* ตั้งแต่วินาทีนี้ผมมิได้อยู่ในสภาพนักเรียนแล้ว คงจะเป็นนักท่องเที่ยว. ราคาถูก. ดีเหมือนกันน๊ะผมจะได้เที่ยวแบบฟรีบ้าง ออกค่าใช้จ่ายเองบ้าง ถ้าเทียบกับบรรดาทัวร์กระป๋องเอ๊ะ ! ไม่รู้ว่าใครจะดีกว่ากัน ? หรือขึ้นอยู่ที่กระป๋องอะไร ? กระป๋องนม -กระป๋องแป้ง -กระป๋อง..? แค่นึกชื่อก็น่าปวดหัวแล้ว..ใช่ไหมครับ ?
หนึ่งชั่วโมงต่อมาทีมของเรา ก็ได้มาถึงใจกลางของเมืองแอล-เอ Los Angeles. จุดหมายแรกเรามาเดินกันอยู่ที่ตลาดบางรัก. ที่นี่มีร้านอาหารไทยอยู่หลายร้าน.เรามาใช้บริการกันเลยครับ เพราะนอกจากผมที่หิวแล้วจ่าปองเองก็บอกว่ายังไม่ได้กินอะไรมาเลย เราตรงมาที่ร้านข้าวแกงข้างร้านสนามหลวงคาเฟ่ เบญจพลเองก็อดใจไม่อยู่ครับก็แหม!เขากินกันทุกคนใครอดใจไหวก็เก่งล่ะครับ ?ข้าวราดแกงพูนจานรา คาเพียง๒ เหรียญ.นานๆเจอข้าวราดแกงผมต้องสั่งอีกจานครับพออิ่มก็เดินเที่ยวกันเลย จ่าปองชวนไปฟังเพลงแถวๆร้านอาหารไทยที่มีดนตรี ช่วงนั้นมีร้านที่มีชื่ออยู่เพียงสองร้านชื่อเทพรสถ้าผมจำไม่ผิด.กำลังมีโชว์ของสุรชัย สมบัติเจริญ เรามานั่งดื่มกัน ที่ร้านตาลเดี่ยว.ผมว่าร้านอาหารที่แอลเอนี้ การต้อนรับต่างๆสู้ร้านอาหารที่เมืองไทยไม่ค่อยได้. จ่าปองเองก็เพลินอยู่กับการจีบเด็กเสริฟญี่ปุ่นอยู่เพียงผู้เดียว. ภายในร้านแห่งนี้ผมดูยังไงๆก็ไม่เห็นมีอะไรที่น่าประทับใจเลย จริงๆน๊ะเอ้า ! ถ้าจะให้เทียบกับที่เมืองไทยผมว่าคงจะเทียบกันไม่ได้หรอกครับ. ผมจำไม่ได้ว่าเราดื่มกันที่ร้านอาหารไทยในแอล-เอนานเท่าไร ? แต่จำได้ว่าเรากลับถึงที่พักตีสี่หรือตีห้านั่นแหละ ! ผมยกอุปกรณ์การทำอาหารไทยให้กับเบญจพลไปทั้งหมด แถมกับข้าวดิบให้อีกหลายรายการ ย้ำอีกว่าถ้าใกล้กลับให้ยกต่อให้กับคนไทยที่นั่น. เราสามคนล่ำลากันที่ใต้ถุนตึกนั่นเอง ! ไม่น่าเชื่อครับที่จ่าปองกับผมชนแก้วกันบ่อยๆที่สโมสรกองพลนาวิกโยธินบ้าง ตามร้านแถวๆพัทยาบ้าง แถมยังอุตส่าห์นัดเจอกันที่อเมริกาอีก จนวาระสุดท้ายพระเจ้าจึงให้เราได้มาพบกันอีก. นี่ถ้าไม่มีเบญจพลร่วมด้วยใครมาเล่าให้ฟังล่ะก็.ไม่อยากเชื่อเหมือนกันน๊ะนี่.
๗๔.น่านฟ้าสหรัฐฯก่อนเครื่องลง. - ที่ฟินิค อริโซน่า.ปี ๒๕๓๑.ภาพโดยผู้เขียน.
