ทำอะไรก็ผิด จะมีใครเหมือนเราไหมนะ เสียงแห่งความน้อยใจดังขึ้นมาให้ได้ยิน “ทำอะไรก็ผิด” ทำอะไรก็พลาด สรุปไม่เคยได้เรื่อง พอไม่ทำ มันก็ยิ่งแย่ เลยไม่แน่ใจว่า ทำไปแล้วอาจจะแย่กว่า พอต้องทำอะไรที่ต้องคอยรองรับคำสั่ง ติ๋วมักจะพลาด เพราะไม่ค่อยมีความสามารถในการทำความเข้าใจคำสั่งของผู้สั่ง พอไม่ทำก็หนักกว่า ไม่ใช่ถูกต่อว่านะคะ แต่ข้างในนี่แหละมันซ้ำเติมตนเอง  คำว่า “ภาคภูมิใจไม่มี” มีแต่เสียงตอกย้ำว่า “ไม่ได้เรื่อง อยู่เสมอ” เห็นผู้อื่นเบิกบานมีความสุข แต่ใจนี้ทุกข์แท้หนอ และก็ยังไม่รู้ว่าต้องทุกข์ไปถึงเมื่อไหร่ ร้องไห้ไปก็เท่านั้น น้ำตาไม่ได้แก้ปัญหา เสียเวลากับตนเอง การร้องไห้ตัดออกไปได้กับสารบบแห่งทางแก้ปัญหา ทำได้แค่ อดทน อดทน ทนไม่ได้ ก็ทนอีก ก็แค่นี้ ก็โง่นี่  เส้นทางนี้ไม่ได้มีให้หลง มีไว้ให้เรียนรู้ ยอมได้ก็ยอม เลี่ยงได้ก็เลี่ยง เลี่ยงไม่ได้ก็อดเอาเอวัง