ทั้งน้ำหลากขนาดที่เรียกกันว่า มหาอุทกภัย และปีพุทธศักราช ๒๕๕๔ ที่กำลังจะเคลื่อนผันผ่านไปในอีกไม่กี่วัน คงทำให้ผู้คนที่ได้ผ่านห้วงทุกข์ได้ทบทวนการใช้ชีวิตอย่างพิจารณามิติความสัมพันธ์กับสรรพสิ่งรอบตัวมากขึ้น
คนไทยเกือบทุกคนแม้จะมีทุกข์อยู่แต่ก็คงผ่อนคลายลงไม่น้อย คิดหาหนทางที่จะดำเนินชีวิตต่อไปให้ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้ตราบที่ยังมีลมหายใจอยู่
พระพุทธมหาปารมีนุภาพพิสุทธิ์อนุตรสังคามวิชัย
ผู้เขียนขอเป็นกำลังใจให้คนไทยทุกคน ขอให้สิ่งศักดิ์สิทธิ์ตามศาสนาและความเชื่อของแต่ละท่านน้อมนำให้เกิดความสงบในใจ มีพลังที่จะฟื้นใจ ฟื้นแผ่นดินขึ้นมาใหม่ค่ะ
น้ำที่บ้านผู้เขียนลดลงมากแต่ยังไม่ถึงระดับปกติที่ท่าน้ำโผล่พ้นหมด อากาศเย็น แห้ง จากภาคเหนือทำให้ดินแห้งอย่างรวดเร็ว พืชพันธุ์ค่อยๆผลิใบน้อยๆเหนือดินที่เคยถูกน้ำท่วม ได้เดินเล่นรอบบ้าน เห็นโคกดินที่ลุงน้อมแกเคยมาหาไส้เดือนตอนน้ำท่วม มีกอดอกเส้งออกดอกบานสะพรั่ง
ดอกเส้ง หรือ ปอเส้ง หรือ บานเที่ยง มีขนาดเล็กเส้นผ่าศูนย์กลางสักขนาดเหรียญบาท แต่งามเกินตัว ยิ่งพิศยิ่งงาม แถมยังใช้ประโยชน์ได้ โดยเส้นใยจากเปลือกต้นใช้ทำเชือก ยอดอ่อนนำมาบดใช้เป็นสมุนไพรพอกถอนพิษฝีต่างๆได้ (หนังสือพรรณไม้สวนพฤกษศาสตร์สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ เล่ม 3)
บนโคกเดียวกันบริเวณตีนโคก ผักบุ้งนา ออกดอกสะพรั่ง ตอนนี้หากไปตามทุ่งนา จะเห็นว่าในคูน้ำ ในท้องร่องจะมีดอกผักบุ้งบานเต็มเป็นผืนพรมดอกไม้
ทั้งดอกเส้ง และผักบุ้งนา มางอกงามคงเพราะดินที่โคกนี้เป็นดินท้องนา ที่มีคนมาขายให้เรานั่นเอง
ดอกผักบุ้งไทย หรือผักบุ้งนา
วรรณ เพื่อนบ้านและเจ้าของเดิม ต้นมะตูม ที่เราขอไถ่ชีวิต เดินมาคุยด้วยบอกว่า ปีนี้มะตูมและมะขามจะดกเพราะน้ำมาก ตามคำของผู้เฒ่าผู้แก่ที่ว่าไว้
มะขาม
ตั้งใจจะให้คนมาเก็บฝักมะขามตอนแก่จัดเอาไว้ทำมะขามเปียก ก็ราคามะขามเปียกยุคนี้กิโลละเกือบสองร้อยบาทเข้าไปแล้ว บ้านเราใช้ทำกับข้าวบ่อยเสียด้วย ทั้งแกงส้ม แกงคั่ว ต้มยำ
