เอาขนฉันไป

	นกเล็กๆตัวหนึ่งบินหากินอยู่ตามกิ่งไม้ริมทะเลสาบใกล้ภูเขา วันหนึ่งมันมองขึ้นไปบนท้องฟ้า เห็นนกอินทรีตัวใหญ่บินร่อนอยู่ในท้องฟ้า มันจึงโผบินขึ้นไปในอากาศบ้าง แต่พอปะทะกับลมแรงก็ตกลงมา นกเล็กๆรู้สึกไม่พอใจมาก
พอดีนายพรานคนหนึ่งเดินผ่านมา นกเล็กๆจึงบอกนายพรานว่า “ท่านเห็นนกตัวใหญ่บนท้องฟ้า โน่นไหมท่าจะไม่ลองดูความแม่นยำของธนูท่านบ้างหรือ”
“อ๋อ อยากลองแน่” นายพรานตอบ “แต่ว่าธนูของฉันยิงได้ไม่ค่อยไกล เพราะขาดขนนกที่จะมาติดปลายธนู”
“เอาขนของฉันไปก่อนสิ” นกเล็กๆเสนอ
“เป็นความคิดที่วิเศษมากเลย” นายพรานบอกแล้วก็เริ่มถอนขนปีกของนกเล็กตัวนั้น ออกทีละเส้นๆ นกเล็กเองก็กระหยิ่มยิ้มย่องที่คราวนี้นกอินทรีจะต้องถูกยิงร่วงจากท้องฟ้าเป็นแน่ เมื่อถอนขอนเสร็จนกเล็กๆนั้นพยายามจะบิน แต่อนิจจา สายไปเสียแล้ว มันจึงถูกนายพรานจับไปฆ่ากิจเป็นอาหารอย่างง่ายดาย       ความอิจจฉาริษยามีจริง มีหลายคนเหมือนกับนกเล็กๆตัวนี้ที่พยายามยืนมือบุคคลที่สามารถทำลายคนที่ตนเองไม่ชอบแต่ในที่สุดผลร้ายจะตกแก่ตนเอง