ได้เวลา ... " ลับขวาน " เรื่องมันมีอยู่ว่า มีคนตัดฟืนคนหนึ่งรักเจ้านายมาก เขาตัดฟืนมาให้เจ้านายผิงไฟ วันแรกใช้เวลา 10 ชั่วโมง ตัดฟืนได้ 1 กอง วันที่สองใช้เวลา 11 ชั่วโมง ตัดฟืนได้ 1 กอง วันที่สามใช้เวลา 12 ชั่วโมง ตัดฟืนได้ 1 กอง ยิ่งตัดยิ่งใช้เวลานานขึ้น เขาถามเจ้านายว่าเขาทำอะไรผิด ทั้งที่เขาตั้งใจตัดฝืน แต่เขาทำไมถึงใช้เวลานานขึ้น เจ้านายยิ้มและถามสั้นๆ "ลับขวานครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่" การลับขวานก็คือการฝึกฝนตนเองให้มีทักษะมากขึ้น เพื่อพร้อมรับกับการเปลี่ยนแปลง เพราะไม่ได้ลับขวานจึงตัดฟืนได้น้อยลง บางครั้งถ้าคิดว่าจะทำงานที่ใดที่หนึ่งตลอดไป อยู่แบบ Forver "เราก็จะไม่ได้ลับขวานตัวเอง เราจะทื่อ" จากหนังสือ ให้โอกาสกับสิ่งที่เราไม่รู้
ชอบบันทึกอาจารย์ครับ
"ความคมของขวานสามารถตัดให้ฟืนขาดได้ฉันใด ความแข็งของฟืนก็สามารถทำให้ขวานทื่อและบิ่นได้ฉันนั้น" คนทำงานทุกวันนี้มุ่งหวังแต่เพียง "ผลลัพธ์สุดท้าย" จากการทำงาน จนหลงลืมสัจธรรมความเป็นจริงไป หลงลืมแม้กระทั่ง "ความเป็นตัวเองที่แท้จริง" และจะหนักยิ่งๆขึ้นหากเขามีอำนาจ เพราะเขาก็จะเพลิดเพลินอยู่กับ "ความลุแก่อำนาจ" จนเวลาล่วงเลยไปหมดความคม และคมขวานบิ่นเสียหาย ต่อให้ลับอย่างไร ก็คงไม่มีวันกลับมาเหมือนเดิม
ขอบพระคุณอาจารย์นะครับ ที่เปิดโอกาสให้แลกเปลี่ยนเรียนรู้ มีโอกาสจะแวะเข้ามาเรียนรู้อีกนะครับผม
ชอบจัง ให้โอกาสกับสิ่งที่เราไม่รู้
และก็ พยายามอย่าใช้โอกาสเปลืองด้วย
ต้องหลบไปลับขวานแล้วหลังจากอ่านบันทึกนี้ มีขวาน"ขี้เท่อ"ตัดฟืนกับเขาเล่มหนึ่งนิ