ก่อนน้ำท่วมไม่นาน น้ำตาลปีบ หมาเฒ่าคู่บ้านหายไปอย่างไร้ร่องรอย ไม่คิดว่าติดไปกับขบวนการล่าหมา เพราะแถวบ้านไม่มีหมาอื่นหายไปเลย เขาคงหมดอายุและไปตายในที่ไม่มีใครเห็น
ระหว่างน้ำท่วม ถุงเงิน ลงน้ำบ่อย คงได้รับเชื้อบางอย่างทำให้ติดเชื้อ ไตวายเฉียบพลัน อยู่กับหมอได้แค่สองวันหนึ่งคืนก็หมดลม
ทั้งสองตัวสิ้นวิบากกรรมของการเกิดมาเป็นสัตว์เดรัจฉาน ได้เกิดมาชาตินี้ก็ได้ใช้ชีวิตที่ดีกว่าหมาอื่นๆไม่น้อย ได้รับการดูแลเอาใจใส่ ได้รับความรัก ความเอ็นดู และเขาก็ทำประโยชน์ ตอบแทนเราด้วยความรักและการเฝ้าบ้าน เป็นเพื่อนกัน นึกภาพเขาละทิ้งสังขารที่เสื่อมโทรม ไปสู่อีกมิติหนึ่งในที่ที่เขามีร่างกายสวยงาม สุขภาพดี วิ่งเล่นอย่างอิสระ ร่าเริง สวดมนต์แผ่เมตตา อุทิศส่วนกุศล ขอให้เขาไปสู่ภพภูมิที่ดีขึ้น เป็นการรักษาจิตและใช้ปัญญาพิจารณาความไม่เที่ยงของชีวิต
ปิดท้ายด้วยภาพสมาชิกใหม่ ๒ ตัว ต้องเอามาเลี้ยงด้วยเวทนา คนข้างกายบอกว่าตอนน้ำท่วมในเกาะเมืองอยุธยา บริวารของเขาส่วนหนึ่งไปอยู่ที่ไซท์ปากช่อง มีแม่หมาไร้เจ้าของมาออกลูกครอกหนึ่ง ลูกตัวอื่นๆมีคนเอาไปเลี้ยง เหลือเจ้าสองตัวนี้ถูกเจ้าถิ่นรังแกประจำคนงานเลยดูแลไว้ พอกลับมาที่อยุธยา บ้านในเมืองไม่สามารถเลี้ยงเพิ่มได้อีก ขอให้ผู้เขียนช่วยรับเลี้ยงค่ะ
ตัวใหญ่ชื่อ มะเดื่อ ตัวเล็กชื่อ มะดัน
เป็นพี่น้องท้องเดียวกันที่ไม่เหมือนกันเลย
น้ำท่วมปี๒๕๕๔ นี้ จึงมีอะไรเกิดขึ้นมากมาย ทั้งเสียไป และ ได้มา ได้ฝึกตนให้ไม่จมอยู่ในทุกข์กับสิ่งที่เกิดขึ้น สำคัญที่ต้องมีสติ และมีเมตตาต่อทั้งตนเอง สรรพชีวิต และสรรพสิ่งที่แบ่งปันพื้นที่บนโลกใบนี้ด้วยกัน
ขออนุโมทนาบุญกุศลพี่นุชและครอบครัวด้วยนะครับ สำหรับอุปการะเจ้า "สองมะ" นี้ ;)...
อย่างน่ารักเลยครับ ;)...
...
ฉันเป็นหมาหน้าตาไม่เหมือนกัน
แม่ของฉันคลอดมาเป็นแบบนี้
นอนพุงปลิ้นเล่นพุงแป้นมีโชคดี
สุขสดศรี ชื่อ "มะเดื่อ" "มะดัน" จัง
...
