พ่อเป็นครู เป็นผู้ไห้กำเนิด... เป็นเพื่อนๆกับลูก ขอให้คุณพ่อมความสุขนะครับ..
ลูกอยากขอโทษพ่อ....
ลูก..เอาแต่ใจ อยากได้อะไรพ่อก็ไห้ได้
ลูกเป็นแบบนี้ พ่อก็คงไม่ภูมิใจ...
ใช้เงินแต่ละเดือนเยอะมากๆ
ตะคอกใส่พ่อบางครั้ง... พ่อพูดอะไรก็เถียง
....ลูกผิดมากเลยที่ทำแบบนี้กับพ่อ
เรา...พ่อ..ลูก..ไม่ได้อยู่ด้วยกันเหมือนครอบครัวอื่นๆ
....ลูกทำอะไรไม่ถูกก็ขอไห้พ่อไห้อภัยลูกด้วยนะคับ..
พ่อคือ ต้นไทร ต้นไหญ่ในบ้าน...
พ่อเป็นครู เป็นผู้ไห้กำเนิด...
เป็นเพื่อนๆกับลูก ขอให้คุณพ่อมความสุขนะครับ..
ลูกจะทำไห้พ่อภูมิใจในตัวลูกนะครับรักพ่อที่สุด..
มันคงเป็นกรรมระหว่างผมและพ่อที่ทำไห้เราต้อง แยกกันอยู่..
ถึงพ่อจะอยู่ไกลแค่ไหน ความรักเราพ่อลูกก็มีต่อกันนะครับ
รัก..พ่อที่สุด
กอล์ฟ
สาธุ อ่านแล้ว ดีแล้ว แต่เขียนเหมือนจิตนาการค่อนข้างสูง ลองเรียบเรียงใหม่ การใช้คำเชื่อ บุพบท เหตุ ผล... จะน่าอ่านขึ้นอีกนิด.. แต่ถือว่าใช้ได้นะ..