ทำไมฝรั่งเจริญกว่าไทย (๑๒..การเลี้ยงลูก)
นิสัยอิงตนของฝรั่ง ทำให้พวกเขาต้องพึ่งตนเองเป็นหลัก ก่อเกิดการบ่มเพาะความกล้าหาญทั้งด้านกายภาพ และ จิตภาพ เขาต้องคิดอะไรมากมาย เพื่อให้ตัวเขาอยู่รอดได้ และ รวยด้วย
ส่วนไทยเราเกาะกลุ่ม อิงนาย ให้นายปกป้อง ความคิดและการกระทำก็เลยไม่ค่อยหลากหลาย เพราะถ้าคิดไม่ตรงกับนายก็แย่ นายเกลียด ไม่ปกป้อง ก็ไม่เจริญ พอขาดความหลากหลายทางความคิด มันก็เลยไม่เกิด “สารตั้งต้นทางความคิด” ที่จะมาทำปฏิกิริยากันในภายหลัง เพื่อก้าวกระโดดได้ แม้การวิวัฒนาการก็ช้า แต่การอิงนายก็มีข้อดีคือมีความมั่นคงในสังคมสูงกว่าฝรั่ง ที่รบราฆ่าฟันกันเลือดนองแผ่นดินมาแสนยาวนาน
นิสัยอิงตนของฝรั่งส่งอิทธิพลให้พวกเขาเลี้ยงลูกแบบให้ลูกพึ่งตัวเองให้มากที่สุด ไม่ประคบประหงมแบบของเรา ซึ่งทำให้เราบางคนคิดไปว่าฝรั่งไม่รักลูก ความจริงแล้วเพราะเขารักลูกนั่นเองเขาจึงเลี้ยงลูกแบบนั้น (รักตามประสาเขา)
ฝ่ายพ่อแม่แก่เฒ่าแล้ว เขาไม่อยู่กับลูก เราก็ไปหาว่าเขาเป็นลูกอกตัญญู ที่แท้แล้ว พ่อแม่เขาต่างหากที่ไม่ยอมอยู่กับลูก เพราะหนึ่ง พ่อแม่ก็เป็นปัจเจก ต้องการพึ่งตนเอง ไม่ต้องการพึงลูก และสองพ่อแม่ก็เคารพในความเป็นปัจเจกของลูก ก็เลยไม่อยากไปรบกวนลูก
นิสัยอิงกลุ่ม อิงนายของไทยเรานี้ หาใช้ว่ามันด้อยไปกว่านิสัยปัจเจกอิงตนของฝรั่ง เพียงแต่เราต้องรู้จักตัวเอง แล้วสร้างระบบให้เข้ากันได้กับนิสัยเรา เช่น ทำอย่างไรจะสร้างระบบ ที่บังคับโดยปริยายว่า จะได้นายที่เป็นคนเก่งคนดี เปิดกว้างรับฟัง เป็นต้น ถ้าทำได้ มันจะดีกว่าระบบปชต. ตต. เสียอีก เพราะไม่ต้องมาเสียเวลาทะเลาะกันในสภา
การประคบประหงมลูก หาใช่ว่าจะเลวไปเสียหมด ถ้าทำให้ดี มันก็มีสิ่งดีอยู่มาก คือทำให้เขามีความอ่อนโยน มีความผูกพันกันระหว่างพ่อแม่กับลูก ซึ่งจะเป็นฐานให้สังคมพัฒนาได้ตามแบบของเราต่อไป
ถ้าเราจะไปลอกระบบฝรั่งมาใช้ และหวังว่าจะให้ได้ผลดีนั้น เราต้องปรับนิสัยให้เป็นแบบฝรั่งด้วย ซึ่งคงยาก เพราะนิสัยสังคมนี้มันสืบทอดผ่านสายเลือด จิตวิญญาณ ไม่อาจเปลี่ยนกันได้ง่ายๆ เหมือนเปลี่ยนรุ่นมือถือ (แต่เด็กไทยสมัยนี้ก็เปลี่ยนนิสัยชนชาติได้เร็วมากนะ ..เว้นแต่มันไปในแนวโน้มที่เสื่อมลง)
ทางที่ดีเราต้องศึกษาฝรั่ง และศึกษาตัวเราเองด้วย ถ้าเห็นว่าอะไรฝรั่งเขาดีกว่าเรา เราก็เอาหลักการเขามาใช้ แต่รูปแบบการใช้นั้นเราต้องปรับให้เข้ากับตัวเราเสียก่อน ซึ่งจะทำได้ก็ต้องหนึ่ง มีความรู้เรื่องตัวเราเองเป็นอย่างดี (ซึ่งเรามักไม่มี ต้องให้ฝรั่งมาสอนว่าเราเป็นใครด้วยซ้ำ ขอม เขมร สยาม ก็ยังไม่รู้ว่าเป็นใคร ต้องให้ฝรั่งมาชี้นำอีก ซึ่งผิดอีกต่างหา แต่เราก็เชื่อฝรั่งกันงอมแงม โดยเฉพาะพวกนักวิชาการ)
.. และสองเราต้องมีความกล้าที่จะทำรูปแบบให้แตกต่างจากรูปแบบของฝรั่ง ซึ่งนิสัยกล้านี้ไทยเราก็อ่อนแอ จากการที่ไม่ได้บ่มเพาะความกล้ามานานด้วยระบบปัจเจกแบบฝรั่ง ดังนั้นเราต้องหานายดีๆที่เข้มแข็ง มาอิง
ส่วนนายเอง ก็ต้องมีความรู้และความกล้าเช่นเดียวกัน ซึ่งนายแบบนี้ก็พอมีอยู่ แต่ทุกวันนี้มันถูกระบบปชต. ตต. ที่เราไปลอกเขามาทั้งดุ้น ตัดตอนไปเสียมาก มีแต่พวกประจบสอพลอนายที่ได้ดีมีอำนาจ...เฮ้อ
...คนถางทาง