เช้านี้ผมไปทานอาหารเช้าที่โรงเลี้ยง.เป็นมื้อสุดท้าย.ขากลับผมเดินผ่านมาทาง กองร้อยส่งทางอากาศของนย.อม. จึงมีโอกาสได้เห็นทหารนย.อม.หน้าเด็กๆยืนเข้าแถวอยู่หลายคน รู้สึกว่าน่าจะมีการทำพิธีบางอย่าง ผมถือโอกาสเดินผ่านอย่างช้าๆเพื่อดูว่าเขาทำอะไรกัน ? พอเห็นการกระทำจึงร้องอ๋อ ! มีการประดับปีกร่ม ให้กับผู้ที่เพิ่งผ่านการกระโดดร่มมาใหม่ๆนั่นเองครับ ! ที่นี่เขาจะเข้าแถวกันตามปกติ และให้ผู้อาวุโสประดับปีกร่มให้ตามคำสั่งนย.ที่..?และจบด้วยการตบไม่ใช่ตบหน้าครับ.ใช้มือขวาตบลงไปที่ปีกร่มเพื่อให้ปลายแหลมของเข็ม ทิ่มลงบนเนื้อที่หน้าอกของนักโดดหน้าใหม่แต่ละคน ที่เพิ่งเรียนร่มจบมาใหม่ๆ นั่นเอง! ครับเลือดซิบๆแน่นอน.เพื่อเป็นการแสดงความยินดี Congratulation. และเตือนตัวเองเสมอว่า กว่าเราจะได้ปีกร่มมานั้นจะต้องเอาชีวิตเข้าแลกครับ!เพราะขณะทำการกระโดดนั้น ระหว่างเรียน หรือทำการกระโดดจริง.ถ้าร่มไม่กางตามปกติก็จะไม่มีโอกาส มายืนในแถว เพื่อรับการประดับปีกได้เช่นนี้. นร.ต่างชาติถ้าใครมีโอกาส มาเห็นรร.ที่สอนในหลักสูตรส่งทางอากาศของนย.อม.จะรู้ทันทีว่า ที่รร.ของเขามีอุปกรณ์ที่ทันสมัยมากทีเดียวครับ. เขาให้นร.ขึ้นไปบนแท่นที่ฝึก อุปกรณ์ดังกล่าวจะจับตัวร่มไว้ในสภาพที่ร่มกางสมบูรณ์แล้ว เพียงแค่ปล่อยร่มลงมาเท่านั้น!โดยนร.จะต้องทำการบังคับร่มลงพื้นเอง.ไม่ต้องเสียเวลาขึ้นเครื่องบินจริงๆ แล้วไปปล่อยลงแบบที่บ้านเรา.ใช่ครับประหยัดกว่ากันมาก..ทั้งเวลาและค่าใช้จ่าย. ที่บ้านเราน่าจะเป็นของหน่วยพลร่มป่าหวาย เขามีเครื่องฝึกแบบทันสมัยทีเดียว.เป็นเครื่องเป่าลมขนาดใหญ่.นักโดดร่มสามารถลอยตัวอยู่เหนือเครื่องดังกล่าวนี้ เพื่อปรับท่าทาง ซ้อมเรื่องการทรงตัว ซ้อมทำการเปิดร่ม แม้ว่าบ้านเราจะมีเครื่องมือที่ว่านี้หลังประเทศที่เจริญแล้วก็ตาม แต่ก็ยังถือว่าเราเจริญกว่าอีกหลายๆประเทศเช่น พม่า , เขมรและลาวผู้เขียนขอเอ่ยนามแค่สามประเทศก็พอครับ. เดี๋ยวจะหาว่าผู้เขียนโม้ !
๗๕.ผู้เขียนเป็นจนท.ติดต่อทีมกระโดดร่มนานาชาติที่พัทยา. - ภาพโดยผู้เขียน.
