จดหมายถึงลูกฉบับที่สาม ความสุข

....ดู ๆ ไปแล้ว เป็นการหาความสุขใส่ตัวแบบ เอาชีวิตจิตใจไปแลกกับมัน ตกเป็นทาสของมัน

จดหมายถึงลูกฉบับที่สาม ความสุข

แม่จำได้ว่า ลูกเคยถามแม่ว่า

“ความสุข คืออะไร คือทุกข์น้อยหรือเปล่าแม่”

ซึ่งลูกถามก็เพราะในครั้งนั้น แม่พูดคุยกับลูกว่า สุขแท้จริงนั้นไม่มี  มีแต่ความรู้สึกทุกข์น้อย หรืออาจจากที่ลูกเคยเอาหนังสือรวมเล่มบทกวี ของแม่เล่มแรกไปอ่านก็ได้

น่าจะเป็นบทนี้นะ

 

สุข _ ทุกข์

สุขจริงนั้นไม่มี  

ทุกข์น้อยที่แลเห็น

สุขทุกข์ระลึกเป็น  

ความขุกเข็ญคำนึงตรอง

สุขสอนเราสนุก  

ทุกข์สอนสัจจะผอง

สุขทุกข์ต่างทำนอง  

คือนิวรณ์ยึดครองใจ

 

แล้วเราสองคนก็(แย่งกัน)คุยเกี่ยวกับ ความสุข ความทุกข์

แม่จำรายละเอียดทั้งหมดไม่ได้แล้ว

มาวันนี้ที่แม่อ่านหนังสือ พุทธธรรม อีกเป็นรอบที่เท่าไรไม่ได้นับ แม่คิดว่าหนังสือเล่มนี้ เหมือนพระคัมภีร์ หรือคู่มือที่คนเราต้องมีและอ่านทำความเข้าใจในเนื้อหาและทำความเข้าใจให้เข้ากับประสบการณ์ในชีวิต อ่านเรื่อย ๆ เมื่อไม่เข้าใจในบางเรื่อง บางช่วงของชีวิต หรือเมื่อมีเวลาว่าง อ่านไว้เป็นความรู้แบบเก็บเกี่ยวสะสมให้เกิดสติปัญญาต่อตนเอง 

แหม แม่อาจจะพูดเรื่องยากเกินวัยลูกไปหน่อย อย่างที่บอก แม่ขอให้ลูกเก็บรักษาจดหมายแม่เอาไว้อ่านอีกเมื่อโตกว่านี้ นะครับ

ถ้าไม่เก็บรักษา แม่จะไม่สนับสนุนลุกเรื่องทุนการศึกษานะ (ขู่ได้เรื่องเดียว)

  

เข้าเรื่องต่อ มาวันนี้หลังจากแม่อ่าน พุทธธรรม เจาะอ่านเรื่องความสุข

แม่เริ่มเข้าใจเพิ่มเติมไปจากความรู้เดิมดังนี้

 

พระอาจารย์ พระพรหมคุณาภรณ์ ท่านอธิบายไว้ว่า

ความสุขแบ่งได้เป็นสองอย่าง

อย่างหนึ่งคือ ความสุขในทางโลก ความสุขที่มนุษย์เรา เสาะแสวงหามาซึ่งสิ่งตอบสนองต่อเราในทางกายหรือรูป รส กลิ่น เสียง สัมผัส เพื่อให้เกิดความพอใจ เช่นซื้อเสื้อผ้าใหม่ หาอาหารรสอร่อยมากิน ฟังเพลงพราะ ๆ ใช้สบู่ ของหอมหรือครีม โลชั่นหอม ๆ อย่างที่เราสองคนก็ชอบทำประจำ แล้วเราในฐานะมนุษย์ธรรมดา ก็บังเกิดความพอใจ หรือ เกิดความสุขระดับหนึ่ง

