สัมผัสแรกที่ทรงพลัง

สำหรับผมแล้วในยามแรกเช้า สิ่งแรกที่เรียกผมก่อนมันจะลืมตา ไม่ใช้การขยับหรือหายใจของผมแต่อย่างใดทุกความสนใจไปอยู่ที่การขยับที่ไร้ทิศทางแต่เป็นการขยับที่ทำให้ผมต้องไตร่ตรองถึงสิ่งที่จะกระทำต่อในวันนี้ที่มีคุณค่าและอยู่บนเส้นทางฝันความมุ่งมั่นตั้งใจ อย่างมีพลังที่ท้าทายเรียกให้กำลังทุกจุดตามกายเนื้อมันต้องทำอะไรสักอย่าง มันคือการขยับของ "สายน้ำ" อีกชีวิตหนึ่งที่อยู่ภายในร่างกายของภรรยาผม คือ มิ้ม คู่ชีวิตเคียงกายของผมเอง มันทำให้ร่างกายผมเป็นอัตโนมัติต้องไปสัมผัสทุกครั้งที่รู้สึกตัวและมันรู้สึกถึงชีวิตหนึ่งที่กำลังขยับและบอกอะไรบางอย่าง ซึ่งผมไม่ทราบแน่ชัดแต่มันทำให้ผมตื่นเต้นและปราบปลื้มเป็นที่สุด และทั้งสองก็จะพากันไปทำกิจกรรมตามเคยและทำอาหารพร้อมกับคุยกันตลอดประดังว่าเข้าใจและตอบโต้กันเชียว มันความสุขที่แสนจะเรียบง่ายสำหรับผมและมันเป็นพลังที่ผมจะรับผิดชอบโลกนี้ได้เลยที่เดียว…