จากคำถามที่ว่า ...

"คัดลอกงานของผู้อื่นปริมาณน้อยแค่ไหนจึงไม่ผิด?"

 

คำตอบที่ได้คือ ...

 

คุณ อรุณ ประดับสินธุ์ ได้อธิบายไว้ในหน้า ๑๖๔ - ๑๖๕ ไว้ดังนี้

 

ปริมาณและเนื้อหาสาระสำคัญที่ถูกนำไปใช้เมื่อเทียบกับเนื้อหาทั้งหมดนั้นเป็นประเด็นสำคัญที่จะละเลยไปไม่ได้เพราะการนำงานลิขสิทธิ์ของคนอื่นมาใช้ จะต้องคำนึงถึงปริมาณของงาน และสาระสำคัญที่นำมาใช้ด้วย หากการนำมาใช้ในปริมาณมาก เช่น หนังสือที่มีลิขสิทธิ์จำนวน 50 หน้า นำไปใช้ 25 หน้า เช่นนี้ถือเป็นการใช้ลิขสิทธิ์ที่ไม่เป็นธรรม หรือในกรณีที่นำงานลิขสิทธิ์ของคนอื่นมาใช้ แม้ปริมาณน้อยก็อาจเป็นการละเมิดได้ หากส่วนนั้นเป็นส่วนที่เป็นสาระสำคัญหรือหัวใจของงานชิ้นนั้น

 

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1908/2546 วินิจฉัยว่า การคัด ลอก เขียน หรือ อ้างอิงงานอันมีลิขสิทธิ์ของผู้อื่น อันอาจจะเข้าข้อยกเว้นการละเมิดลิขสิทธิ์ตามมาตรา 33 แห่งพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ.2537 จะต้องเป็นการกระทำแก่งานอันมีลิขสิทธิ์บางตอนตามสมควร และมีการรับรู้ถึงความเป็นเจ้าของลิขสิทธิ์ในงานนั้น แม้จำเลยที่หนึ่ง จะคัด ลอก หรือเลียนงานวรรณกรรมของโจทก์จำนวนประมาณ 30 หน้าจากจำนวนทั้งหมดประมาณ 150 หน้า อันถือได้ว่าเป็นงานบางตอน แต่การนำงานอันมีลิขสิทธิ์ของโจทก์มาบางตอนดังกล่าวล้วนเป็นส่วนของเนื้อหาสาระที่สำคัญ และมีปริมาณงานเป็นจำนวนมาก จึงถือได้ว่าเป็นการคัด ลอก หรือเลียนงานอันมีลิขสิทธิ์ของผู้อื่นเกินสมควร

 

อย่างไรก็ตาม การอ้างอิงเรื่องหรือผลงานใดเพียงสั้น ๆ ไม่ถือว่าเป็นการนำสาระสำคัญของงานเดิมมาทำซ้ำ ไม่จำเป็นต้องแสดงการรับรู้ความเป็นเจ้าของงานนั้นก็ได้ 

 

..................................................................................................................................................

คำอธิบายเพิ่มเติม

คำถามนี้เป็นคำถามเกี่ยวกับเรื่องของ "ปริมาณเนื้อหา" ที่เราจะคัดลอกมาใช้ในชิ้นงานของเรา

ตามกฎหมาย บอกว่า หากมากเกินไป ก็ถือละเมิดลิขสิทธิ์เกินสมควร (หมายถึง คิดเองน้อยเกินไป ไปขโมยของคนอื่นมาเกือบหมด)

แต่หากรู้สึกว่า จำนวนน้อย ก็จะต้องดูว่า เนื้อหาส่วนนั้นเป็นส่วนของสาระสำคัญหรือไม่ หากใช่ ก็ถือว่า ละเมิดลิขสิทธิ์ ครับ (หากสาระไม่ใช่ของเรา อ้างอิงเขาเถอะครับ เป็นการให้เกียรติซึ่งกันและกัน)

ส่วนข้อความสั้น ๆ อ้างเป็นส่วนสนับสนุนงาน เป็นประโยค แบบนี้ไม่เป็นไร ถึงขนาดบอกว่า ไม่ต้องอ้างอิงก็ได้


แต่คำแนะนำที่ควรทำ คือ

 

เพียงแค่ "ขออนุญาตเจ้าของลิขสิทธิ์" และ "ไม่ทำร้ายสิทธิ์อันชอบธรรมเกินสมควร" พร้อม "อ้างอิง" ให้แจ่มชัด

 

น่าจะเป็นวิธีใช้ข้อมูลของผู้ืืือื่นอย่างเป็นธรรม และปลอดภัยที่สุดครับ ;)...

 

บุญรักษา ทุกท่านครับ ;)...

 

..................................................................................................................................................

ขอบคุณแหล่งข้อมูลดี ๆ

อรุณ ประดับสินธุ์.  คัมภีร์ลิขสิทธิ์ 180 คำถามที่จำเป็นต้องไขคำตอบ.  กรุงเทพฯ: พสุธา, 2554.

พระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ.2537.  http://www.thnic.co.th/docs/copyright-law.pdf (2 กุมภาพันธ์ 2555).