"น้ำ" เท่าที่ได้รู้จักมาว่าเป็นทั้งผู้สร้าง และทำลาย สรรพชีวิตต่างก็ต้องพึ่งพาน้ำ และ..หรือ..อื่นๆ มากมาย แต่ก็ไม่เคยได้อ่าน หรือเรียนรู้ที่จะทำความรู้จักกับน้ำมากกว่าไปกว่านั้น จนกระทั่ง....มวลน้ำมหาศาลไหลบ่าสู่เมืองกรุง แล้วเราก็ได้รับความรู้ในเรื่องของ "น้ำ" มากกว่าที่เคยผ่านมา
ได้แต่ส่งกำลังใจไปยังผู้ที่ได้รับภัยจากน้ำเหล่านั้น และเอาใจช่วยให้พวกเขาผ่านวิกฤตินี้ไปให้ได้ ^^
ดีใจที่วันนี้พี่นุชนำพามาสู่บันทึกนี้ ชื่นใจค่ะ กับตัวหนังสือที่คุ้นเคย แต่รู้สึกเศร้าตรงที่ "ถุงเงิน" จากไปเสียแล้ว อาจจะเพราะรู้จักถุงเงินผ่านตัวหนังสือของพี่นุชมานานหลายปีก็เลยทำให้พอจะคุ้นเคยกับเรื่องเล่าที่มีถุงเงินเป็นตัวละครไปด้วย
อย่างไรก็ตาม..ขอต้อนรับ "มะเดื่อ" กับ "มะดัน ด้วยนะคะ ^^
ป.ล.คิดถึงพี่นุชมากเว่อร์ค่ะ ^^
...คุณนุชเจ้าคะ..รับ.."มะธี"..เอาไว้เอาบุญ..สักครึ่งตัวได้ไหมเจ้าคะ..".ยายธีเจ้าค่ะ.".วันนั้นโทร..ขาดหายไป..เลย..ไม่ได้คุยต่อ..(กำลังเป็นโรคจิตตกเจ้าค่ะ..ดีขึ้นนิดๆแล้ว)..อยากไปฝรั่งเศสเยี่ยมหมู่บ้าน..พลัม.และท่าน ดิชท นันท..ไปกันไหมเจ้าคะ..เพราะยังไม่กลับเมืองไทย..คิดว่า..อาจจะไม่ได้กลับ..ปีนี้..ที่บ้านกรุงเทพ..บางแค..จมน้ำกว่าเมตร..เลยเอาค่าเครื่องบินให้..น้องสาว..ไว้ใช้เป็นค่าทำความสะอาด..และเขาก็คงตกงาน..เราคงอยู่ลำบากมากขึ้น..เพราะอายุมากขึ้นกันแล้วทั้งนั้น..สวัสดีค่ะ..ยายธี
* ชอบทุกรูปประจำตัวของน้องนุชค่ะ..รูปใหม่งามน่าพิศ ทั้งคนและใบไม้หลังภาพ
*สบายตา สบายใจ กับบันทึกดีๆและภาพน่ารักเช่นนี้จริงๆ
*ที่บ้านพี่ใหญ่หลังน้องน้ำจรจากไปแล้ว..ไม้ดอกที่พอจะเก็บภาพมาฝาก คือ ดอกบัวในอ่างหน้าบ้านนี้ค่ะ
มะเดื่อและมะดัน
จะเป็นหมาน้ำได้เป็นอย่างดีต่อไป
ปรับตัวตามสภาพ
น่ารักมาก ๆ ค่ะ
ชาติภพของน้องหมาทั้งสองสั้นกว่าคนเรามาก
หมาของน้องก็จากไปก่อนน้องเดินทางมาต่างแดนไม่นาน ได้แต่ปลูกต้นขนุนไว้ที่จุดที่ฝังเขาไว้ แผ่เมตตาให้เขาแล้วค่ะ
จริง ๆ เขามาเปลี่ยนชีวิตน้อง เดิมเป็นคนกลัวและไม่เข้าใกล้หมาเลย เคยโดนหมากัดตอนเด็กและอาชีพเราพาให้กลัวโรคพิษสุนัขบ้าค่ะ อยู่กันมา ผูกพันกัน และคิดว่า เขารักเรา ซื่อสัตย์ต่อเรา ยอมเราทุกอย่าง เราเองยังไม่ยอมเขาทุกอย่าง เช่นไม่ยอมให้ไปวิ่งเล่นนอกบ้าน หนีไปเที่ยวก็แกล้งไม่เปิดประตูให้ ปล่อยให้รอสักพัก เจ้าหมาก็ไม่เคยโกรธเรา ทำท่าทางว่าสำนึกผิดด้วยซ้ำ คิดถึงแต่รู้ค่ะ ว่าถึงเวลาของเขา
ยังแต่เรา เมื่อพอมีเวลาอยู่ ต้องเพียรเจริญสติและสมาธิ
สามสัปดาห์หลังนี้ สิ่งใดแวบมาแป๊บเดียวก็ตามทัน และดูมันเฉย ๆ ทำงานได้มาก จนอาจารย์จะปล่อยให้ไปเข้าประชุมแทนแล้วค่ะ
บรื๋อว์ ยังฟังภาษาเขาไม่ทันทุกคำอยู่นะคะ เพียงแต่บางทีมันรู้เองโดยอัตโนมัติค่ะ (เดาเข้าเค้า อิ อิ)
สวัสดีค่ะพี่นุช
น้ำตาลปีบ และ ถุงเงิน ไปสวรรค์ แล้ว
ยัง มี"มะเดื่อ" "มะดัน" จัง มาเป็นสมาชิกใหม่แทน ค่ะ ....
