* พูดถึงการฝึกร่วมผสมกับทหารต่างชาตินั้น กรมนาวิกโยธินไทยได้มีการฝึกร่วมผสมมานานก่อนที่ผมจะจบการศึกษาจากรร.จ่านาวิกโยธินด้วยซ้ำ..ผมจำชื่อการฝึกได้คือจังเกิ้ลดรัม. Jungle Drum. พื้นที่ส่วนใหญ่จะเป็นพื้นที่ชายทะเลเพราะ การฝึกมักจะเริ่มจาก..การยกพลขึ้นบกจากทะเลสู่ฝั่ง ตั้งแต่ระยอง จันทบุรี ตราดและลงมาทางภาคใต้
การฝึกร่วมผสม.
Combined Exercise.
ผมกลับจากการไปศึกษาและดูงานที่สหรัฐอเมริกา. ครั้งที่สอง. ปลายเดือนเมษายน ปี๒๕๒๘ ช่วงนั้นมีการฝึกร่วมผสมระหว่างนย.อม.และนย.ไทย ในชื่อค๊อบบร้าโกล์ Cobra Gold. ปกติการฝึกมักจะเริ่มต้นจากพื้นที่สัตหีบ แล้วกระจายไปตามภูมิภาคของประเทศเช่นที่ ระยอง จันทบุรีและตราด หรือเข้าไปยังพื้นที่ทหารบกแถวพิษณุโลก ลพบุรี ตาก เลยไปถึงเมืองกาญจนบุรีโน่น ! แต่ปีนั้นได้มีการกระจายการฝึกมาทางภาคใต้ บริเวณหาดเทพา จังหวัดสงขลา.
๑.ผู้เขียน. - ที่กองพันทหารราบที่๘ ผส.นย. อ.เมือง สงขลา. ปี๒๕๒๘.
ทางผบ.หน่วยจัดผมมาแปลให้กับข้าราชการ และทหารจากพันร.๘ ผส.นย. ที่มาร่วมฝึกด้วยในครั้งนั้น.ผู้บังคับกองพัน.ในขณะนั้น น.ท.วิม สุตะพาหะ รน. นี่จึงเป็นการเริ่มต้นการแปลของผมครั้งแรกในชีวิต.อย่างเป็นทางการ.ผมจำได้ว่าแปลฟรีครับเพราะไม่มีการลงคำสั่งราชการให้ สาเหตุเพราะเป็นการฝึกในพื้นที่..และแบบเช้าไปเย็นกลับ.ผมได้รับคำชมเป็นอย่างดีจึงมิได้สนใจเรื่องเบี้ยเลี้ยงแต่อย่างใด?ระหว่าง อยุ่ในพื้นที่ชายทะเล จะมีเครื่องบินฝ่ายเราบินมาจากทะเลเพื่อเข้าไปยังแผ่นดิน.ทิ้งระเบิดแล้วเราก็จะต้องนำเขาออกไปโดยไม่ให้ถูกยิงจากฝ่ายข้าศึกทางพื้นดิน..มีการแปลและอธิบายให้ทหารนย.ไทยที่เข้ารับการฝึกทราบ ระหว่างที่ติดต่อวิทยุกับนักบิน ถ้าเขาทราบและได้ยินเสียงเราเขาจะเอนปีก.ของเครื่องบินขึ้น-ลงช้าๆแสดงว่าเข้าใจทุกอย่าง.จากนั้นเราก็บอกพิกัดที่ต้องการจะให้เขาทิ้งระเบิดว่าเป็นแล๊ทหรือลองเท่าไร ? ระหว่างแปลก็จะถามนักเรียนว่า..มีใครสงสัยตรงไหนบ้าง ? ถ้ามีคำถามผมก็จะถามครูฝึกหรือทหารนย.อม. ที่ออกมาสอนในสนาม.
๒.ผู้กองเธียรศิริ มนต์ไตรเวทย์ :ผู้เขียน : นย.อม. - ที่ร้านข้างรร.วิเชียรชม. สงขลา ปี ๒๕๒๘.
