เป็นการเตือนเพื่อนฝูง ญาติ-พี่-น้อง ให้จงระวัง หนักกว่าปกติ เพราะเศรษฐกิจแบบนี้ คนตกงานมากมายขนาดนี้ คนใจบาปเพิ่มจำนวนมากขึ้นเช่นนี้ …..

แสงไฟจากห้องเก็บผ้า  ส่องลอดผ่านบานเกร็ดหน้าต่างมากระทบเข้าตา อย่างจัง 
เฮ้อออออ….   สงสัยคนที่บ้านคงลืมปิดไฟก่อนออกจากบ้าน    ตนเองรีบร้อนออกจากบ้านตั้งแต่  6 โมงเช้า  มีนัดพานักเรียนไปร่วมกิจกรรมที่จังหวัดพิษณุโลก  ไขประตู 2-3 ชั้นก้าวเข้าประตูบ้าน  วางสัมภารก  ทั้งกระเป๋าใส่เครื่องคอมพิวเตอร์  อาหารกองพะเนินที่ซื้อหามากินยามรู้สึกอยากมากกว่าหิว   ซึ่งในที่สุดก็ทิ้งขว้างไปอย่างน่าเสียดาย
 
  

   



ก้าวเท้าเข้าสู้ห้องนั่งเล่น  เอ๊ะ... ทำไมประตูตู้โชว์ เปิดค้างไว้   ตู้รองเท้าส่วนตัวเปิดอ้าทั้งๆที่ไม่ได้เปิดหยิบรองเท้ามาสวมใส่     ส่งสายตามุ่งตรงไปยังด้านในห้องเก็บผ้า  ภาพของตู้เซฟถูกขยับออกมาล้ำแดนที่เคยตั้ง มีร่องรอยการงัดแงะอย่างเห็นได้ชัด  ตู้ขนาดกลางทรงเตี้ยถูกเคลื่อนมาด้านหน้าข้าวของกระจายเกลื่อน   ตะกร้าผ้าล้มระเนระนาด  ตู้เสื้อผ้าทรงสูงอยู่ในสภาพเปิดอ้าเกินความจำเป็นทั้ง 2 ใบ    กล่องกำมะหยี่สีน้ำเงินที่เคยบรรจุเครื่องราช  เอียงเคว้งเต้ง   เครื่องหมายติดชุดเครื่องแบบข้าราชการสีขาว  กระเด็นกระดอนอยู่บนกองผ้าที่ใส่ในตะกร้า  คำตอบสว่างวาบในหัว   ขโมยเข้าบ้าน 
         
                                  
                               

 

สาวเท้าเข้าห้องนอนซึ่งเป็นช่องทางสัญจรของเจ้าหัวขโมยขาประจำ    เป็นไปตามคาดเดา  หน้าต่างเปิดอ้า  เหล็กดัดถูกง้างออกมาเพื่อลำเลียงของ   ข้าวของถูกรื้อค้นกระจัดกระจาย  หนังสือหลายเล่มลื่นไหลจากกองวางเกลื่อนพื้น  กระเป๋าถือหลายใบบนเก้าอี้หวาย ถูกรื้อค้น   ลิ้นชักทุกบานถูกดึงออกมาวางเรี่ยราด   เดินเข้าไปอีกห้องหนึ่ง  มองเห็นลิ้นชักตั้งอยู่บนเตียงนอน  ตู้เสื้อผ้าถูกรื้อค้น    พระพุทธรูปบูชาจำนวน  3 องค์หายไปจากหิ้ง  กล่องใส่พระเปิดอ้า  คงถูกลักไปหลายองค์  เดินย้อนมาดูที่ห้องนั่งเล่น    แป่วววววว   ทีวีจอแบนหายไปไหน   แล้วมีอะไรถูกโจรกรรมไปอีกเนี่ยยยย….
       