พี่นุชมีแต่สมาชิกสีหวานๆๆ.....สีน้ำตาล นะคะ
ต้นมะตูม ที่เราขอไถ่ชีวิต
..
ทำให้นึกถึงต้นมะตูมที่บ้านคะ
ต้นสูงใหญ่มากติดที่มาแต่ปางใดไม่ทราบ
เวลาออกลูก ตกเต็มพื้น แต่ไม่มีใครในบ้านรู้ว่าจะกินอย่างไร
ขออภัยทุกท่านอีกครั้งค่ะที่มาตอบช้าอีกแล้ว เกิดการเปลี่ยนแปลงอากาศหรือสิ่งแวดล้อมทีไร พาให้ได้ต้องกินยา หาหมอทุกที ขนาดก็พยายามดูแลรักษาสุขภาพตัวเองไม่น้อยค่ะ คงเป็นเพราะถึงดูแลดีอย่างไรหากขาดการออกกำลังกายเป็นประจำก็จะแข็งแรงไม่ได้จริงๆ
ที่จริงอากาศหนาวๆแบบเมืองไทย ไม่ทารุณ ชอบมากค่ะ ทว่าหลังจากพื้นดินแห้งสังเกตเห็นว่าเป็นฝุ่นได้ง่ายมาก พวกภูมิแพ้เลยต้องยอมแพ้ค่ะ
ขอบคุณทุกท่านที่มาอ่าน มาให้กำลังใจกันค่ะ
อาจารย์โสภณ เปียสนิทได้ไปแอ่วเมืองเหนือ ไปที่สวยงามทั้งนั้น คงแต่งบทกวีได้เป็นเล่มเลยนะคะ
หน้าหนาวใครๆก็ไปแอ่วเมืองเหนือ ขอบคุณที่นำภาพจากดอยตุงมาฝากค่ะ
ต้องคิดว่ารับไว้ด้วยเวทนาจริงๆค่ะอาจารย์Wasawat Deemarn บ้านพี่ตอนนี้กำลังมีการก่อสร้างส่วนที่ต่อเติม ด้านล่างเลิกใช้คนงานกำลังเคลียร์พื้นที่ ทาวน์เฮ้าส์น้องหมาก็พังไปตั้งแต่น้ำท่วมครั้งก่อนโน้น ยังไม่ได้ทำให้ใหม่ เอาเจ้าตัวเล็กมาอยู่ก็ต้องเลี้ยงเขาไว้ที่นอกชาน ซนขนาด เจ้าหมาเก่าเขาก็เขม่นแต่ไม่ทำอะไรรุนแรง
แต่เห็นความซนบวกความฉลาดแบบหมาๆมันก็น่ารักดีค่ะ เจ้าตัวใหญ่มะเดื่อมาวันแรกขี้กลัวมาก เห็นคนจะรีบวิ่งไปหาที่ซุกที่แอบ แต่ตอนนี้สุขภาพจิตดีขึ้นมาก ดูร่าเริงและวิ่งเข้ามาหาค่ะ
น่าจะชื่อพุงปลิ้น และ พุงแป้น ^___^
สวัสดีค่ะคุณพี่ คุณนายดอกเตอร์,
ดีใจกับ น้องมะ ทั้งสองจังค่ะที่ได้บ้านใหม่ที่อบอุ่นอยู่
ขอบคุณจริงๆ ค่ะ เห็นแล้วชุ่มชื่นหัวใจค่ะ
ขอบคุณค่ะ
นั่นซีคะคุณต้อมเนปาลี เราเคยชินกับการที่ใช้น้ำในชีวิตประจำวันสารพัด ระบบการศึกษาของเราล้มเหลวในการสร้างความตระหนักในคุณค่าของธรรมชาติ ไม่ว่าจะเป็น น้ำ ดิน ผืนป่า ยิ่งคนถูกแวดล้อมด้วยความเจริญมากเท่าไหร่ ยิ่งลืมคุณค่าของธรรมชาติ
อย่างน้ำนั้น หากคิดอย่างวิทยาศาสตร์ก็คือ ไฮโดรเจนกับออกซิเจน หาได้มีพลัง หรือพิษภัยใดๆ แต่เมื่อเกิดขึ้นแล้วจะเป็นไปอย่างไรก็แล้วแต่ว่าเกิดที่ตรงไหน ถูกปฏิบัติด้วยอย่างไร เมื่อไรที่เรานอบน้อมฟังเสียงจากธรรมชาติ เราก็จะสามารถอยู่ได้อย่างมีความสุขพอประมาณ