แล้วแปลให้ผู้เข้ารับการฝึกทราบ ทั้งคำถามและคำตอบพร้อมกันทีเดียว ผมชอบจบลงด้วยคำพูดที่ว่า..ที่จริงสายงานของผมเป็นสายเทคนิค การซ่อมบำรุงรถ หรืออุปกรณ์ต่างๆ. แต่ถ้ามาแปลให้กับทหารราบหรือทหารปืนใหญ่แล้วอาจจะไม่ดีเท่าที่ควร.ได้ผลสิครับผู้การทวีศักดิ์ บุรุษานนท์ตะโกนออกมาด้วยเสียงดังฟังชัดทั่วบริเวณนั้นว่า.เฮ้ย !ไอ่ห่า..ท่านพูดเช่นนั้นจริงๆ. แปลได้ขนาดนี้ก็ถือว่าแจ๋วแล้ว ผมยังภูมิใจจนถึงทุกวันนี้.ที่จริงผู้การกับผู้เขียนเคยร่วมงานกันตอนที่ผมเป็นจ่าใหม่และถูกย้ายมาประจำที่กองร้อยปืนใหญ่ที่๓ กองพันทหารปืนใหญ่ กรมผสมนาวิกโยธิน ท่านเป็นผบ.ร้อย๑.ที่สำคัญเราเคยเข้ารับการอบรมภาษา.ในรุ่นเดียวกันที่ศูนย์ภาษาทร.แห่งแรก.ทุ่งมหาเมฆโน่น !อยู่คนละห้อง.จบการฝึกแล้วผบ.พันให้เงินมาจำนวนหนึ่งเพื่อให้ผมพาทหารนย.อม.ไปเลี้ยงอาหารมื้อเย็น.ทุกอย่างผ่านไปด้วยดี.ต่อมาผมถูกย้ายจากสงขลามาที่กองรนบ.นย.สัตหีบ ชลบุรี.
๓.หน.หล่อ. ซ้ายสุด.กับผู้เขียน.ชุดขาว. - ที่กองรนบ.นย. ขอนำภาพเก่าลงซ้ำ.
ช่วงปลายเดือนกันยายน ๒๕๒๘ เพราะไปศึกษาและดูงานในหลักสูตร BasicAAV Repairman,Camp Delma.การซ่อมบำรุงรถสายพานสะเทินน้ำสะเทินบก กับทหารนาวิกโยธินอเมริกัน ที่แค๊มป์เดลม่า สหรัฐอเมริกา. ทางแผนกศึกษานย.ระบุไว้แล้วว่า.ใครที่ไปศึกษาและดูงานในต่างประเทศ ในหลักสูตรใดก็ตาม ผู้นั้นจะต้องกลับมาทำงานใช้หนี้ให้กับหน่วยหรือแผนกนั้นๆ หน่วยจึงจะเจริญทันอารยะประเทศ.อันนี้ผู้เขียนพูดเอง. ผมอยากบอกดังๆว่า..อยู่ที่ไหนก็ต้องทำงานเหมือนกัน ผมจึงไม่มีปัญหาใดๆในการที่จะต้องย้ายหน่วยดังกล่าว.ช่วงนั้นยังมีการฝึกร่วมผสม ระหว่างทหารนย.ไทยและนย.อเมริกันบ่อยพอสมควร.ปีละ๔-๕ครั้ง.หัวหน้าผมเป็นล่ามใหญ่ของนย.ท่านมีสิทธิ์ที่จะเลือกใครมาร่วมงานก็ได้ แต่ต้องมีฝีมือน๊ะครับ.มิฉะนั้นตัวเองจะต้องเหนื่อยกว่าลูกน้อง ผมย้ายมาได้๒-๓เดือน..ร.ต.ทองหล่อ ผลมูล รน. ยศขณะนั้น. หัวหน้าโดยตรงถามว่า..โตถ้าผมให้คุณมาเป็นล่ามในการฝึกร่วมกับนย.อม.กับผม..คุณจะขัดข้องไหม ? “ ขัดข้องก็โง่น่ะสิ “ ผมไม่ได้พูดหรอกครับ. ช่วงแรกก็ไปแปลให้กับข้าราชการนย.และข้าราชการจากหน่วยข้างเคียง ที่มาอบรมในหลักสูตรการเก็บกู้ระเบิด ที่กองร้อยทหารช่างนย. อาคารดั้งเดิม. ปัจจุบันเป็นรร.จ่านาวิกโยธิน.
