.......มาต่อภาค2กันเลยนะคะ จากที่ภาคแรก ดิฉันได้อธิบายถึงกรณีศึกษาแล้ว ในภาคที่2นี้ จะเป็นส่วนของ ความคิดเห็นของดิฉันเอง และEvidence-Baseที่นำมาSupportวิธีการรักษาคะ
การนำไปสู่Occupation ตามความคิดเห็นของดิฉัน :
........เนื่องจาก กิจวัตรประจำวันของเด็กทารกนั้นประกอบไปด้วยการ นอน-กิน-เล่น เป็นหลัก-----จุดมุ่งหมายของดิฉันกับความสามารถในระยะยาวของน้อง คือ อยากที่จะให้น้องสามารถรับประทานอาหารทางปากได้อย่างอิสระ เพราะถ้าหากน้องสามารถรับประทางอาหารทางปากได้ ก็จะได้รับการกระตุ้นการรับรสชาติและเป็นการเพิ่มระดับการตื่นตัวไปด้วย อีกอย่างคืออยากให้น้องสามารถตอบสนองต่อสิ่งแวดล้อมรอบตัวได้มากขึ้นและสามารถเล่นได้อย่างสนุกสนานตามช่วงวัย
ส่วนของEvidence-Baseที่นำมาSupportวิธีการรักษา(ที่ได้กล่าวไปเมื่อภาค1) 2ฉบับ ได้แก่
Evidence-Base I : กลักการประเมินผู้ป่วยเด็กที่มีภาวะกลืนลำบาก 3 หลักใหญ่ๆ ได้แก่
1. ประเมินด้านร่างกาย – ความสัมพันธ์พ่อแม่กับเด็ก รูปแบบการเคลื่อนไหวร่างกาย การหายใจ การตอบสนองต่อสิ่งเร้า และ ความสามารถในการควบคุมตนเองในอยู่ในสภาวะที่นิ่ง สงบ
2. ประเมินโครงสร้างของปาก – โครงหน้า ตำแหน่งของริมฝีปาก คาง ลิ้น เป็นต้น
3. สังเกตการณ์รับประทานอาหาร – ในเด็กทารก ควรสังเกตอย่างน้อง 15-20 นาที ถ้าหากเห็นว่าเด็กยังมีแรงดูดไม่แรงพอ แสดงว่าเด็กนั้นยังไม่พร้องที่จะดูดนมแม่
Evidence-Base II : หลักการจัดการเด็กที่มีภาวะกลืนลำบาก
1. การจัดท่า : จัดให้แนวของศีรษะและลำตัวอยู่ในแนวกลาง
2. การใช้อาหารที่มีความหนืด : เป็นการช่วยเพิ่มเวลาในการควบคุมอาหารที่อยู่ในปาก
3. ปรับความเร็วของการไหลของน้ำ : ใช้ตัวช่วย เช่น การใช้จุกนมควบคุมให้นมไหลอย่างช้าๆ
ทำดีแล้วครับ เป็นกำลังใจให้ สู้ๆ ^___^
ขอบคุณสำหรับข้อมูล วิธีการ และแนวทาง ที่น่าสนใจ ในการบำบัดฟื้นฟู
เป็นcaseที่น่าใจมากเลยค่ะ
ขอบคุณ เพื่อนเดียร์ และ เพื่อนนกนะคะ ที่ให้กำลังใจ^^
ขอบคุณแนนมากนะคะสำหรับความรู้จากการนำเสนอcaseในครั้งนี้ จะนำเทคนิคและวิธีการที่แนนใช้ไปปรัปใช้กับcase ของตัวเองบ้าง