ไม่รู้ตัวเองว่า มีความสุข จริงแท้ หรือเปล่า กับการเลี้ยงดูน้องหมา และอพยพมาด้วย ครั้งนี้ ***** เมื่อมาถึง สมาชิกน้องหมา บ้านตรงกันข้าม ก็ออกมานั่งดู น้องหมาของเรา.....อย่างสงสัย ดูมันสิ ช่างมีอิสระเสรี เหนือสิ่งอื่นใด ***** ***** กลับมาดู น้องหมา ของเรา อยู่ในกรง สี่เหลี่ยม ยังไม่ออกมา เพราะ คุณแม่ เกรงว่าจะกระโจนออกจากบ้าน และตามจับไม่ได้ น้องหมาจึงอยู่ในกรงต่อไป ***** ***** คุณแม่ จะเป็นธุระ มากๆๆกับการเลี้ยงดูน้องหมา จนคุณแม่ ผ่ายผอมขึ้นทุกวัน ครูอ้อยจึงใช้วิกฤตินี้ เป็นโอกาสในการดูแลสุขภาพของคุณแม่ คุณพ่อในเวลานี้ ***** ***** การที่คุณแม่ คุณพ่อรักน้องหมามาก ขัดใจครูอ้อยบ้าง แต่ ครูอ้อยก็ต้องรักน้องหมาด้วย Love me Love Mother's dogs. ***** ***** กรงน้องหมา ครูอ้อยก็ต้องจัดหา จัดซื้อมาให้ อย่างสะดวกสบาย น้องๆๆสมทบทุน ***** ***** เสียดาย เนื้อที่เต็ม ไม่งั้น ซื้อบ้านหลังนี้ให้น้องหมา อยู่ทุกตัวแน่ๆ
ผมก็เพิ่งอพยพเจ้าเหมียวของผม หนีก่อนที่น้องน้ำจะมาเหมือนกันครับ วันที่พาเขาทั้ง13 ชีวิตอพยพ 10 ชั่วโมงเต็มเเห่งการเดินทาง พวกเขาไม่กินอะไรเลยตลอดการเดินทาง ไม่กิน ไม่ถ่าย สายตามีแต่ความกังวลและหวาดระเเวง เพราะตั้งแต่เลี้ยงมาไม่เคยขังในกรงเลย เลยพาลทำให้ผมกังวลว่าเมื่อไปยังบ้านที่ต่างจังหวัด พวกเขาจะเป็นอย่างไรบ้าง คิดไปต่างๆนาๆ แต่พอไปถึงที่ชัยภูมิ พอเปิดออกจากกรงแค่นั้นเเหละครับ นิทรรศการบันเทิงเริงใจ กระโดดโลดเต้น และเสียงเมี้ยวๆแสดงความดีใจ และขอบคุณเรา ที่ทำให้พวกเขามีที่วิ่งเล่นใหม่ มีที่ปีนป่าย ให้เล่นมากกว่าเดิม เลยทำให้เรารู้สึกสบายใจขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก และดีใจที่อพยพพวกเขาออกมาก่อนที่น้องน้ำจะมาเยือนครับ....
สวัสดีค่ะ คุณ
ครูอ้อย ก็ดีใจนะคะ ที่นำพาพวกเขามาด้วย ยิ่งฟังการเล่าเรื่องวิบากกรรมของน้องหมาแล้ว น่าสงสารมากค่ะ
ยินดี กับน้องแมว น่ารัก ทุกตัวด้วยนะคะ
ดีใจที่คุณครูอ้อยนำพาพวกเขามาด้วยได้ค่ะ
...แค่นำพาครอบครัวและสิ่งของสำคัญออกไปยังลำบากนะคะในยามคับขันเวลานั้น
คงด้วยบุญจะได้สร้างบุญบารมีต่อนั่นเอง
แอบขำคุณครูอ้อย....ที่รำพึง เสียดายว่ารถเต็มไม่งันจะซื้อบ้านเดี่ยวป้ายแดงให้น้องๆหมาจนครบ ^^
คุณครูอ้อยพบสุขจากทุกข์..มีภาพความทรงจำของวันนี้ในวันหน้าด้วยความสุขแน่นอนค่ะ
ปล.ผู้อ่าน...ยังมีความสุขตามเลย