๔.ผู้เขียนกับทหารนย.อม.- ที่ห้องเรียนในสนาม..บ้านหาดยาว.
ปัจจุบันหน่วยนี้ได้ขยายใหญ่ขึ้นเป็นกองพันทหารช่างนย. ผมหาประสบการโดยการเป็นผู้ช่วยของหัวหน้าไปก่อน สักสอง-สามครั้ง.เขาก็ปล่อยมือผมเลย..คงดูแล้วว่า.พอไปได้นั่นเอง !พอเริ่มเป็นที่รู้จักของเจ้านายจากหลายๆหน่วยแล้วผมมีโอกาสเข้ามามีส่วนร่วมในการแปลบ่อยครั้งขึ้น.ในหลายๆชื่อการฝึกฯ. และได้ไปแปลยังหลายๆสถานที่เช่นที่สนามยิงปืนที่บ้านจันทรเขลม จันทบุรีบ้าง.สนามฝึกยิงด้วยกระสุนจริง.ของกองทัพเรือ.บนเรือรบอเมริกันในน่านน้ำไทย บนบก. และที่เมืองกาญจนบุรีเขตของกองทัพบก. ผมไปแปลมาหมดแล้วครับ.ต่อมาเริ่มมีงานบ่อยขึ้นผมเริ่มมองช่องทางทำมาหากินเองบ้างแหม !ลำพังเบี้ยเลี้ยงวันละ ๓๐ บาท ในสมัยแรก.จะพอกินไหมล่ะ ? ต่อมาเพิ่มขึ้นเป็นวันละ ๕๐บาท.จากประสบการณที่ได้มาร่วมงานกับทหารนย.อม. ผมแอบคิดว่าผมควรจะมีรายได้ในระหว่างการฝึกบ้าง.นอกจากจะเป็นการอำนวยความสะดวกให้กับทหารนย.อม.แล้ว..ยังเป็นการสร้างรายได้ให้ผมและภรรยาด้วย รองผบ.กองรนบ.นย.ของผมร.อ.สวัสดิ์ จันทร์กร.รน.ท่านบอกผมเสมอว่า..ทำไปเถอะพี่โตถ้าเป็นงานสุจริต. แถมยังมิได้ห้ามปรามใดใด ?
๕. ผู้เขียนกับเพื่อนทหารนย.อม.- บนกองร้อย.
ต่อมา ร.อ.ประจิตร บุญนิยม รน.ยศขณะนั้น.ผบ.กองรนบ.ได้สนับสนุนผมให้ไปช่วยงานแปลต่างๆในการฝึกร่วมผสมด้วย. เราเคยพบกันที่สถาบันภาษาลั๊คแลนด์ เมื่อต้นปี ๒๕๒๘ ตอนนั้นผมยังประจำอยู่ที่พันร.๘ ผส.นย. สงขลาโน่น ! นี่เป็นครั้งแรกที่ผมมาเป็นล่ามที่กองพันทหารราบที่๑ พล.นย. ค่ายแสมสาร. ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อใหม่เป็นค่ายมหาเจษฎาราษฎร์เจ้า. จนถึงปัจจุบันนี้. สมัยแรกนั้นยังไม่มีล่ามหรือจนท.ติดต่ออย่างเป็นจริงเป็นจังพอมาทำงานที่นี่ผมจึงทราบว่า ช่วงที่ทหารนย.อม.มาพักในค่ายครั้งแรกนั้น ยังไม่มีใครหรือหน่วยงานใด ? มาอำนวยความสะดวกให้เลยไม่ว่าจะเป็นด้านการฝึก ด้านธุรการหรือ..การอำนวยความสะดวกต่างๆ ถ้าถามว่านย.ยังไม่เคยมีใครไปเรียนที่ต่างประเทศกันเลยหรือ?มีครับ..ท่านอาจจะไม่ทราบความจริงว่าผู้ที่ไปเรียนมาแล้ว หลายคนพูดไม่ค่อยได้ ไม่กล้าพูดบ้างล่ะ ! แต่เวลาเรียนในห้องจริงๆปัญหาไม่เกิด..ผมอยากยกตัวอย่างให้อ่านสักเรื่องคือ จากการฝึกร่วมกับนย.อม.เพื่อนซี้ผมแท้ๆ. เราซ่อมทำรถสายพานกันอยู่.นย.อม.บอกว่ากิ๊ฟมีอะ-ราว-ไฟล์.เพื่อนผมยืนงงอยู่นานและมองไปที่เครื่องมือ..แต่ไม่กล้าหยิบชิ้นใดขึ้นมา. พอเขาถามซ้ำพี่แกหยิบอะไรส่งให้ไปก็ไม่ทราบแต่ไม่ใช่ตะไบกลม..ไม่เชื่ออย่าลบหลู่. Give me a round file.จ่าคนไหน ? อยากรับเสื้อผ้าไปซักก็ขี่มอเตอร์ไซด์มาสองคนผัวเมีย รับไปแล้วเวลาส่งคืนก็ครบบ้าง ขาดหายไปบ้าง สาเหตุเพราะต่างฝ่ายต่างไม่เข้าใจกันจึงพูดกันไม่รู้เรื่องนั่นเอง !โอมายก๊อด- Oh my God !
