ณ ขณะเวลาที่เธอดำเนินชีวิตอย่างมีสุข ให้ระลึกนึกถึงและใส่ใจในการฝึกฝนเรียนรู้ธรรมเมื่อคราใดประสบความชอกช้ำใจ เธอจะได้นำธรรมนั้นแหละมาเป็นที่พึ่งได้ทันท่วงทีแต่เมื่อสุขสบายไม่ใส่ใจฝึกฝนเรียนรู้ธรรม คราใดประสบความช้ำชอกใจ เธอก็จะพร่ำคร่ำครวญว่าทำไมคนนั้นคนนี้ ..ถึง..ทำ..กับ..ฉัน..ได้.. มันสมควรแล้วหรือ...
นมัสการ มาทำวัตรเย็น กับธรรมะเดือนใจเจ้าค่ะ