หยิบโทรศัพท์โทรฯ หา 191 

อ๋อ…..ก็แค่อยากจะบอกตำรวจว่าถูกขโมยขึ้นบ้าน  ไม่ต่ำกว่า 12 ครั้งแล้ว   เผื่อจะช่วยอะไรได้บ้าง   
       
ค่ะ….  แต่คงไม่มีเวลาไปแจ้งความ    หากคุณตำรวจจะมา  จะได้ไม่เก็บของอ้ะค่ะ        


        

 

พยายามส่งสายตากวาดมองเพื่อสำรวจดูของต่างๆ ในบ้าน   ว่ามีอะไรหายไปบ้าง    ข้าวของกระจายซะขนาดนั้น  ใครจะนึกออก  อ้าว... ของหลายชิ้นถูกนำมาวางไว้บนโต๊ะคงเร่งรีบหนีจนลืมหยิบฉวยไปด้วย   มองเห็นกระปุกใบเล็ก ที่ใส่เถ้ากระดูกของเตี่ยในห้องพระ   ถูกนำมาวางเปิดอ้าบนโต๊ะ   ความขุ่นเคืองผุดขึ้นมาเป็นระลอกจน กลายเป็นความโกรธขึ้ง    ครั้งนี้มันเหิมเกริมมากนัก     เล่นจะขโมยกระดูกบรรพบุรุษเชียวเหรอ   ถ้าเจอนะ  จะยิงเท้ามันเลย 
   


       



อ้าว….ตู้รองเท้าเปิดไว้   นี่พวกมันหยิบรองเท้าคู่ใหม่ฉันไปหรือเปล่าเนี่ย   ตั้งใจซื้อมาใส่ไปงานกาลาดินเน่อร์ของ World Congress   นะเนี่ย    เฮ้อ....ใช่จะหาซื้อใหม่ได้ง่ายๆนะ  ….. รีบหดมือที่กำลังจะเอื้อมไปเปิดกล่องรองเท้าในตู้เพื่อดูให้แน่ใจว่ารองเท้าคู่ใหม่ยังอยู่หรือไม่       ต้องรอบคอบหน่อยเพื่อไม่ให้ลายนิ้วมือไปทับซ้อน
      
เพื่อนสนิทข้างบ้านเดินเข้ามาปลอบใจ  “  เค้าตั้งใจจะกินข้าว  พอได้ยินเรื่องนี้ จึงกินไม่ลง   แวะมาดูก่อน   ตัวเองย้ายบ้านเถอะนะ  ” 
  
นึกถึงยามประสบพบเหตุการณ์ใหม่ๆ  ใจนี้หายแว๊บบบบบบบบบบบบบบบบ    ต้องใช้เวลาเยียวยา หลายวันทีเดียว 
    
คณะของตำรวจ  มาตรวจสอบที่เกิดเหตุ และแนะนำ   ต่างๆ นาๆ


   
 

หลังจากตอบคำซักไซ้ไล่เลียง และนัดหมายกับเจ้าหน้าที่เรียบร้อยแล้ว   จึงทำใจอยู่พักหนึ่ง  และนำภาพโหลดขึ้น FB เขียนชื่ออัลบั้มว่า 555 จงดูรูปภาพแล้วแต่งคำบรรยายกันเถอะ !
เขียนบรรยายภาพว่า ใครแต่งเรื่อง/คำบรรยายได้โดนใจ รับรางวัลมูลค่า 500 บาท(ทุ่มให้แค่นี้ .... เพราะว่า...? )


   
                
                                                                          เถ้ากระดูก



มีลูกศิษย์  Message  มาล่ารางวัล      อิอิอิ...  แต่ยังขาดอรรถรส  ตั้งใจจะให้จริงๆ   หากแต่งเรื่อง/ บรรยายได้โดนใจ  จะได้ไม่ต้องมานั่งบันทึกเองไง  เป็นการเตือนเพื่อนฝูง ญาติ-พี่-น้อง ให้จงระวังหนักกว่าปกติ    เพราะเศรษฐกิจแบบนี้  คนตกงานมากมายขนาดนี้  คนใจบาปเพิ่มจำนวนมากขึ้นเช่นนี้ …..    
 
..... ฤา….  ต้องย้ายบ้านหนี   เจ้าหัวขโมยมารยาททราม....

                                     ***...  ขอขอบคุณผู้เข้ามาเยี่ยมชมทุกท่านนะคะ ...***