๖. โอ..ผ้าตั้งเยอะแยะ..ยังไม่เสร็จหรอกค๊า..พรุ่งนี้จะให้พี่เขาเอาไปส่ง.
ผมทราบว่าทางจั๊สแมคมีหนังสือแจ้งทางนย.ไทยว่า..ให้ดำเนินการด้วยเพราะทหารนย.อม.ที่มาฝึกร่วมนั้น ส่งเสื้อผ้าไปซักกับครอบครัวทหารไทย.. มีเสื้อผ้าหายไป๖๐- ๗๐ชุด.ไม่น้อยน๊ะครับ ! ยุคแรกๆนั้นทหารไทยชอบชุดลายของอเมริกันกันมากทีเดียว..ใช่ครับทั้งนายและบ่าว. ที่ผมกล้าเขียนก็เพราะเวลาผมถูกเรียกไปเป็นล่ามทีไรมีนายทหารบางนาย..ที่ไม่เคยคุยกันเลยก็มี. มาชวนผมคุยแล้วมักจะลงท้ายว่าเออ.คุณหาชุดลายไอ้กันให้ผมสักหน่อยสิ ! คนเหล่านี้มักจะสั่งแต่ปาก..เงินไม่ค่อยอยากจะให้..ชอบของฟรีเสียจนเคยตัว. ผมมักจะมองตามคุณภาพครับ..คนไหนให้เงินผมก็จะหามาให้ถ้าไม่ให้เงินก็อด..สมัยนั้นชุดลายฝรั่งราคา๖๐๐-๘๐๐บาท อยู่ที่สภาพใหม่หรือเก่า ผ้าบางหรือผ้าหนา..จะซื้อให้เปล่าๆก็ไม่ได้เพราะผมเองมิได้ร่ำรวยมาตั้งแต่เกิด และเข็ดตั้งแต่นายทหารผู้ใหญ่ท่านหนึ่ง..ฝากซื้อปากเปล่า..ผมสู้อุตส่าห์หอบหิ้วมาจากสหรัฐอเมริกาโน่น !ไม่ได้เงินแม้แต่บาทเดียว ชุดลาย หมวกและของอีกเล็กน้อยรวมพันกว่าบาท..ไม่ใช่เงินหรืออย่างไร ?..คิดในใจว่าถ้าไปเที่ยวหน้าจะไม่ซื้อมาให้ใครอีกแล้ว..ได้แต่คิดเท่านั้น ! คงไม่มีโอกาสไปไหนกับใครอีกแล้ว..ต่อมามีคนอยากได้กันมากขนาดไปขึ้นราคากันเอง..ชุดละ๑๒๐๐ - ๑๕๐๐บาทหมวกแยกขายต่างหากด้วยน๊ะ..เท่านั้นยังไม่พอครับขนาดทหารจากต่างเหล่าทัพ..ยังอุตส่าห์มาติดต่อกับเขาด้วย.ปัจจุบันมีคนนำเข้ามาขายกันเกลื่อนเมืองสัตหีบ..ทหารส่วนใหญ่ไม่กล้าซื้อใส่เพราะมีข่าวว่า.กองทัพเรือจะห้ามทหารไทยสวมใส่ชุดลายของอเมริกัน. ผมลาออกมาหลายปีแล้วยังใส่กันอยู่เลยครับ.