บ่อยครั้งที่ผมเดินผ่านกองร้อยแองกลิโก้ Angligo.ผมเห็นนย.อม.ยืนบังคับร่มอยู่บนพื้นเสมอๆ เพราะที่นี่ลมแรงมากครับ เพียงแค่ออกมายืนรับลมแถวๆหัวอาคารก็ถือว่าใช้ได้แล้ว น่าเสียดายที่ผมกระโดดร่มไม่เป็น..มิฉะนั้นผมอาจจะมาขอฝึกกับเขาด้วย..ก็เป็นได้..ต่อมาเมื่อทางศฝ.นย.ได้เปิดหลักสูตรนี้อย่างเป็นทางการ จึงได้นำพิธีการนี้มาใช้กับนร.ส่งทางอากาศ ที่จบมาอย่างลำบากยากเข็ญครับ ลืมหรือยัง ? คตินย.ไทยคือนำดี-ตามดี ไงล่ะครับ! มีบ่อยๆบางท่านใกล้จะจบการเรียนอยู่แล้วครับน่าเสียดาย ที่ต้องมาตายเสียก่อนเช่น การกระโดดร่มของนักเรียนหลักสูตรส่งทางอากาศนย. ชุดแรกลงมาถึงพื้นแล้ว แต่ข้างล่างลมแรงมากจึงถูกร่มลากไป ในขณะที่ชุดสองกำลังลงสู่พื้น ครูฝึกตะโกนให้นักเรียนที่กำลังถูกร่มลากไปทำการสละร่มหรือคัทอเวย์ Cut Away. ไม่ทราบว่านักเรียนที่มาค้างอยู่ที่ต้นไม้ ทำไมจึงทำการคัทอเวย์เสียก่อน.หล่นลงมาถึงพื้นจึงได้ม่องซิก้องด้อง Died. ครับตายสนิท.ที่ตายนั้นเป็นเพราะฟังสัญญานผิด สาเหตุคงจะสื่อกันไม่ดีนั่นเอง !ไอ้คนที่ประกาศให้เขาคัทอะเวย์คงพูดไม่ชัดเจน. ไอ้ผู้ที่คัทเองก็ไม่ดูให้ดีว่า ครูฝึกนั้นเขาสั่งตัวเองรึเปล่า? ผมว่าถ้าได้สั่งการอย่างชัดเจนความสูญเสียจะต้องไม่เกิดขึ้นเป็นแน่เช่น.เอ-๖ คัทอเวย์. นักเรียนที่ถูกร่มลากคือเอ-๖ ก็จะคัททันที. ส่วนนักเรียนที่ค้างอยู่บนต้นไม้ให้รอก่อน ตัวเองก็จะอยู่เฉยๆเพราะมิใช่เอ-๖ ผู้ที่ถูกระบุก็จะต้องทำตามคำสั่งของครูฝึกแน่ๆ พอเกิดผิดพลาดขึ้นแล้วใคร ?..ใครจะรับผิดชอบได้ล่ะครับ !ทั้งชีวิต. ขณะนี้ยังคงมีการเปิดสอนกันต่อไป และก็มักจะมีอุบัติเหตุเกิดขึ้นอยู่บ่อยๆครับ นักโดดร่มทุกคนจะต้องรับผิดชอบชีวิตตนเอง ผมจำได้ว่ามีพันจ่ารุ่นน้อง ลืมชื่อเสียแล้วครับ. เขามายืมตำราภาษาอังกฤษจากผมเพื่อจะเข้าอบรมที่ศูนย์ภาษาทร.ในปีนั้น..ผมไม่ได้หวงหรอกครับจึงให้เขายืมไป หลายเดือนต่อมา ที่จริงผมคิดว่าเขาได้เดินทางไปต่างประเทศแล้วด้วยซ้ำ เพราะยังไม่ได้นำตำรา มาคืนนั่นเอง! ผมทราบข่าวว่าช่วงบ่ายที่ผ่านมานั้น มีนร.ส่งทางอากาศเสียชีวิตระหว่างที่ฝึกกระโดดร่ม พอเขาแจ้งชื่อผมจึงนึกถึงเขาขึ้นมาทันที.แปลกใจว่าเอ้า !หมวดคนนี้ไม่ได้ไปต่างประเทศหรอกหรือ ? พี่แกคงฟังผิดที่ครูฝึกตะโกนให้นร.อีกคนทำการคัทอเวย์ เพราะกำลังถูกร่มลากไป ตัวเองมาติดอยู่ที่ยอดมะพร้าว.จึงคัทอเวย์ ตามที่ได้ยินเสียงสั่งการ สุดท้ายผมจำไม่ได้แล้วว่าเขานำตำรามาคืนผมหรือเปล่า ? นร.ทุกคนอย่าลืมตรวจร่ม..ตามขั้นตอนที่ได้เล่าเรียนมาก็แล้วกันน๊ะครับ ! เพื่อความอยู่รอดของนร.ในหลักสูตรส่งทางอากาศของนย.หนึ่งพันหนึ่ง.หนึ่งพันสอง..
๗๖. พี่หนู แอนดรูว์ อเล็กฯ - ที่บ้านฟินิค. ภาพโดยผู้เขียน. ปี ๒๕๓๑.
