การทำงานเหมือนกับดอกไม้...

ความรักเหมือนกับดอกไม้... ผลิดอกและเบ่งบานได้.... ในทุกฤดูกาล (คาลิล ยิบราน)

ตอนเช้า...ผมอ่านหนังสือเล่มบาง ๆ ของ..."คาลิล ยิบราน"

ความบาง...ไม่ได้เบาะบาง....ไปด้วย

แต่ทุกอักษร...ลึกซึ้ง...ยิ่งใหญ่

ราวกับมหาสุมทร

 

อ่านหนังสือแล้วมาทบทวนความรู้สึกตนเอง

พบว่า

การทำงานของผม...

เหมือนกับดอกไม้... ผลิดอกและเบ่งบานได้.... ในทุกฤดูกาล

และความสุขยิ่งใหญ่ของชีวิตผม

ก็คือ การเชื่อว่าเราได้รับความรักของทุกคน

ที่ผมได้เรียนรู้และแบ่งปันกัน

 

 

 

 

 

 

 

[...ปริม ทัดบุปผา...]

คุณหมอจะเป็นดอกไม้ที่ทั้งสวยและมีกลิ่นหอมด้วยค่ะ เพราะ

"ดอกไม้งาม มีสีสวย แต่ไม่มีกลิ่น ฉันใด วาจาสุภาษิต ย่อมไม่มีผลแก่บุคคลผู้ไม่ทำตาม ฉันนั้น แต่วาจาสุภาษิตย่อมมีผลแก่ผู้ทำตามด้วยดี เหมือนดอกไม้งามสีสวย และมีกลิ่นหอม” - พุทธพจน์

ป.ล. เป็นภาพ "บ้าน" ที่คงความเป็นอัตลักษณ์ของท้องถิ่นไว้มากทีเดียวค่ะ สวยมาก หวังว่าจะมีการเก็บรักษาไว้อย่างดีนะคะ :)

[นงนาท สนธิสุวรรณ]

ชื่นชมความงามในหัวใจ เพื่อความสุขของตนเองและคนรอบข้างค่ะ..

[มนัญญา ~ natachoei ( หน้าตาเฉย)]

มาเติมกำลังใจให้ด้วยคนค่ะ

[ถาวร]

สวัสดีค่ะน้องทิมดาบ

ความรักเหมือนกับดอกไม้... ผลิดอกและเบ่งบานได้.... ในทุกฤดูกาล

ชื่นชมค่ะ เป็นกำลังใจในการทำงานนะค่ะ

[ไอดิน-กลิ่นไม้]

• โดยส่วนตัวแล้ว ดิฉันมีความประทับใจในความอ่อนโยนของจิตใจของ "คุณหมอทิมดาบ" มาตั้งแต่เดือนพฤษภาคม 2554 ที่คุณหมอได้เข้าไปแสดงความเห็นในบันทึกของดิฉัน ที่เขียนขึ้นเนื่องในโอกาสครบรอบ 6 ปีของ GotoKnow (ขณะที่ดิฉันเป็นสมาชิกยังไม่ครบ 2 เดือน) ในบันทึกดังกล่าวดิฉันได้แสดงความเห็นตอบเพื่อแสดงความประทับใจในน้ำใจที่ได้รับจากกัลยาณมิตรชาว GTK แล้วคุณหมอก็เข้าไปแสดงความเห็นด้วยข้อความสั้นๆ ว่า "ซาบซึ้งใจมากครับ"

• ปฏิสัมพันธ์ระหว่างดิฉันกับคุณหมออีกครั้ง น่าจะเป็นในช่วงวันแม่ ที่ดิฉันได้เข้าไปแสดงความเห็นในบันทึกหรืออนุทินของคุณหมอ ด้วยความประทับใจในบรรยากาศความอบอุ่นในครอบครัวของคุณหมอ

• และในบันทึกในโอกาสวันเด็กวันครูซึ่งเป็นบันทึกล่าสุดของดิฉัน ที่ได้รับความสนใจจากกัลยาณมิตรเข้าไปอ่านมากมาย (ขณะนี้กว่า 2,800 คน) จนดิฉันต้องเขียนอนุทินแสดงความรู้สึกนึกคิดต่อปรากฏการณ์ดังกล่าว แล้วคุณหมอก็เข้าไปแสดงความเห็นในอนุทินว่า ได้เข้าไปอ่าน 5 ครั้ง พร้อมด้วย "ปิยวาจาที่ทำให้ดิฉันเกิดปิติสุข" จนต้องขอนำข้อความไปแสดงไว้ในบันทึกดังกล่าว

• จะเห็นว่า ดิฉันมีโอกาสเข้ามาอ่านบันทึกของคุณหมอ น้อยมาก เพราะปกติแล้วจะเลือกอ่านในเรื่องที่มีเนื้อหาที่ตนเองสามารถต่อยอดได้หรือมีสิ่งเชื่อมโยง  อย่างเช่น ในบันทึกนี้ค่ะ

• เริ่มจาก "ชื่อบันทึกนี้" ที่ตรงกับอุดมการณ์ในการทำงานของดิฉัน ซึ่งมีว่า                                                                                                                        

• อุทิศตนเพื่อหน้าที่มี “ฉันทะ”               “วิริยะ” บากบั่นหมั่นฝึกฝน                                                        เอาใจใส่ “จิตตะ” ภาระตน                  มุ่งคิดค้น “วิมังสา” พัฒนางาน                                                  อุปสรรคมากมีมิเคยท้อ                        แค่ยังพอมีแรงกายไว้สืบสาน                                                          พลังจิตมั่นบ่มอุดมการณ์                      งานและงาน...คือมาลีแห่งชีวิต

• และภาพบ้านในบันทึกของคุณหมอ ที่ทำให้ดิฉันนึกถึงบ้านที่เคยอยูกับแม่ตอนเรียนชั้นประถม เป็นบ้านไม้หลังใหญ่ มี 2 บันได และมีต้นมะขามหน้าบ้านเหมือนบ้านในภาพเลยค่ะ ต่างกันตรงที่เป็นบ้านใต้ถุนสูงซึ่งกลายเป็นที่วิ่งเล่นของเด็กๆ ในคุ้ม และมีชานบ้านกว้างขวางซึ่งตอนหลังแม่ให้ยกกี่ทอผ้าจากใต้ถุนบ้านขึ้นไปวางด้วย
• ประทับใจในข้อความข้างล่างของคุณหมอค่ะ

          "...และความสุขยิ่งใหญ่ของชีวิตผม ก็คือ การเชื่อว่าเราได้รับความรักของทุกคนที่ผมได้เรียนรู้และแบ่งปันกัน"

[ธิ]

หัวใจดอกไม้หอม

คุณค่างามเอื้อโลกละมุน

พ้นตัวตนสุขสงบ

[Boo]

ว้าว เห็นภาพเฮือนหมู่อย่างนี้แล้ว คักอีหลีๆ เด้อค่า

ชอบภาพแม่เฒ่า ตั้งใจจ้องมอง กล้องมากๆ ค่ะ :)

คุณหมออิสานต้องหยอกให้แม่นางยิ้ม สู้กล้องเน้อ

ชอบภาพสุดท้าย เจ๋งได้อารมณ์สุดๆ ขอบคุณค่ะ

[ป.]

ภาพบ่งบอกได้หลายอย่างคะ

INHOMESSS :)