สวัสดีครับวันนี้มีเรื่องเล่าถึงการเดินทางที่ผ่านพบตอนลงไปเก็บข้อมูลภาคสนามในประเทศมาเลเซียซึ่งเป็นประเทศเพื่อนบ้านของเรา
ที่เห็นหน้าตาใกล้ ๆ คือผู้ใหญ่บ้านอ่วม รัตนประทุมเป็นผู้นำชุมชนบ้านปลายระไม
เราคุยกันท่ามกลางสายฝนภายใต้หลังคามุงจากหน้าบ้านคุณลอย
ฝนตกน้ำเจิ่งนอง
โดยเฉพาะอย่างยิ่งในรัฐทางตอนเหนือมีชายแดนติดกับประเทศไทยนั้นยังคงมีชุมชนชาวพุทธที่เรียกตนเองว่าคนสยามในมาเลเซียอยู่มาก มีวิถีชีวิตประเพณีตามแบบอย่างชาวพุทธในท้องถิ่นภาคใต้ของเรา และล้วนเป็นญาติพี่น้องกันในแถบจังหวัดชายแดนภาคใต้ การใช้ภาษา มีวัฒนธรรมก็ไม่แตกต่างกันเลย จึงเป็นที่น่าสนใจเรียนรู้เพื่อความเข้าใจ มีความสามัคคี ผูกสนิทเป็นพี่เป็นน้องกันเหมือนอย่างที่เป็นกันมาแล้วตราบนานเท่านาน
หลังจากเราจัดประชุมกลุ่มย่อยแล้วก็ได้ข้อมูลเพื่อนำมาเรียงร้อยเป็นงานวิจัยต่อไป วันนั้นมีสายฝนตกลงมาหนาเม็ดแต่เราก็ยังคงถามตอบกัน คุยกันฉันท์พี่น้องที่นาน ๆ ได้มาพบเจอกัน เล่าเรื่องตลกหัวเราะกันอย่างมีความสุข
ในค่ำคืนมีเลี้ยงฉลองกันหน่อย ใครใคร่ดื่มเบียร์ก็ยกกระป๋องเบียร์ ใครไม่ดื่มก็เอาแก้วมาแล้วเทน้ำดื่มเพื่อดื่มกันละต้องขอขอบพระคุณผู้เกี่ยวข้องที่ทำให้เรามาพบกันมีมิตรไมตรีที่ดีต่อกัน ผูกพันกันเหมือนญาติพี่น้องถึงแม้เราจะอยู่คนละประเทศแต่ถือว่าไร้พรมแดนเลยนะนี่...อิ อิ อิ.
