พวกเรามุ่งสู่จังหวัดเลย...
ผ่านอำเภอชุมแพ จ.ขอนแก่น...ผานกเค้า...ภูกระดึง
แล้วเข้าสู่อำเภอวังสะพุง...หลักกิโลเมตรบอกว่าอีก 20 กม. จะถึงตัวจังหวัดเลย
พวกเราอดสงสัยไม่ได้ว่า...ทำไมสองข้างทาง
รถจอดเต็มเป็นแถวเหยียดยาวสุดลูกหูลูกตา
น่าจะเป็นตลาดนัด...ขอจอดแวะซื้อน้ำและขนม
ดูวิถีชีวิตของคนวังสะพุงกันหน่อยก็น่าดี
กว่าจะเข้าสู่ตัวอาคารได้...ลำบากเอาการ
เพราะต้องหลบทั้งรถ และคน
เมื่อมองไปข้างหน้า...กลับไม่เจออาหาร ขนม เสื้อผ้า เหมือนตลากนัดทั่ว ๆ ไป
กลับเจอลอตเตอรี่เรียงราวเป็นแถว...และอุปกรณ์สำหรับใช้ประกอบอาชีพของลอตเตอรี่
เมื่อไถ่ถาม...รู้เลยว่า ตลาดนัดลอตเตอรี่ที่นี้ใหญ่ติดอันดับประเทศ
และคนที่นี้ จะไปขายปลีกลอตเตอรี่เป็นใบ ๆ ในทุก ๆ พื้นที่ทั่วประเทศ
ไปเช่าบ้านอยู่...ออกขาย...สร้างเงินทองสะพัดมากมาย
ตลาดนัดเปิดขายทุกวันที่ 4-6 และ วันที่ 19-21 ทุกเดือน
หลังจากนั้น...ชาวบ้านผู้ขายรายย่อย...จะออกไปขายจนกว่าวันหวยออก
แล้วก็กลับบ้าน...วนเวียนอย่างนี้...เป็นวิถีชีวิต
ที่นี้ขายลอตเตอรี่ในลักษณะขายส่ง
100 คู่ (2 ปี) ราคาเริ่มต้นที่ 8,400 บาท ตกคู่ละ 84 บาท
แต่คนขายบอกว่า เลขไม่สวย เพราะมีแต่เลขศูนย์ และจับฉ่าย
และราคาตกคู่ละ 90 บาท 100 กว่าบาทก็มี...แล้วแต่เลขสวย
และวันเวลา...และการต่อรอง
บรรยายกาศโดยรวมคึกคัก...
ในความรู้สึกของผม...ลอตเตอรี่ คือ ความฝันของทุกท่านที่อยากรวย
และลึก ๆ จริง...
ผมอยากให้...ลอตเตอรี่ คือ การเสี่ยงโชค
แต่ไม่อยากให้ทุกคน...เสี่ยงชีวิตกับมันครับ
อยากเพิ่มเติมครับ....
ตลาดนัดลอตเตอรี่วังสะพุงคึกคักไม่กระทบ หลังเกิดคดีโกงแชร์
Lifestyle of Lottery Salesmen : A Case Study in Amphoe Wansaoong,Changwad Loei
(http://www.culture.go.th/research/isan/44_3.html)
คนเดินเร่ขายล็อตเตอรี่แถวๆ เชียงใหม่
ส่วนใหญ่ก็มาจากเมืองเลยนะครับ
เคยนั่งคุยกับเขาๆ บอกว่า มาเดือนละ 2 หน
มาเช่าห้องอยู่กันเป็นกลุ่ม หวยออกก็พากันกลับบ้าน
ประมาณอาทิตย์หนึ่งก็กลับมาอีก เป็นแบบนี้ทั้งปี
รายได้ดีพอสมควร ดีกว่าอยู่บ้านเฉยๆ โดยไม่มีอะไรทำ
ตราบเท่าที่เรามีชีวิต ต้องกิน ต้องใช้ ก็คงต้องดิ้นรนกันไปแบบนี้แหละนะครับ
ชีวิตต้องสู้ครับ
อยากจะเสี่ยงโชคกะเขาบ้าง แต่ลืมซื้อทุกทีค่ะ อิอิ