"ปลุกตนเอง"

เมื่อจะค้นหาคุณค่าในชีวิต
ที่มีกาย และใจอาศัยอยู่ร่วมกัน
เราควรใช้เวลาที่มีอยู่ อย่างคนที่เห็นคุณค่าของทุกสิ่ง
มีสติที่จะปลุกตัวเอง ให้ตื่ีนจากภวังค์แห่งความสงสัย
แม้เบื้องต้นอาจจะต้องหลับตา
เพื่อนึกภาพเป้าหมาย ที่ต้องการจะออกตามหา
ก็ยังดีกว่าการยอมจำนน เป็นแค่คนที่มีชีวิตอยู่ไปวัน ๆ
โดยไม่คิดจะทำอะไรให้มันดีขึ้น
........................................................................................................
ช่องไฟในความคิด
การยอมจำนนต่อทุกสิ่งที่เราคิดว่าทำไม่ได้
นั่นหมายความว่า เรายอมแพ้ตั้งแต่ที่ยังไม่ได้เริ่มลงมือทำ
ปัญหาก็เพียงแค่เรื่องคาดเดาว่ามันจะเกิดขึ้นในจินตนาการเท่านั้น
แล้วชีวิตของเรา เมื่อไหร่จะสะกดคำว่า "สำเร็จ" ได้สักครั้งหนึ่งบ้าง
อยู่ที่ "ใจ" และ "จุดเริ่มต้น" เท่านั้นจริง ๆ
บุญรักษา ครับ ;)...
........................................................................................................
บรรณานุกรม

ชุติปัญโญ (นามแฝง). ความงดงามของการมีชีวิตอยู่. กรุงเทพฯ: ผลิบาน, ๒๕๕๔.
ปลุกตัวเอง...ก่อนกลับบ้านหรือเปล่าคะ อาจารย์เทวดา
เริ่มต้นที่ใจ อะไร อะไร ก็สำเร็จได้ไม่ยาก....
ปล. ดอกอะไรคะนั่น สีชมพูหวานๆ ดอกเล็กรวมกันเป็นช่อสวยงามดีนะคะ
ใช่ครับ นางฟ้า ชาดา ที่ต้อง "ปลุกตัวเอง" เพราะว่าตากำลังปิดอยู่ครับ อิ อิ
ดอกไม้ช่อนี้เคยจำืชื่อได้ แต่ตอนนี้ต้องไปคำตอบมาก่อนนะครับ ติดไว้ก่อนนะครับ
ไว้เฉลยตอนนางฟ้า ชาดา กลับเชียงใหม่แล้วกันเนาะ ;)...
โอ๊ะ โอ....กลับวันไหน อย่าลืมพาไปเลี้ยงต้อนรับด้วยนะคะ อาจารย์เทวดา^^
v_v ข้าวนึ่ง + หมูปิ้ง นะครับ นางฟ้า ชาดา ;)...
ตกลงนะ ;)...
ฮ่าๆๆ ข้าวนึ่ง หมูปิ้ง ริมดอย เย็นๆ เป็นไงคะ ^^
เรียบง่าย แต่งดงาม จริงๆ ค่ะ....
"ริมดอย" นี่คือ ริมดอยจริง ๆ หรือว่าเป็นชื่อสถานที่ครับ นางฟ้า ชาดา ;)...
แต่ก็กลับมาแล้วกัน ยังไงก็ได้หมดเลยครับ ;)...
เน้นประหยัด อิ อิ
อาจารย์ ...ปริม ทัดบุปผา... ครับ ;)...
ถือเป็นบันทึกแนวทดลองที่เน้นความเบา สบาย ง่าย งาม
พร้อมกันนั้น ผมก็สามารถตามรอยหลักธรรรมของท่านอาจารย์ชุติปัญโญได้บ้าง
การค่อย ๆ คิดทีละเปาะ ๆ ทำให้ผมรู้สึกไม่เร่งรัดที่จะเขียนอะไรออกมาอย่างพรั่งพรูมากเกินสมองที่มีอยู่น้อยนิดครับ
ขอบคุณอาจารย์มากครับ ;)...
อาจารย์คะ ปริมยังกลับไปพรวนบันทึกของอาจารย์ได้ไม่ถึงไหนเลยค่ะ อย่างนี้เขาไม่เรียก "สมองที่มีอยู่น้อยนิด" แล้วมังคะ
พักผ่อน ฝันดีค่ะ :)
อ๋อ อันนั้นเป็นบันทึกตอนเป็นหนุ่ม ๆ ครับ 555
มิได้เลยครับ หากอาจารย์ ...ปริม ทัดบุปผา... กล่าวเช่นนั้น มิถูกต้องอย่างแน่นอนครับ
ผมน่ะ ไม่เก่งสุด ๆ ครับ เพียงแต่มี "โอกาส" เท่านั้นเองครับ
ฝันดีครับอาจารย์ ;)...
ไม่ลงสนาม ฤาจะรู้ว่า สู้ได้ไหม
ไม่แข่งยิ่งแพ้ ... แพ้ใจตนเอง
พยายาม ไม่กระพริบตา แต่จะปิดแล้วเจ้า :)
งั้นปิดตา...พักผ่อนได้แล้วครับ คุณ Poo ;)...
ขอบคุณมากครับ