๗.ของแบบนี้มันต้องช่วยกันสิครับ.. ถ้ายังไม่เคยทำ - อ่านจบแล้วไปลองทำดูน๊ะ.
ชุดลายของอเมริกันนั้นสามารถใส่ได้ทุกเหล่าทัพ เพราะเมื่อซื้อมาแล้วต่างคนต่างนำไปเย็บชื่อหน่วยกันเอาเอง. หลายปีต่อมาทางกองทัพเรือ สามารถผลิตชุดลายได้เองจากกรมพลาธิการทหารเรือ และลือกันว่าใครมีชุดลายไอ้กันห้ามใส่..นี่เองจึงทำให้ชุดลายไอ้กันราคาลดลงพอสมควร..ก่อนลาออกมาผมซื้อไว้ ๑ ชุดใหม่เอี่ยมและนำมาปักชื่อยศและหน่วยไว้พร้อมใส่ ตั้งใจว่าจะสวมใส่ช่วงที่นอนสงบนิ่งอยู่ในโลงเผื่อไปถึงนรกหรือสวรรค์..ถ้าเขาเรียกทหารนย.มาแถว..ก็จะได้ไม่หลงฝูงไงล่ะ !ความจริงผมมิได้เป็นผู้เริ่มต้น หลังจากทหารนย.อม.มาแจ้งผมบ่อยๆว่า เสื้อผ้าและของใช้เขาหายไปกับการจ้างทหารไทยซัก-รีด. ผมต้องไปติดตามกลับคืนมา ได้บ้าง -ไม่ได้บ้าง เพราะตอนนั้นยังไม่มีการดำเนินการแบบมาตรฐานใดใด ?ผมคิดเอาเองว่าถ้าต้องไปตามของให้เขาบ่อยๆ ทำไมเราไม่ทำเองล่ะ? โดยเชื่อว่าถ้าทำเองต้องไม่มีการสูญหายแต่อย่างใด ? ถ้าบริหารจัดการอย่างถูกวิธี. อย่าปล่อยเวลาให้ผ่านไป ดังนั้นพอผมถูกจัดให้มาประจำที่กองร้อยเพื่ออำนวยความสะดวกแล้วผมจึงรีบดำเนินการเสียเลย นอกจากผมจะติดป้ายอินฟอร์เมชั่นแล้วInformation.ผมมักจะนั่งที่โต๊ะเพื่อจะรับฟังข่าวสาร-คำถามต่างๆ เพราะบนกองร้อยที่ทหารนย.อม.พักอยู่นั้น ถ้าว่างส่วนใหญ่..จะวนเวียนกันเข้ามาคุยกับผมเสมอ.
* พูดถึงชุดลายทีไร ผมว่าบรรดาทหารทุกชาติมักจะเป็นเหมือนกันหมด ครั้งแรกผมสวมชุดเขียวผ้าก้างปลาของนย.ไทย.ที่แค๊มป์เลอจูนส์. พอเรียนจบผมทิ้งถังขยะเพื่อนซี้ผมมาหยิบออกไปเพื่อเป็นที่ระลึก แถมยังบ่นใหญ่เลยว่าทำไมไม่ให้เขา..ต่อมาผมนำชุดลายไผ่ไปใส่ทหารนย.อม.มาถามกันใหญ่ว่านย.อม.เปลี่ยนลายใหม่แล้วหรือ ?ที่แค๊มป์เพ็นเดิลตั้น.พี่แกไม่ดูให้ดีว่าผมมิใช่ทหารอเมริกัน..ป้ายที่หน้าอกก็ระบุว่า นาวิกโยธิน..ใช่แล้วพี่กันแกอ่านไม่ออกนั่นเอง !ตอนที่ผมได้ลาออกมาทำงานบริษัทแล้ว ผมมีโอกาสได้ชุดลายอีกแต่ผมมิได้สนใจเลยเพราะรู้ว่า..ขณะนั้นเราเป็นพลเรือนเต็มขั้นแล้ว..
