ถึงจะแปลว่า "เป็น" แต่คำว่า “BE” กับคำว่า “BECOME” นั้น ความหมายไม่เหมือนกันเลย ! . .
          ประเด็นที่ผมทิ้งท้ายไว้ในบันทึกที่แล้วก็คือข้อความที่ว่า “อยู่กับสิ่งที่มี, BE ในสิ่งที่เป็น” วันนี้ขอขยายความคำว่า “BE” สักเล็กน้อย หลายท่านคงทราบความหมายของคำนี้ดีอยู่แล้วว่า แปลว่า “เป็น” แต่คำว่า “เป็น” นี้ ในภาษาอังกฤษมีสองคำด้วยกัน คือคำว่า “BE (Being)” กับคำว่า “BECOME (Becoming)” ซึ่งความหมายไปคนละเรื่องกันเลย ! . . Becoming หมายความว่า “ต้องการจะเป็นอะไรบางอย่างที่ไม่ได้เป็นอยู่ในตอนนี้” ส่วนคำว่า BE หรือ BEING นั้น “เป็น สิ่งที่เราเป็นอยู่แล้วในขณะนี้” อาจจะเป็นสิ่งที่เราไม่เห็น หรือไม่รู้ก็ได้ ตัวอย่างเช่น ความงามที่มีอยู่ในตัวเรา จิตที่ผ่องใส (ประภัสสร) ในตัวเรา
          BECOMING แสดงว่าเราต้องการจะไปให้ถึงจุดๆ นั้น ซึ่งก็คือเราตั้งมาตรฐานไว้ ตั้งเป้าไว้ แล้วก็พยายามจะไปให้ถึง ซึ่ง เป็นเรื่องของอนาคต ทำนองที่ว่า “สักวันหนึ่ง” ฉันจะต้องเป็นเช่นนั้นให้ได้ ในขณะที่ BE หรือ Being หมายความว่าเราเป็นสิ่งนั้นแล้วในตอนนี้ เป็นเรื่องที่เป็นปัจจุบัน ไม่ต้องการเวลา เพราะว่าเราอยู่กับมันแล้ว ไม่ต้องต่อสู้ดิ้นรน ไม่ต้องกระเสือกกระสน ไม่ต้องกระวนกระวายใจอีกต่อไป เราได้กลับมาอยู่บ้านของเราแล้ว กลับมาอยู่ในอาณาจักรของพระเป็นเจ้าแล้ว ได้พบกับเต๋า ได้พบพระนิพพานแล้ว !