มูดอง

 

 

 

( ถนนกลางหมู่บ้านมูดองยังเป็นลูกรังแท้ ๆ )

 

  คณะของคุณมะเดื่อออกจากวัด ก็ย้อนกลับมาทางเส้นทางถนนกลางหมู่บ้าน พี่ซึ่งเป็นเจ้าหน้าที่ผู้นำทางจะพาพวกเราไปแวะชม

" โลตัสมูดอง" ซึ่งดูเหมือนจะเป็นสถานที่จำหน่ายสินค้านานาชนิดแห่งเดียวของหมู่บ้านนี้ ตลอดเส้นทางถนนลูกรัง ได้ชมบ้านเรือนที่นี่ซึ่งวัสดุส่วนใหญ่ที่ใช้ในการสร้างบ้านคือ " ไม้ " โดยเฉพาะเสาบ้านล้วนแต่เป็นไม้แทบทั้งสิ้น

 

 

 

( บ้านหลังใหญ่ที่สร้างด้วยไม้ )

 

ลักษณะของบ้านจะใกล้เคียงกับบ้านของไทย อาจจะเนื่องจาก มูดองอยู่ใกล้เคียงกับด่านสิงขร จึงนำเอารูปแบบการก่อสร้างไปใช้ในการสร้างบ้าน

 

 

(กระท่อมน้อยริมทาง น่าอยู่ น่ามอง )

 

 คุณมะเดื่อสังเกตเห็นมีบ้านหลายหลังที่กำลังสร้างใหม่ ล้วนแล้วแต่ใช้ไม้เป็นวัสดุหลักทั้งสิ้น  บ่งบอกถึงทรัพยากรป่าไม้ของพม่ายังอุดมสมบูรณ์อยู่มาก  บ้านเมืองเขายังมีไม้อีกมากหรือไม่ ก็ลองสังเกตดูฝาปิดทางระบายน้ำจากภาพข้างล่างนี้ดูสิจ๊ะ ใช้ไม้กระดานแผ่นใหญ่ ๆ ล้วน ๆ

 

 

( ฝาปิดทางระบายน้ำทำด้วยไม้กระดานแผ่นโต ๆ )

 

 พี่ ๆ ที่นำทางพาคณะของคุณมะเดื่อมาถึงบ้านไม้สองชั้นหลังใหญ่พอควร พี่ผู้นำทางจอดรถให้พวกเราลง " โลตัสมูดอง" พวกเราร้อง " ฮ้า...!  นี่เหรอ...???"  เพราะสภาพมันก็คือ " ร้านโชว์ห่วย" ข้างบ้านเราดี ๆ นี่เอง 

 

 

(สินค้าในโลตัสมูดอง)

 

 

(ดูกันให้ชัด ๆ โลตัสมูดอง)

 

 สินค้าที่วางจำหน่ายมีสารพัดชนิด ทั้งอุปโภคและบริโภค แต่ร้อยละ 99 เป็นสินค้าที่ผ่านไปจากด่านสิงขรแดนไทยทั้งสิ้น แทบทุกรายการ มีตัวหนังสือภาษาไทยกำกับไว้ชัดเจน  จะมีสินค้าที่เป็นของมูดองแท้ ๆ ก็คงจะเป็น "ชาพม่า" (ซึ่งคุณมะเดื่อไม่ได้เก็บภาพมาให้ชม) กับ  " หมากมูดอง" ในภาพด้านล่างนี้

 

 

 

 ( หมากพม่า..มูดอง)

 

 

 

มองเลยเข้าไปด้านในร้าน ก็เจอลูกสาวเจ้าของร้านกำลังรีดผ้าด้วยเตารีดถ่านแบบโบราณของบ้านเราอยู่  คุณมะเดื่อทักทายทั้งภาษาไทย ภาษาอังกฤษก็ไม่ยอมเงยหน้า จึงจนปัญญาที่จะเจรจาด้วยภาษาพม่า เพราะพูดไม่เป็นจ้ะ  จึงได้แต่ภาพแบบนี้มา ค่าเงินของพม่า เมื่อเทียบกับเงินไทย  ณ วันนั้น อยู่ที่ 100 จ๊าต = 2 บาท  50 สตางค์  แต่ที่มูดองเป็นหมู่บ้านชายแดนพม่ากับไทย เงินบาทของไทยจึงใช้ในการซื้อขายที่มูดองนี้ได้  คล้าย ๆ กับที่ประเทศลาวเหมือนกัน

 

 

 

(จุดตรวจชายแดนไทยก่อนเข้าพม่า)

 

   นับเป็นประสบการณ์ที่แปลกใหม่กับประเทศเพื่อนบ้านถึงแม้จะเป็นเพียงมุมหนึ่งของพม่า แต่ก็ใช่ว่าเรา ๆ ท่าน ๆ จะเข้าไปเยียมเยียนได้ง่าย ๆ นะ กว่าจะผ่านด่านตรวจของพม่าได้แต่ละด่านก็ลุ้นแล้วลุ้นอีกกว่าจะให้ผ่านได้ 

 

 

(ด่านพม่า .. ต้องแอบ ๆ ถ่ายรูป เพราะชะล่าใจกับสถานการณ์ไม่ได้)

 

   มาถึงตอนนี้ ถ้าหากจะชวนคุณมะเดื่อเข้าไปในพม่าอีก คุณมะเดื่อก็ขอไม่ไปอีกแล้ว  เพราะเข้าไปแล้วก็ต้องลุ้นว่า เขาจะปิดด่านชนิดเฉียบพลันหรือเปล่าหนอ...พอพ้นเขตพม่าออกมาได้ก็หายใจโล่งอก..โบกมือลากันเลย ...ใครจะมาชักชวนอย่างไรก็จะไม่เข้าไปอีกแล้ววววววว................

 

.............................................