้ไม่ต้องเจิมรถนะเพราะมีแม่คุ้มครองปลอดภัยอยู่แล้ว...แม่ก็ยิ้มๆไม่ได้ว่าอะไร...
แม่ผมตอนมีชีวิตอยู่ ถ้าใครมีผีเข้า แม่ผมเศกเพี้ยงเดียว ผีออกจากตัวเลย
แม่คุณครูปอกับแม่ผมคงเก่งพอๆกันครับ
สวัสดีค่ะอาจารย์ โสภณ
จริงด้วยค่ะ...เจิมด้วยรัก...พลังอานุภาพแรงจริง ๆ ค่ะขอบคุณค่ะอาจารย์
สวัสดีค่ะท่าน ดร.พจนา
ความทรงจำเกี่ยวกับแม่มักเป็นความทรงจำที่ดีเสมอค่ะ....แม่สุดยอดอยู่แล้ว..ท่าน ดร.ได้ดูแลแม่นับว่าเป็นมงคลชีวิตค่ะ..ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยมค่ะ
สวัสดีค่ะคุณคนบ้านไกล
คนเก่า ๆ ชนบทมักมีคาถาอาคม..ดำรงศิลธรรม ...มีความดี...ผีเลยกลัวนะคะ....
* อ่านไปยิ้มไป..น่ารักจังเลย..พลังรักแม่-ลูก ขลังเหนือสิ่งใดนะคะ..
* เก็บภาพกอดอกมะลิบานหลังน้ำท่วมสวนมาฝากค่ะ
สวัสดีค่ะคุณพี่นงนาท
...ขอบคุณค่ะที่แวะมาเยี่ยมกัน...จากภาพดอกมะลิโตจังเลยค่ะ....
...แม่ของครูปอเป็นคนอารมดีมาก ๆ ค่ะ
บันทึกของครูปอชิ้นนี้อ่านแล้วมีความสุขมากครับ..สุขสันต์วันแห่งความรัก..ขอพลังแห่งความรักนำพาสิ่งที่ดีมาสู่คุณครูปอ..ครับ..
สวัสดีค่ะลุงชาติราชบุรี
ขอบคุณค่ะ....ครูปอมีความสุขมากค่ะเวลาที่กลับบ้าน...เหมือนกลับไปหาอ้อมกอดแห่งความสุขค่ะ...