เชื่อว่าคนส่วนใหญ่มีกำลังใจที่จะพลิกฟื้นชีวิตหลังหายนะ ปฏิบัติต่อมนุษย์ด้วยกันและต่อธรรมชาติอย่างมีสติยิ่งขึ้น เรียนรู้เพื่อปรับตัวอยู่กับโลกที่เปลี่ยนไปอย่างรุนแรงค่ะ
คุณยายธีน่ารักจังที่เอาค่าเครื่องบินช่วยน้องทำความสะอาดบ้านหลังน้ำลด คนกรุงเทพที่เป็นคนชั้นกลางและคนจนจะลำบากกันยาวนาน คิดแล้วสงสารมากเลยค่ะ คนที่พอมีเงินจะซ่อมบ้านก็จะหาช่างไม่ได้ ต้องรอนาน ทนดูสภาพความเสียหายของบ้านไปทุกวัน ได้เจริญสติกันต่อ หากไม่ได้ฝึกจิตฝึกใจไว้ก่อนมาเจอเรื่องอย่างนี้ทุกทั้งกาย ทุกข์ทั้งใจทีเดียว
ภัยจากน้ำครั้งนี้คนมากมายสูญเสียหลายอย่าง ที่หนักที่สุดคือเสียสมาชิกในครอบครัวไป ตราบใดที่ยังมีชีวิตอยู่แปลว่าโชคดีขั้นหนึ่งแล้ว
คุณยายธีใช้วิชาที่ฝึกมาจากหลวงแม่และท่านอาจารย์มิตซูโอะทุกวันนะคะ วิธีมีอยู่แล้วไม่ต้องวิ่งไปไหนให้ลำบากอีก พระท่านว่าให้ใช้กายของเรานี่แหละค่ะเป็นที่ปฏิบัติ เมื่อคุณยายธีเข้มแข็งก็ยังจะสามารถเป็นกำลังใจให้ครอบครัวได้อย่างดีค่ะ
เป็นกำลังใจให้ค่ะ
ขอบพระคุณในคำชมและความเอ็นดูค่ะพี่ใหญ่นาง นงนาท สนธิสุวรรณ ใบของปาล์มเจ้าเมืองตรัง นี้งามประทับใจไปที่สวนพฤกษศาสตร์สมเด็จพระนางเจ้าฯ ที่เชียงใหม่ทีไร ต้องไปชมใกล้ๆทุกครั้ง
ดีจังที่พี่ใหญ่ยังมีดอกบัวให้ชมหลังน้ำไปแล้ว ปลูกพวกไม้ชอบน้ำ ทั้งสวยและอยู่กับเราได้นานดีนะคะ
ค่ะคุณหมอทพญ.ธิรัมภา เจ้ามะเดื่อ และ มะดัน เป็นหมาที่ราบสูงที่มาอยู่กับเราได้เพราะเหตุน้ำท่วม มาอยู่ก็คงได้ปรับตัวเป็นหมาน้ำ ท่าทางจะเป็นได้ดีด้วยค่ะ วิ่งลงไปที่ท่าน้ำสำรวจโน่นนี่แบบไม่กลัวอะไร
เขาน่ารักจริงๆค่ะ
ค่ะน้องหมอเล็กภูสุภา พี่เชื่อว่าเมื่อเราต้องดูแลอะไรก็ตามไม่ว่าจะเป็นคนหรือสัตว์เลี้ยง หากเรามีสติสรรพชีวิตนั้นย่อมมีส่วนในการปรับปรุง เปลี่ยนแปลงชีวิตเราไปในทางที่ดี ต่างมีอิทธิพลต่อกันนะคะ
เวลาสัตว์เลี้ยงจากไปทุกครั้งพี่สงสารแต่ไม่เศร้าสลดหดหู่ นอกจากแผ่เมตตายังขอบคุณเขาที่ได้มาใช้ชีวิตกับเรา การจากไปของเขายังเป็นโอกาสให้เราเจริญมาณานุสติอีกด้วย
ดีใจที่น้องหมอเล็กเริ่มสบายๆกับการปรับตัวใช้ชีวิตต่างแดน รอจะได้พบกันเร็วๆนี้นะคะ