สายๆพี่เลี้ยงมารับผม เพื่อไปส่งที่สนามบินแซนดิเอโก ตามที่ได้คุยกันไว้ตอนกินเลี้ยงส่งที่ชายหาดในวันสุดท้าย.ลาก่อนแค้มป์เดลม่า แม้ว่าผมได้มาอยู่ที่นี่เป็นครั้งที่สองแล้วก็ตาม ผมยืนยันว่าผมได้รับประสบการจากที่นี่มากทีเดียวครับ.เขาพาผมมาแวะเอากระเป๋าเดินทางใบใหญ่ไปเก็บ และเพื่อให้ผมรู้จักบ้านด้วย ผมว่าบ้านนี้ น่าจะเป็นบ้านกิ๊กของเขา. ที่จริงผมจำหน้าภรรยาเขาได้เพราะตอนออกจากบาร์ เขาพาไปที่ร้านทำผมวันแรกไงล่ะ ! หล่อนคงคิดว่า สามีมาส่งผมเป็นแน่. ท่านคงลืมแล้วสิ.เอ้า !บ้านใครก็ช่างเถอะผมไม่อยากก้าวก่ายผมเองก็ใกล้จะกลับบ้านอยู่แล้วด้วย. สักพักใหญ่ผมมาปร๋ออยู่ที่สนามบินแซนดิเอโก ผมมาซื้อตั๋วที่แสตนด์ขายตั๋ว Stand. ภายในประเทศ Domestic. ของสายการบิน American Airline. อเมริกันแอร์ไลน์.
Writer. : I would like to buy one ticket to Phoenix , Arizona
please. How much ?
A : Person. : Here you are , $ 40 Sir.
Writer. : Thank you Mam.
หลังจากที่ซื้อตั๋วแล้ว ผมแอบยิ้มอยู่ในใจเพราะคิดว่า อีกไม่นานผมก็จะได้มีโอกาสมาพบกับพี่อรุนาที่ฟินิกส์ พอผมออกจากที่ขายตั๋วก็ได้เดินเข้าประตูใหญ่ แล้วเลยเข้าไปนั่งรอในตัวเครื่องทันที.ผมเดินไปนั่งตามหมายเลขที่แสดงไว้ในตั๋วของผม ซึ่งเป็นที่นั่งติดหน้าต่างด้านขวามือ แล้วรอเวลาที่เครื่องจะออกจากงวงเพื่อไปแท็กซี่ และขึ้นสู่ท้องฟ้าต่อไป โชคร้ายกำลังจะเกิดขึ้นกับผมแต่..โชคดีเกิดขึ้นก่อนครับที่สนามบินหลายๆแห่งในอเมริกานี้ ช่องทางเพื่อจะเดินเข้าไปยังตัวเครื่องบินนั้นมักจะอยู่ ติดๆกันเลยครับ ถ้าผู้โดยสารท่านใดเดินไปขึ้นเครื่อง โดยไม่สังเกตุ หรือระวังให้ดีล่ะก็ ! มีโอกาสขึ้นเครื่องบินผิดลำได้น๊ะครับ? ถ้าไม่เชื่อ ให้อ่านต่ออีกสักนิด.
๗๗. เครื่องยังไม่ขึ้น.- ที่สนามบินแซนดิเอโก. ถ่ายภาพแล้วถูกเชิญออกจากเครื่อง.
ผมเองไม่อยากจะเชื่อว่า..จะมีเหตุการณ์ขึ้นเครื่องบินผิดลำเกิดขึ้นได้แหม ! เครื่องบินลำใหญ่โตขนาดนั้น หลังจากเก็บภาพขณะที่ผมกำลังเพลินอยู่ในที่นั่ง ผมได้มองไปนอกหน้าต่าง และกำลังคิดอะไรเพลินๆอยู่ๆก็มีแอร์สาว หรือที่บางคนเรียกให้เป็นกันเองแบบไทยไทยว่ากระเป๋าเครื่องบิน. มาขอตรวจตั๋วจากผม เพราะปรากฏว่ามีผู้โดยสารอีกท่าน...ดันมีตั๋วที่นั่งหมายเลขเดียวกับผมน่ะสิ !แอร์สาวเธอได้ใช้เวลาประมาณ๒-๓ นาทีเพื่อตรวจตั๋วของผมครับ และเธอพบว่าหมายเลขตั๋วตรงกันจริงๆแต่ของผู้โดยสารคนใหม่ถูกต้องและถูกลำครับ !ตั๋วผมก็ถูกครับแต่เป็นของลำที่จอดอยู่ข้างๆกัน อ๋อ..ใช่ครับ. ผมมาขึ้นเครื่องคนละลำนั่นเอง !เรื่องโง่โง่ก็ยังฉลาดอยู่. มิฉะนั้นจะเป็นแช๊มป์สามปีติดต่อได้อย่างไร ?
Air Hostess. : Excuse me sir. May I check your ticket please. ?
Sorry sir you are on the wrong Airline. You got to go
out and getting onthe one on your left hand.
You are welcome , bye.
Writer. : Sure Mam . Oh! I am so sorry Mam , Thanks for your kind.
