บ้านคือวิมานของเรา

วันปีใหม่สองห้าห้าห้าของเราสามคน

 

 

 

 เราสามคน พ่อแม่ลูก ได้อยู่พร้อมหน้ากันในวันปีใหม่ปีนี้ตลอดสี่วัน

จากนั้น แม่จะต้องเดินทางกลับไปทำงานแดนไกล

ลูกเป็นผู้เดินทางคนถัดมาไปเรียนอีกประเทศหนึ่ง

คุณพ่อขายาว ต้องทำงานหนักและดูแลบ้าน พร้อมทั้งวางแผนการเดินทางไปส่งลูก ไปเยี่ยมแม่และไปเยี่ยมลูกพร้อมกัน

เป็นการวางแผนของคุณพ่อ

เราจึงเห็นพ้องต้องกันว่า อยู่บ้านฉลองปีใหม่และเตรียมการหลาย ๆ เรื่อง สำหรับการเดินทางของแม่และลูก

 

ลูกชายสบาย ๆ 

แม่สิคะยังติดกังวล

อย่ากระนั้นเลย เรามาฝึกกันทำกับข้าวดีกว่า เริ่มติวเข้มตั้งแต่เมนูไข่ต้ม ง่าย ๆ ไปจนไข่เจียวสารพัด และที่เพิ่งช่วยกันทำ ช่วยกันชิม ช่วยกันกินจนพุงกาง คือน้ำพริกอ่องและไข่พะโล้

สูตรการทำน้ำพริกอ่อง ซึ่งเป็นอาหารโปรดของลูก เคยกินจากโรงเรียนและอีกแล้วค่ะ เป็นอาหารโปรดของคุณพ่อเช่นกัน

เป็นการถ่ายทอดความชอบกันทางพันธุกรรมอีกแล้วหรือนี่

สูตรและวิธีการทำ ลูกเป็นคนหามาจากอินเทอร์เน็ต

แม่และลูกไปเดินตลาดหาซื้อวัตถุดิบด้วยกัน

ลูกชายเหมือนพ่อ ไม่ยอมเลยถ้าแม่จะขอเปลี่ยนสูตรโน่นนิดนี่หน่อย

"ใช้น้ำตาลทรายแทนน้ำตาลปีีบก็น่าจะได้นะลูก" 

"น่า แม่ ทำตามสูตรดีกว่า เดี๋ยวไม่เหมือน"

 

คุณพ่อผู้รอบคอบไม่ลืมที่จะสอนวิธีหุงข้าวให้ลูกด้วย

จริง ๆ แล้วแม่สอน คือ ปล่อยให้ลูกหุงข้าวเองไปแล้วด้วยวิธีเนียน ๆ คือวานให้ลูกใส่ข้าว เติมน้ำ...

แหม หุงด้วยหม้อหุงข้าวไฟฟ้านี่ ง่ายมาก เพียงใส่ข้าว เติมน้ำ เสียบปลั๊กไฟฟ้า เปิดสวิทซ์ เสร็จเรียบร้อย

แม่อยากสอนวิธีหุงข้าวเช็ดน้ำและหุงแบบนึ่งข้าวในลังถึงแบบประยุกต์ให้ลูกมากกว่า

 

ไม่เป็นไร ยังเหลือวันหยุดอีกหนึ่งวันครึ่ง

เมื่อเห็นว่าลูกพอได้ เราสามคนก็ไปดูหนังกันค่ะ เรื่อง sherlockhome

สนุกมาก ๆ 

แม่เสียดายที่ไม่ได้ดูภาคหนึ่ง ถึงกับหมายมั่นปั้นมือว่า ต้องหามาดูให้ได้

 

สำหรับวันที่หนึ่ง ของปีนี้ วันนี้ เราไปวัดทำบุญ ณ วัดญาณเวศกวัน

และเลยแวะร้านหนังสือของธรรมสภา หาซื้อหนังสือเพื่อนำไปสวัสดีปีใหม่ผู้ใหญ่ และเพื่อนฝูงที่สนิทสนมกัน

 

 

 

 

ได้หนังสือหลายเล่มจากการเลือกเอง

 

 

 

และได้เพิ่มขึ้นอีกจากการที่คุณพ่อเลือกและคัดสรรไว้ให้ หนังสืออะไรบ้าง เดี่ยวมาบันทึกต่อค่ะรู้แตว่า มีการซื้อซ้ำกันสามสี่เล่มค่ะ

 

หนึ่งคือ "คนโง่ คนฉลาด คนเจ้าปัญญา" และอีกสองสามเล่มของพระอาจารย์พระพรหมคุณาภรณ์

 

 

 

 

ตอนที่แม่บอกให้ลูกเลือกเอง ลูกพูดว่าไงรู้มั้ยคะ

 

 

เขาตอบอย่างนี้ค่ะ

 

 

 

"น้องยังเลือกไม่เป็นหรอกแม่ จริง ๆ แล้วน้องอ่านหนังสือธรรมยังไม่เป็น รออ่านจดหมายของแม่ก็ได้นะแม่"

 

 

แม่ :P

 

 

 

ไม่เป็นไรค่ะถ้ารออ่านจดหมายแม่ล่ะก็ ได้อ่านแน่และมีการสอบถามทวนตามหลัง 

นะครับลูกชาย