ชอบไม่ชอบก็เป็นกิเลสอย่างหนึ่ง

เหมือนดอกไม้นี้

เราชอบเพราะเห็นว่ามันสวย ก็จึงหยิบกล้องมาถ่าย

แต่อีกไม่เท่าไหร่

ดอกไม้ดอกนี้มันก็ร่วงโรยไปตามกาลเวลา

พอมันเริ่มโรยรา เราก็อาจไม่ชอบ เพราะมันเหี่ยวเฉาไปแล้ว

หากเราเข้าใจความเป็นไปของชีวิต

เราก็จะรู้ว่าดอกไม้ไม่ได้ร่วงโรยหายไปไหน

เมื่อมันร่วงโรยลงดินมันก็กลายเป็นปุ๋ย

เป็นอาหารให้ดอกไม้ดอกใหม่ได้ผลิบาน

นี่คือความจริงแท้ของชีวิต

การชอบหรือไม่ชอบก็เป็นเพียงชั่วขณะหนึ่งของชีวิต

เพียงเรารู้ทันใจว่าขณะนี้ เราชอบ ไม่ชอบ ดูมันเฉยเฉย

ไม่ยึดติดกับชอบหรือไม่ชอบ

เท่านี้เราก็จะเป็นสุข