นี่ถ้าเครื่องออกไปก่อน ผมคงลำบากแน่เพราะยังไงๆผมคงไม่ทราบว่า..เครื่องที่ผมขึ้นผิดนั้นจะเดินทางไปไหนกันแน่ ?เรื่องการเดินทางโดยเฉพาะทางเครื่องบินนั้น. ความจริงไม่น่าเกิดการผิดพลาดขึ้นได้ แบบรายของผม.ปกติก่อนผู้โดยสารจะเดินเข้ามาในตัวเครื่องได้นั้น จะต้องผ่านการตรวจตั๋วจากแอร์สาวเข้ามาก่อน
๗๘.หุบเขาแกรนด์แคนยอน. - ที่รัฐอริโซน่า. ภาพโดยผู้เขียน. ปี ๒๕๓๑.
ผมเองยังงงๆอยู่ว่า ผมรอดจากการตรวจของจนท.ประจำเครื่องเข้ามาได้อย่างไร ? แต่ก็ยังถือว่าผมยังคงโชคดีมากครับ..ที่เผอิญมีผู้โดยสารคนนั้นมาช่วยผมเอาไว้ เพราะทำให้หมายเลขตั๋วต้องมาซ้ำกัน. ไม่อยากจะคิดเลยจริงๆครับ. มิฉะนั้นยังไม่รู้ว่าจะออกหัวหรือก้อยด้วยซ้ำ.ผมไปขึ้นเครื่องของUSA.-PS-Air.ยูเอสเอ-พีเอสแอร์.แทนที่จะเป็นอเมริกันแอร์ไลน์.ต่อไปดูหน้า-ดูหลังให้ดีดีน๊ะ..ลูกเพ่ ! ต้องขอบคุณ.เจ้าของตั๋วที่ได้มาแสดงตัวก่อน ที่เครื่องจะเริ่มบินขึ้นไปที่ไหนก็ไม่รู้ ?ผมรีบจ้ำออกมาจากเครื่องลำที่ได้ขึ้นไปนั่งเต๊ะท่าอยู่นานพอสมควร ออกจากที่นั่นแล้วผมเลี้ยวมาตามที่เธอบอกทันที. เผลอเดี๋ยวเดียวก็มานั่งอยู่ริมหน้าต่างอีกแล้ว เที่ยวนี้เป็นลำที่ถูกต้องแน่นอน. ก่อนที่ผมจะเดินเข้าประตูนั้นแอร์สาวได้เชคตั๋วของผมเรียบร้อยแล้ว ส่วนลำที่ผมขึ้นผิดนั้นแท็กซี่ออกจากงวงไปรอวิ่งขึ้นแล้ว ถ้ามีแอร์มาตรวจตั๋วของผมตั้งแต่แรกก็จะไม่มีทางผิดพลาดได้เลย เห็นไหมล่ะ ? การผิดพลาดต่างๆนั้น ย่อมเกิดขึ้นได้เสมอๆ. ถ้าเจ้าหน้าที่ไม่ให้ความสนใจพอ. ถึงเวลาแล้วที่เครื่องของผมจะได้ออกมาจากงวง เพื่อมารอวิ่งขึ้นกับเขาบ้าง. ผมใช้เวลา๔๕ นาทีบนเครื่องสายในประเทศและมาลงที่สนามบินฟินิกส์ , อริโซน่า. ผมหิ้วกระเป๋าเดินทางใบเล็กออกจากสนามบิน มาขึ้นรถตู้เล็กที่ภาษาอังกฤษเรียกว่า ชัทเทิ้ลบัส. Shuttle Bus.เป็นรถที่วิ่งส่งผู้โดยสารเฉพาะในตัวเมือง มีคนโดยสารร่วมทางด้วยสาม-สี่คน.ผมมาลงที่หน้าบ้านพี่อรุนาเป็นคนสุดท้าย โดยจ่ายค่ารถไปจริง๑๒ เหรียญ และผมยังได้ให้ทิปไปอีก๕ เหรียญ สบายใจทั้งสองฝ่ายใช่ไหมลูกพี่? ที่คนขับรถมาส่งถูกบ้านเพราะ ผมได้เอาที่อยู่ของพี่อรุณาให้เขาดูตั้งแต่ทีแรกครับ ! ท่านอ่านไปเถอะ อย่าทำเป็นขี้สงสัยไปเลยน่า.
๗๙.หุบเขาแกรนด์แคนยอน. - หิมะตกตอนเรามาเที่ยวที่นี่. ปี ๒๕๓๑.
