ถ้ามีใครถามคุณว่า==> สมมุติว่า ตั้งแต่เด็กๆ คุณฝันเสมอว่า สักวันหนึ่ง คุณจะมีสิงโต คุณก็ได้แต่เฝ้ารอ เฝ้ารอ และเฝ้ารอ สิงโต อยู่ทุกวันแต่มันก็ไม่มา และแล้วอยู่ๆ ก็มียีราฟเข้ามา คำถามคือ "คุณจะอยู่คนเดียว" หรือ "คุณจะอยู่กับยีราฟ" คำตอบของฉันก็คือ "ฉันจะรอสิงโต" เมื่อฉันตอบไปแล้ว สิ่งที่เขาพูดทิ้งไว้ก่อนวางสายก็คือ "นี่แหละที่น่าห่วงที่สุด" แม้จะตอบออกไปแล้วแต่ฉันก็ยังอดเก็บเอามาคิดอีกครั้งไม่ได้ว่าทำไมตอบไปแบบนั้น คงเป็นเพราะฉันเชื่อว่า... ถ้าเราฝังใจกับสิ่งใดแล้ว เราก็จะยังคงเฝ้ารอคอยสิ่งนั้นอยู่ตลอดเวลา เฝ้ารอคอย...จนกว่า จะหมดลมหายใจ และจากโลกนี้ไป ในที่สุด ****หลับฝันดีนะคะ**** *^___^* ChAdAiNg 20-12-2011
...
จะไม่ขอเป็นทั้งสิงโตและยีราฟ
ก๊อก ก๊อก ก๊อก โปรดทราบขอเป็นฉัน
เปลี่ยนอย่างไรขอเปลี่ยนได้ในทุกวัน
เพียงแต่ฝันของเธอไม่เป็นจริง
...
;)...
บันทึก Abstract มาก ๆ ครับ นางฟ้า ... ตีความลำบากสำหรับคนซื่อตรง อิ อิ
สิงโตกินสัตว์ ยีราฟกินพืช ชีวิตอยู่ได้เพราะมีอาหารครับ
ถ้ารอ...แล้วไม่ได้เดือดร้อน
ก็รอไป
แต่ถ้าลำบากและเดือดร้อน
คงต้องพิจารณาใหม่ ดีแมะ !!
สวัสดีค่ะ
เพราะการสมมุติเป็นยาใจให้มีความหวัง
มันมีพลังที่เหลือเชื่อในการเฝ้ารอ
ดิฉันเคยฝันเห็นตัวเองกำลังจะสิ้นลม
แต่ก็รอคอยใครคนหนึ่ง..จนกระทั่งเขามา
และจำความรู้สึกได้ว่า มันเปี่ยมสุข จนสิ้นลมหายใจในชาตินั้น
ขอบคุณค่ะอาจารย์
งั้นเป็นอาจารย์สายชลคนซื่อก็แล้วกันนะคะ
ขอบคุณค่ะอาจารย์เจเจ
ชีวิตอยู่ได้เพราะมีอาหารกายและ อาหารใจค่ะท่าน
ขอบคุณค่ะพี่เขี้ยว
คงต้องพิจารณาใหม่อีกครั้ง ตามที่พี่แนะนำกระมังคะ ^_^
ขอบคุณนะคะ
สำหรับเรื่องราวดีๆ ที่แบ่งปันนะคะ