ความสุขระดับนี้ คนเราติดง่าย หามาง่าย มีเงินใช้หาใช้ซื้อได้ เสพติดได้

เมื่อขาดหายไป ผิดหวัง เกิดความทุรนทุราย ยิ่งเสพติดหรือหวังในความสุขชนิดนี้มากเท่าไร เมื่อขาดหายก็ยิ่งทุกข์มากเท่านั้น

และจากความจริงที่ว่าความสุขชนิดนี้ แปรปรวนและหมดได้ เราอาจไม่มีเงินซื้อ เสาะหาแหล่งซื้อไม่ได้ บริษัทอาจเลิกผลิต เปลี่ยนรูปแบบ หรือใจเรานั่นแหละเปลี่ยนไป เกิดเปลี่ยนใจไม่ชอบไม่พอใจสิ่งเดิม ๆ 

เมื่อนั้นเราเกิดความคับข้องใจเกิดความทุกข์  ดู ๆ ไปแล้ว เป็นการหาความสุขใส่ตัวแบบ เอาชีวิตจิตใจไปแลกกับมัน ตกเป็นทาสของมัน

ทั้งที่รู้ว่า ความสุขชนิดนี้เป็นความสุขที่เป็น อนิจจตา คือไม่เที่ยง 

 

ความสุขอีกอย่างหนึ่งคือ ความสุขในทางธรรม คือสุขแบบอิสระ

(มีต่อ)

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน คุยกับลูกเรื่องธรรม สังคม ความรู้-ไม่รู้และอื่น ๆ



ความเห็น (5)

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณค่ะ ประทับใจ อ่านหนังสือ"พุทธธรรม" ดั่งคัมภีร์ชีวิต

จดหมายแต่ละฉบับจึงเป็น ทั้งความรักและ บทนำ ให้กับชีวิตลูก

...

ถ้าไม่เก็บรักษา แม่จะไม่สนับสนุนลุกเรื่องทุนการศึกษานะ (ขู่ได้เรื่องเดียว)

;-)

เขียนเมื่อ 
Ico48
แสงแห่งความดี น้องดวงใจมายิ้มหวาน ๆ ให้ป้า
อายุมั่น ขวัญยืน แข็งแรง เป็นเด็กดีของคุณพ่อและคุณแม่นะคะ
ไม่ได้คุยกับคุณน้องแสงพักหนึ่ง ติดภาระกิจ ตามอ่าน ดูรูปเป็นช่วง ๆ ค่ะ ลูกชายหลังอุบัติเหตุ ร่างกาย จิตใจเรียบร้อยดีนะคะ
สุขสันต์ทุกวัน แข็งแรงทุกคนค่ะ

 

เขียนเมื่อ 
Ico48
ป. ณ ปัจจุบันนี้ ชื่นใจที่ยัง สำทับแกมขู่เขา(ลูกชาย)วัยเริ่มรุ่นเรื่องนี้ได้ เพราะเขาชอบ การอ่าน การค้นคว้า อยากเรียนวิชาที่ฝันไว้ คือ ภาษาศาสตร์
อย่างไรก็ตาม ไม่ได้วางแผนระยะยาว ทำหน้าที่เรา คือ แม่ หาอ่านหนังสือคู่มือการดำรงชีวิต สรุปไตร่ตรองเรื่องราวที่ผ่านร้อนหนาวมาหลายฤดูกาล แล้วถ่ายทอดให้เขาอ่าน
วันที่รู้ว่า เขาอ่านและนำมาพูดคุยซักถาม รู้สึกว่า วิเศษ ดีใจที่ได้เขียนไว้ค่ะ

 

มาเยี่ยมยามใกล้วันปีใหม่เข้ามา

เหมือนจะดีใจ แต่เหมือนจะเศร้าๆ

เพราะวันเวลาล่วงแล้วไม่ย้อนคืนเลย

หมายเลขบันทึก

471581

เขียน

17 Dec 2011 @ 19:52
()

แก้ไข

27 Oct 2013 @ 19:34
()

สัญญาอนุญาต

ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน
ดอกไม้: 7, ความเห็น: 5, อ่าน: คลิก