ผมมาพักที่บ้านพี่สาวภรรยา หลังจบการศึกษาที่ฟินิคส์. เพียงหนึ่งสัปดาห์เท่านั้น ! เพราะเงินเหลือน้อยและก็คิดถึงครอบครัวกับเขาด้วย เดี๋ยวจะหาว่าผมไม่มีหัวใจ. ผมอยู่ที่บ้านพี่ก็แสนจะสบายครับ เธอไม่ให้ผมทำอะไรเลยจริงๆ. อย่างว่าครับจะให้ผมอยู่นิ่งได้อย่างไร ?ก็เลยสอนว่ายน้ำให้ ด.ญ.อเล็กซานดร้า ตอนนั้นหนูเพิ่งจะ ๕ ขวบได้ละมั้ง! ขณะแก้ไขต้นฉบับอยู่นี้พี่หนูได้ส่งรูปมาทางอีเมล ปรากฏว่าหนู อเล็กซานดร้าเธอแต่งงานมีธิดาอายุราว๒ ขวบแล้ว น่าเสียดายที่ผมคงไม่มีโอกาสกลับไปอุ้มหลานเหมือนที่เคยอุ้มแม่เธอมาและที่สำคัญ ไม่รู้ว่าจะไปทุนอะไรแล้วในขณะนี้. ส่วนนายแอนดรูว์นั้นเป็นทหารอากาศเสียแล้วครับและถูกส่งไปประจำ อยู่ที่ฐานทัพในประเทศเยอรมันนี ที่สำคัญเขามีลูกแล้วรวมสี่คน. ผมช่วยพี่ซักผ้าบ้าง ตัดต้นไม้บ้าง ค่าแรงตัดต้นไม้ที่นี่แพงครับ ที่นี่เขามีกฎหมายว่าถ้าท่านปล่อยให้ต้นไม้ขึ้นรกรุงรัง จนเป็นที่รำคาญแก่บ้านข้างเคียง เขาสามารถโทรแจ้งให้บริษัทฯมาตัดแต่งกิ่งออกได้.เจ้าของต้นไม้ต้องเป็นผู้ออกค่าใช้จ่ายน๊ะครับ ค่าแรงที่นี่แพงมาก. ลองกลับมามองในบ้านเราบ้างสิครับ ใครที่มีบ้านหลังติดกันกับเพื่อนบ้านแบบผมบ้าง พี่แกชอบปลูกต้นไม้ใหญ่เสียด้วยน๊ะ อ้างว่าเอาไว้กินผลแต่แปลกครับ ! พอกิ่งยื่นมาเข้าบ้านคนอื่นพี่แกไม่สนใจจะตัดเลยน่ะสิ !เออนี่ถ้าเมืองไทย เจริญเหมือนในอเมริกาล่ะก็ !ผมโทรให้จนท.มาตัดและคิดเงินกับเจ้าของบ้านไปนานแล้วเศร้าใจที่ต้องมาเสียสุขภาพจิตเพราะเพื่อนบ้าน. นายแอนดรูวส์ก็ว่างไม่ได้เลยครับ จะให้ผมสอนมวยไทยให้ทุกครั้ง ผมได้สอนให้บ้างตามโอกาส. พี่อรุนาก็หิ้วเบียร์มาฝากผมด้วยเวลากลับจากทำงานตอนเย็น. ผมว่าดีครับเพราะที่นี่เขามีการทำงานกันแบบวันเว้นวันด้วยน๊ะครับ.ไม่ทราบว่าเป็นการประหยัดค่าแรง หรือมีงานไม่มากกันแน่. แน่นอนครับ..ผมก็ต้องเป็นลูกมือทำอาหารที่ครัวไทยในอริโซน่าแห่งนี้ด้วยเหมือนกัน จะให้ผมอาศัยกินเปล่าเปล่า โดยไม่ยอมช่วยเลยหรือไง ? บางวันเราไปเดินตามศูนย์การค้าซื้อของบ้างเดินเล่นบ้าง แต่ก็ไม่มีอะไรแปลกใหม่เลยครับ นอกจากเปลี่ยนสถานที่เท่านั้นเอง !
๘๐.นักท่องเที่ยวน่ารักทุกคน.อเมริกัน ไทย เยอรมัน.-ที่แกรนด์แคนยอน.ปี๒๕๓๑.
