การเดินทางคราวนี้หรูหรานิดหน่อย เพราะเดินทางไป-กลับโดยเครื่องบินนกเเอร์

ท่องเชียงรายในสามวัน

โสภณ เปียสนิท

………………………….

          ปลายปี 2554 ควรบันทึกไว้ว่า 20 กว่าจังหวัดในประเทศไทย รวมถึงกรุงเทพฯ เกิดอุทกภัยใหญ่ ฝูงชนมากมายเดือดร้อนแสนสาหัส ชนิดไม่โดนเองไม่รู้ซึ้ง แม้มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์ศาลายา ยังอยู่ในภาวะเดียวกับชาวบ้านย่านพุทธมณฑล และปิดประกาศเลื่อนการเปิดการเรียนการสอนนานกว่า 2 เดือน วิทยาเขตวังไกลกังวล แม้น้ำท่วมไม่ถึง แต่เพื่อความสะดวกต่อการจัดการศึกษา ต้องเปิดการเรียนการสอนพร้อมกัน คณะบริหารธุรกิจวิทยาเขตวังไกลกังวล จึงถือโอกาสจัดการสัมมนาร่วมกับจังหวัดเชียงรายหัวข้อ “ประชาคมอาเชียน” เพื่อศึกษาความพร้อมของเขตชายแดนเชียงราย และการเดินทางเยี่ยม ประเทศเพื่อนบ้านที่สามเหลี่ยมทองคำประกอบการสัมมนา

 

                การเดินทางคราวนี้หรูหรานิดหน่อย  เพราะเดินทางไป-กลับโดยเครื่องบินนกแอร์ ย่นระยะเวลาการเดินทางจากราว 10 กว่าชั่วโมง เหลือแค่ 1 ชั่วโมง 10 นาที ต่อเที่ยว  อีกประการหนึ่ง การเดินทางโดยเครื่องบิน ไม่ว่าจะเป็นภายใน หรือ ภายนอกประเทศ เป็นประสบการณ์ที่ควรเก็บเกี่ยว เนื่องจากเป็นรูปแบบการเดินทางที่พัฒนามาถึงจุดสูง ณ ปัจจุบัน ถ้ามีปัจจัย (เงิน) เพียงพอ นอกจากนั้นเดินทางโดยรถบัสใหญ่ และรถตู้ตามสถานการณ์สถานที่อันเหมาะสม

 

                คณะของเราออกเดินทางจากวิทยาเขตฯ ราวตีสอง เพื่อให้ถึงสนามบินสุวรรณภูมิก่อนเวลา 8.00 น. แต่เราถึงสนามบินก่อนกำหนดเวลามาก จึงมีเวลานำกระเป๋าเข้าท้องเครื่องบิน เดินชมบริเวณ เข้าห้องน้ำ รับประทานอาหารเช้าราคาหรูสมกับสถานที่ เดินชมร้านค้าภายในจนพอใจแล้วต่างทยอยเข้าสู่ห้องผู้โดยสาร น้องกาญจน์พลัดหลงผู้ปกครองเดินตามหมู่คณะ โดยที่ไม่มีบัตรผู้โดยสาร จึงถูกเรียกให้นั่งรอ ความรู้สึกของเด็กวัย 12 ปี ขณะมองเพื่อนๆ และหมู่คณะเดินเข้าห้องผู้โดยสารต่อหน้าต่อตา จึงเหมือนขาดความอบอุ่นมั่นคงเกิดความหวาดกลัวว่าจะผิดพลาดจนไม่อาจเดินทางไปได้ น้ำตาเจ้ากรรมพาลไหลเอ่อท้นขอบตาหยดลงบนพื้นสนามบินสุวรรณภูมิจนได้ ร้อนถึงญาติมิตรต้องโทรหาบิดรมารดามารับผิดชอบ ขณะที่พ่อแม่แยกย้ายใช้เวลาเกือบสองชั่วโมงที่เหลือล้างหน้าเข้าห้องน้ำอย่างสบายอารมณ์