มหาวิทยาลัยกับการพัฒนาประเทศ

มหาวิทยาลัยกับการพัฒนาประเทศ

อธิการบดี Richard C. Levin แห่งมหาวิทยาลัย เยล  ได้ไปกล่าวปาฐกถาSeventh Annual Lecture of the Higher Education Policy Institute   เรื่อง  The Rise of Asia’s Universities  ที่ The Royal Society, London, England  เมื่อวันที่ ๑ ก.พ. ๒๕๕๓    เป็นการบรรยายและเอกสาร ที่ผู้บริหารมหาวิทยาลัยและระบบอุดมศึกษา ทุกคนต้องอ่าน   เพราะมีความลึกซึ้งเชื่อมโยงและครอบคลุมอย่างยิ่ง    เป็นความเห็นที่ไทยควรเอามาพิจารณา จัดระบบของเราเอง  อ่านได้ที่นี่  

เขากล่าวถึงความพยายามสร้าง World-Class Research University   ว่าจะต้องเลือกสนับสนุนมหา วิทยาลัยเพียงจำนวนน้อยเท่านั้นในแต่ละประเทศ   และจะต้องคำนึงว่า มหาวิทยาลัยเหล่านี้ต้องไม่เพียงเอาใจใส่ เรื่องการวิจัย แต่จะต้องเอาใจใส่เรื่องการผลิตบัณฑิตที่มีความกว้าง รู้หลายสาขา   และต้องฝึกให้เป็นคนมีความคิด ริเริ่มสร้างสรรค์ด้วยแนวทางจัดการเรียนรู้ (pedagogy) แบบที่เน้น เรียนคิด ไม่ใช่เน้นเรียนจำ    ผมยกข้อความ ตอนหนึ่งมาดังนี้

“But it takes more than research capacity alone to develop a nation. It takes well-educated citizens of broad perspective and dynamic entrepreneurs capable of independent and original thinking. This is the second factor motivating Asia’s ambition to build world-class universities. The leaders of China, in particular, have been very explicit in recognizing that two elements are missing in their universities – multidisciplinary breadth and the cultivation of critical thinking. Asian higher education, like its European counterpart but unlike America, has been traditionally highly specialized. Students pick a discipline or a profession at age eighteen and study little else. And, unlike the norms in elite European and American universities, pedagogy in China, Japan, and South Korea relies heavily on rote learning. Traditionally, students are passive listeners, and they rarely challenge each other or their professors in classes. Pedagogy focuses on the mastery of content, not on the development of the capacity for independent and critical thinking. The traditional Asian approaches to curriculum and pedagogy may be highly functional for training line engineers and mid-level government officials, but they are perhaps less well suited to educating elites for leadership and innovation.”

ยังมีตอนเด็ดๆ อีกมาก   หรือจริงๆ แล้วสาระเพียบตลอดทั้งหมด   อธิการบดีที่ไม่ได้อ่านบทความนี้ ถือว่าพลาดโอกาสได้เรียนรู้วิธีคิดที่ลึกซึ้งในการทำหน้าที่อธิการบดี

วิจารณ์ พานิช

๑๑ ต.ค.​๕๔

ป้าย : 541106