ผมรอเวลาที่พี่จะพาไปเที่ยว ยังสถานที่อันมีชื่อแห่งหนึ่งของสหรัฐอเมริกา ถ้าเอ่ยชื่อหลายคนอาจเคยได้ยินมาบ้างแล้ว บางท่านอาจเคยไปมาแล้ว แต่บางท่านคงยังไม่เคยไป. เราไปพร้อมๆกันเลยดีไหม ?ที่ซึ่งเรากำลังเดินทางไปเที่ยวกันนี้ มีชื่อว่าแกรนด์แคนยอน Grand Canyon. ผมจำเส้นทางไม่ได้ก็จริงแต่รู้ว่าใช้เวลาเดินทางราวๆสองชั่วโมง ช่วงก่อนที่จะเข้าเขตนั้นมีพื้นที่กว้างใหญ่พอควร ซึ่งเป็นที่อนุรักษ์ Reservation.ให้คนอินเดียนแดงอยู่รวมกันหลายเผ่าพันธุ์ และเปิดให้นักท่องเที่ยวเข้าชมวิถีชีวิตของพวกเขา แต่จะต้องเสียค่าผ่านประตู เหมือนกับสถานที่ท่องเที่ยวทั่วๆไปครับ. พอขึ้นมาบนเนินก็จะมีอาคารพักใหญ่โตมาก สำหรับนักท่องเที่ยวทุกชนชาติ. ผมดูจากรายการจากช่องดิสคอร์พเวอร์รี่ Discovery Channel.หลังจากที่ผมกลับมาเมืองไทยหลายปีต่อมา ที่นั่นมีการปูพื้นกระจกให้บรรดานักท่องเที่ยวได้ไปเดินและมองลงไปด้านล่างด้วยครับ. คงจะเสียวพอสมควรสิน๊ะ ! แม้จะได้มาเที่ยวที่แกรนด์แคนยอน แต่น่าเสียดายจริงๆท่านผู้อ่านครับ ! หิมะตกช่วงที่เรามาเที่ยวนั้นสภาพอากาศดีเกินไปมีหิมะตกตลอดเวลา แม้ว่าจะไม่หนักมาก.ยังดีที่มองเห็นทั่วหุบเขาแกรนด์แคนยอนยังมีร่องรอยของความเก่าแก่ ทิ้งไว้หลายอย่างครับเช่น ร่องรอยแตกเป็นชั้นๆของหินที่ถูกน้ำกัดเซาะ เมื่อหลายล้านปีที่ผ่านมา เราเดินเที่ยวทั่วบริเวณด้านบนที่ราบของแกรนด์แคนยอน.
๘๑. หน้าที่พัก - ที่แกรนด์แคนยอน. ปี ๒๕๓๑.
คุณดอนพยายามถ่ายวีดีโอ.ถ่ายสถานที่ และถ่ายเราสามคน. ผมเองได้พยายามถ่ายรูปเก็บไว้เท่าที่จะทำได้ เราเดินเที่ยวอยู่ราวสองชั่วโมงเท่านั้น พอหิมะเริ่มตกหนักคุณดอนจึงรีบชวนกลับ เพราะเกรงว่าอาจจะไม่สะดวกตามเส้นทาง ในเที่ยวกลับ.นี่ถ้าตรงกับสภาพอากาศดีล่ะก็..ภาพที่ออกมาอาจจะสวยกว่านี้แน่ๆ แถมเรายังจะมีเวลาอยู่นานกว่าเดิมเสียอีก พอเรากลับมาถึงบ้านแล้ว คุณดอนพยายามตัดต่อภาพเพื่อให้ผม นำมาอวดญาติมิตรที่เมืองไทย.พอกลับมาที่เมืองไทยแล้ววีดีโอที่ได้มานั้นดันเป็นคนละระบบเสียอีก ดูสิครับ ! ตอนไปเที่ยวก็ถูกธรรมชาติลงโทษ. พอมาถึงเมืองไทยยังถูกเครื่องมือลงโทษอีกต่างหาก.สมัยนั้นบ้านเรายังไม่มีระบบพาวน์แม้จะมีก็หาเครื่องฉายยากครับ ผมต้องเอาวีดีโอม้วนนั้นมาเก็บไว้เกือบสองปี.กว่าจะได้ดูตัวเอง ท่านจะทราบไหมว่าพอผมเห็นรูปตัวเองในวีดีโอแล้ว ผมคิดถึงใครมากที่สุด ? ท่านคงนึกไม่ออกหรอกครับ ! ไอ้แม๊ค.ช่างตัดผมไงล่ะ? โอ้โฮ ! ทรงผมที่เห็นจากรูปเหมือนพระจริงๆครับ.กลับมาถึงบ้านพี่หนูทำกับข้าวไทยกินมีอาหารอิสานด้วย ทำให้ผมคิดถึงบ้านขึ้นมาอีกนิดเพราะจริงๆแล้ว แฟนผมเองก็ชอบอาหารอิสานเหมือนกัน.