อยากรู้และตื่นเต้นว่า อาจารย์ไปเล่าเรื่องงานเบาหวานในเมืองไทยแล้วคนทางนู้นจะตอบสนองอย่างไร .......เมื่อวานที่โรงพยาบาลสมุทรสาครก็มีเรื่องตื่นเต้นเหมือนกัน ......

เช้านี้ ตื่นเช้าตั้งใจจะมาดูงานที่น้องๆทำ slide นำเสนอเพื่อการตรวจเยี่ยมเพื่อรับรองเป็นแหล่งฝึกการบริบาลเภสัชกรรมในผู้ป่วยติดเชื้อเอช ไอ วี จากสมาคมเภสัชกรรมโรงพยาบาลในวันที่ 14-16 ธันวาคมนี้ เปิด คอม..ชะรอยเจอบันทึกของคุณรัชดา(อ้อ)ในFacebook เครือข่ายภาคเหนือ เคลิ้มไปกับกิจกรรมที่ได้อ่าน แล้วนึกถึง อาจารย์วัลลา ไปดูไบ อยากรู้และตื่นเต้นว่า อาจารย์ไปเล่าเรื่องงานเบาหวานในเมืองไทยแล้วคนทางนู้นจะตอบสนองอย่างไร ตามอ่านblog..การเตรียมตัวก่อนไปตั้งแต่เลือกเฟ้นเรื่องเล่า และจิปาถะมากมายเหลือเกิน เส้นทางสู่เวทีนี้หนักนัก..แต่อาจารย์วัลลา ก็เอาอยู่ 555

เมื่อวานที่โรงพยาบาลสมุทรสาครก็มีเรื่องตื่นเต้นเหมือนกัน น้องภางค์เภสัชกรประจำศูนย์ CCC เล่าว่าเมื่อวานสอนฉีดยาคุณลุงคนหนึ่งหลังสอนเสร็จลุงให้เงิน 200 บาท !!!! ซึ่งน้องภางค์ได้บอกคุณลุงว่า "การสอนฉีดยาคุณลุงคือหน้าที่ของหนูค่ะ"

แอบมีความซ่อนเร้นที่ว่า ช่วงนั้นเป็นเวลาพักกลางวันคุณลุงมารับบริการตั้งแต่เช้าได้รับการส่งต่อให้สอนฉีดยาจากหลายจุด...และไปหยุดอยู่ที่ ภญ.สุภางค์ คุณลุงคิดบวกจะให้ค่าล่วงเวลากินข้าวช้า นี่เอง...

นี่คือบทเรียนหนึ่งที่ต้องวางแผน ผู้ป่วยเบาหวานควรได้รับการเตรียมพร้อมก่อนวันได้รับยาฉีด....

 และตอนนี้ก็ถึงเวลาต้องเตรียมตัวไปทำงานเสียแล้ว..ยังไม่ได้ดู slide เลยน้องๆจ๋า...