ข้าพเจ้าตั้งข้อสังเกตว่า หนังสือที่ไม่ใช่นวนิยาย (non-fiction) ที่ขายดี
มักมีคุณสมบัติอยู่สองประการใหญ่ๆ
ประการแรก คือ เนื่อหาเสนอแนวคิดที่แปลกใหม่ ซึ่งคนอ่านรู้สึกว่า "ตนเองน่าเปลี่ยน และเปลี่ยนได้"
ประการที่สอง คือ ความเป็น "Authentic" ของผู้เขียน
ข้าพเจ้าไม่ทราบจะแปลคำนี้ให้ตรงกับภาษาไทยว่าอะไรดี
มากไปกว่า ชื่อเสียงทางวิชาการ 
มากไปกว่า ความเป็นเอกลักษณ์ทางความคิด
หนังสือที่ Authentic = ตามสภาพจริง (ขอบคุณ ท่าน อ. wasawat คะ )
ความเป็นตัวตนของผู้เขียน มิได้เพียง "Tell-บอกเล่า" ผ่านตัวหนังสือ
แต่ "Show-แสดงออก"ผ่านรูปแบบการจัดองค์ประกอบของหนังสือ

..
เมื่อข้าพเจ้ากลับมาที่โตีะทำงานเดิม
มีผู้นำหนังสือมามอบไว้บนโต๊ะทำงานข้าพเจ้าได้สักระยะหนึ่ง
รวมทั้งหนังสือตีพิมพ์จาก เครือข่าย Palliative care ในโรงเรียนแพทย์
ข้าพเจ้าชื่นชมการออกแบบหน้าปก รูปเล่ม
ของกลุ่ม Palliative care ในโรงเรียนแพทย์
ที่ใช้สีสว่างสดใส ขนาดเท่าฝ่ามือ  ความหนาเพียงแผ่นรองเมาส์
ทำให้เรื่องเกี่ยวกับ "Life" นี้  "Light" ขึ้นมา
..
แต่หนังสือที่โดดเด่น  หยิบมาอ่านเล่มแรกคือเล่มนี้


.
"สุข รัก เข้าใจ ในช่วงสุดท้ายของชีวิต"
ผู้เขียน คือ "พี่เป้" อาจารย์หมอ ดาริน จตุรภัทรพร
นอกจากเนื้อหา ที่เรียบเรียงอย่างประณึตให้ออกมาเรียบง่าย
(การเขียนองค์ความรู้ให้ง่าย เป็นเรื่องยาก)
ยังสะท้อนความเป็นตัวตนของผู้เขียน..
ความลงตัวระหว่าง ความเป็นนักคิด และนักปฎิบัติ อย่างแท้จริง
..
เมื่อพูดถึง การดูแลผู้ป่วยในช่วงสุดท้ายของชีวิต- Palliative care
มโนภาพที่คุ้นเคย คือ ภาพจับมือผู้ป่วย ที่มีสีม่วงหม่นจนถึงดำเป็นพื้นหลัง
ต่อมาก็เป็น ภาพใบไม้ ดอกไม้บนพื้นขาว เหลือง สร้างความรู้สึกเบามากขึ้น
แต่หนังสือเล่มนี้เติม  "ความคิดอย่างกล้าหาญ" ไปอีก
โดยใช้สีชมพู  แถมมีภาพการ์ตูนสร้างอารมณ์ขัน
สะท้อนถึงทัศนคติต่อการดูแลผู้ป่วยกลุ่มนี้ 
หาได้มองเป็นเรื่องน่าหดหู่ ไม่มีใครอยากพูดถึง
กลับมองเป็น เรื่องท้าทายและใช้ความคิดสร้างสรรค์
..
การทำงานร่วมกับ ผู้เขียนภาพประกอบ
คุณปิยะนุช เศรษฐวงษ์ เจ้าของหนังสือ "สาว 22 กับโรคนางเอก (ลิวคีเมีย)
ก็สะท้อนถึงทักษะการ "ทำงานแบบสหวิชาชีพ"
เป็นตัวอย่างจับต้องได้ว่า..การผสานความเชี่ยวชาญที่ต่างกัน นั้นวิเศษเพียงไร
..


หนังสือเล่มนี้ จึงสร้างแรงบันดาลใจ ให้กับข้าพเจ้า
เช่นเดียวกับเมื่อ 5 ปีก่อน ที่ข้าพเจ้าได้รู้จักกับ "พี่เป้"
แม้ข้าพเจ้าไม่สามารถเป็น Follower ที่เดินตามเส้นเดียวกับที่พี่เป้เดินไว้
แต่ก็พยายามจะ "แสวงจุดร่วมสงวนจุดต่าง"
เพื่อสร้างความ สุข-รัก-เข้าใจ ในบ้านเราต่อไป

###
ท้ายนี้ ข้าพเจ้าเห็นด้วยกับคำนิยม ของอาจารย์หมอเต็มศักดิ์
"บางช่วงผมลืมไปเลย ว่ากำลังอ่านหนังสือที่มีจุดประสงค์เพื่อเผยแพร่ความรู้เรื่องการดูแลช่วยเหลือระยะสุดท้าย สำหรับผู้สนใจทั่วไป
เพราะอ่านเพลินด้วยภาพประกอบน่ารักติดตา โดยที่เนื้อหาทางวิชาการในประเด็นสำคัญๆ ก็ยังถูกบรรจุไว้ได้อย่างครบถ้วน"
สำหรับข้าพเจ้า ลืมไปสนิท..เพราะ หัวเราะก๊ากกับการ์ตูนบางหน้าคะ :)