ในที่สุด ร่วงหล่นพื้นดิน

ไต่สูงหวังเวียนถึงฟ้า 
ทอดยอดพาเกี่ยวเกาะถึงไหน

โหนตัวไหวโอนแกว่งไกว 
พราวไสวสู้แดดท้าลม

 

ในที่สุด ร่วงหล่นพื้นดิน

ดอกพวงคราม มีกลีบดอกห้ากลีบ ออกดอกเป็นพวงสมชื่อ กลีบดอกมีการไล่สีจากสีม่วงเข้มที่กลีบของดอกเล็ก ดอกเล็ก ๆ อยู่ตรงส่วนยอดของพวงดอก จากนั้นกลีบดอกเริ่มไล้สีจางลงเป็นสีม่วงอ่อน ออกฟ้าครามในดอกที่ขนาดใหญ่ขึ้น

แต่เจ้าหล่อนบานสวย ชูช่ออยู่ไม่นานนัก จากการสังเกตเอานะคะ ยังไม่ได้ค้นคว้าละเอียด

ในวันที่พบว่าเธอเป็นสาวเต็มตัวแล้ว ก็คือวันนี้

เนื่องเพราะสังเกตเห็นดอกเล็ก ๆ สีม่วงเข้มร่วงหล่นมาที่พื้นบ้าน และบางส่วนปลิวร่วงหล่นมาค้างบนดินในกระถางของไม้อื่น

เห็นตอนแรก สะดุดว่า ดอกอะไร มาจากไหน เมื่อมองตาม มองหาถึงรู้ว่า โน่น ดอกพวงครามกำลังบานสะพรั่งชูช่อ สู้แดด และลมอยู่บนฟ้าโน้น

ไม่เคยรู้มาก่อนว่า ยอดของพวงครามจะมีดอกเล็ก ๆ สีเข้ม และลักษณะกลีบดอกต่างจากดอกใหญ่ของเจ้าหล่อนไปนิดหน่อย

เมื่อหนาวปีที่แล้ว เคยเห็นดอกบานหล่นลงพื้นบ้านบ้าง เมื่อแหงนหน้ามองดูเห็นช่อดอกเพียงสองถึงสามช่อ ตื่นเต้นและหวังจะเห็นดอกของเธออีก คอยแหงนหน้ามองดูบ่อย ๆ เธอก็ช่างกระไร ไม่ออกดอก เผยโฉมนัก เงียบหายไปกับสายลมหนาว

วันนี้สิคะ ไม่ได้หวังจะพบดอกพราวเกือบเต็มยอดที่ชี้ฟ้าอย่างนี้
เมื่อเห็นจึงตื่นเต้น และไปค้น งัดเอากล้องถ่ายภาพมาถ่ายไว้เป็นที่ระลึก

ที่เคยคิดว่า จะเลิกถ่ายภาพ ไม่อยากเก็บความทรงจำอะไร เอาเข้าไปในใจให้เปลืองเนื้อที่

หากเมื่อเห็นความงามตามธรรมชาติ กอปรกับอากาศเย็นชื่นใจ แดดส่องแสงล้อกับสายลม กิ่งและก้านของพวงครามไหวโอนเอน เต้นระบำเหมือนสาวน้อยสวยสมวัย

ใจอ่อนจนต้องถ่ายภาพและเขียนบันทึก

 

และได้คติสอนใจตน

หนึ่ง อย่ายึดติดกับอะไรมากนัก เหมือนพวงครามที่เกี่ยวกระหวัดรัดไม้รวกจนแน่นหนา ต้องถูกตัด ริด กิ่งเหมือนถูกตัดอวัยวะออกไปบางส่วน

สอง ธรรมชาติ คือ ธรรมชาติ เมื่อถึงเวลา พวงครามก็เผยโฉมออกดอกงดงาม พราวเต็มต้น

สาม ทางสายกลาง กล้อง ภาพความงาม ไม่ต้องไปตั้งกติกา กฎเหล็กอะไรกับตัวเอง กล้องคือกล้อง ภาพคือภาพ ความทรงจำคือความทรงจำ

สี่ แล้วเจ้าก็ร่วงโรย หล่นลงกับพื้นดิน

 

เราเล่า