...
ในวัยเด็ก ๆ สิ่งที่เป็นความสุขใจคือการได้ท่องไปในโลกกว้างเพื่อเก็บประสบการณ์ในชีวิต เมื่อเขากลับมายังบ้านแล้วต่างเล่าขานสิ่งที่ผ่านพบในระหว่างเส้นทาง การพุดคุยกันคงไม่จบลงเพียงวันเดียว
เมื่อวันพรุ่งนี้เริ่มต้นชีวิตใหม่กันอีกครั้ง พวกเด็กต่างไปโรงเรียนและคงนำไปเล่าให้เพื่อน ๆ ได้ฟังกลายเป็นจุดสนใจของเพื่อน ๆ ไปอีกละ
ในอีกมุมหนึ่งที่จะบันทึกเรื่องราวที่ผ่านพบ แล้วเราก็เอามาเก็บไว้ในโกดังอย่างเว็บต่าง ๆ ต้องขอขอบคุณที่ให้พื้นที่นี้เป็นอย่างสูงยิ่ง เป็นห้องบันทึกเหตุการณ์ในอดีตที่ผ่านพ้นไปแล้วได้เป็นอย่างดี
เรื่องในอดีตไม่เล่าไว้บ้างเมื่อวันเวลาผ่านพ้นไปมันก็ลืมเลือน การได้บันทึกสิ่งละอันวันละน้อย ๆ ลงไว้ก็เป็นเครื่องเตือนใจเตือนความทรงจำเก่า ๆ ได้เป็นอย่างดีทีเดียว
แง่คิดในวันนี้ เราจงมอบความรักความปรารถนาดีให้กับทุกคนพิเศษแด่คนที่เรารักด้วยการให้อิสรเสรีบ้างในบางโอกาส เพื่อความสุขใจในชีวิตนั้นเองแล.
บ๊าย...บาย...
สวัสดีครับ คุณ โสภณ เปียสนิท วาว ๆ ขอแจมนิด ๆ ว่า...
ยามบ่าบคล้อยน้อยแสงแรงแดงเหลืองส้ม
เข้ามาชมนิยมหมอกดอกไม้ไหว
เห็นทิวเขายาวเหยียดฟ้าที่กว้างไกล
คงสุขใจได้ไปเยือนเหมือนเพื่อนเรา...อิ อิ อิ
ขอบคุณครับ
สวัสดีค่ะ
แวะมาอ่านมาชื่นชมภาพประสบการณ์ในชีวิต...ในความทรงจำ... พ่อที่มีความรักให้ลูก... พ่อแม่ลูกได้เที่ยวด้วยกันเป็นเหตุการณ์หนึ่งของครอบครัวที่น่ารักมาก ค่ะ...
สวัสดีครับ อ. ดร. พจนา แย้มนัยนา
เป็นความสุขในวันหยุดของครอบครัวเล็ก ๆ ครับผม...อิ อิ อิ
ขอบคุณครับ
น่ารักมากเลยครับ