ดูสิครับ ! น่ากินทั้งนั้น ลาบหมูเอย.น้ำตกเอย. ซุปหน่อไม้เอย. อย่าลืมสั่งข้าวเหนียวด้วยน๊ะ. จั๊กบาท ? ผมลืมบอกท่านผู้อ่านว่า คนไทยที่อยู่ในอเมริกานั้นจริงๆแล้ว เขาไม่ค่อยอดอยากหรอกน๊ะกับอาหารที่ว่าพวกนี้ ช่วงหนึ่งผมมีโอกาสมาเดินเที่ยวที่ตลาดลาว ซึ่งอยู่ก่อนถึงแซนดิเอโกเล็กน้อย เป็นตึกสองคูหา ติดป้ายไว้ตัวโตว่า..ตลาดลาว. แน่นอนครับคงไม่ต้องเดาเพราะลูกค้าเป็นคนลาวและคนอิสาน ที่อพยพมาอยู่ที่นี่นานแล้ว..เจ้าของก็ลาว..ผมเห็นลูกค้าส่วนใหญ่ใช้คูปองในการซื้อ-ขายกัน ปลาร้าบรรจุปี๊บก็ยังมีครับ ขนาดปลาร้ายังมีขาย อย่างอื่น บ่ต้องเว่า..ตี้. ผมมีโอกาสคุยกับคนที่นี่เขาบอกว่า รัฐบาลอเมริกันแจกคูปองให้กับพวกอพยพที่นี่ มีหลายคนนำคูปองมาขายกันเพื่อเอาเงินสดเก็บไว้ เอาเข้าจริงๆยังไม่ถึงสิ้นเดือนเลยครับ. คูปองหมดอาหารก็ไม่มีกิน เห็นไหมล่ะครับ ? เรากินกันไปคุยกันไปแบบกันเอง เสร็จแล้วผมก็ช่วยล้างถ้วยชาม และมาดูทีวีจนดึกพอสมควร พี่ขอตัวเข้านอน เพราะเธอต้องไปทำงานตอนเช้า.
๘๒. อดิศักดิ์. ผู้เขียนกับเจ้าของร้านอาหารจีน - ที่แซนดิเอโก. ปี ๒๕๓๑.
ปกติตอนเช้า พี่อรุนาจะต้องทำอาหารกล่องให้คุณดอน เอาไปกินยังที่ทำงานด้วย พี่เธอจะไปทำงานทีหลัง เพราะทำงานกันคนละแห่งแถมเวลาที่เข้างานก็ต่างกัน งานธนาคารของพี่ก็ดีครับเพราะทำเพียงวันเว้นวัน ส่วนผมไม่มีงานทำก็ต้องคอยช่วยดูแลบ้าน ในช่วงที่มาพักผ่อนก่อนกลับเมืองไทย ที่จริงยังมีที่เที่ยวอีกหลายแห่งซึ่งพี่รับปากว่าจะพาผมไปเที่ยว..เพียงแต่จะต้องรอให้วันหยุดตรงกันทั้งสองคนจึงจะไปได้ มีสถานที่อีกแห่งหนึ่งที่น่าไปเที่ยวคือที่ซึ่งมีต้นไม้ยักษ์ และนักท่องเที่ยวสามารถนำรถวิ่งผ่านเข้าไปได้แต่น่าเสียดายครับ ที่ผมครบกำหนดจะต้องเดินทางกลับเมืองไทยเสียก่อนเป็นอันว่าสิ้นหวังครับ! แม้พี่ได้ให้สัญญาว่าถ้าผมมีโอกาสมาเที่ยวหน้าพี่จะพาผมไปก็จริง..แต่ทว่าโอกาสเช่นนั้นคงไม่มีแล้วล่ะ ! หลังจากที่ทุกคนไปทำงานกันหมดแล้ว ผมยังคงสอนว่ายน้ำให้กับหลานสาว หรือเด็กหญิงอเล็กซานดร้า โดยปล่อยให้เธอลอยคออยู่ในสระน้ำ ผมนั่งดูอยู่บนขอบสระแน่นอนครับ ! ผมดื่มเบียร์เย็นๆแล้วนั่งคิดอะไรเพลินๆไปเรื่อยเปื่อย. ในชีวิตไม่เคยคิดว่า จะได้มาพักร้อนถึงเมืองฟินิกซ์.ช่วงนั้นผมคิดถึงร้านอาหารจีน ที่อยู่ระหว่างทางโอเชี่ยนไซ๊ด์และแซนดิเอโก เรามีโอกาสมาแวะทานอาหารเที่ยงกัน พอเข้าไปในร้านก็มีแหม่มอ้วนๆออกมาต้อนรับ พอเข้าโต๊ะก็สั่งข้าวราดแกงมากินกัน. คนละจาน. ผมและเพื่อนเอาเหล้าขึ้นมาดื่มโดยไม่ทราบมาก่อนว่า ร้านอาหารแบบนี้ ในอเมริกาเขาห้ามดื่มเหล้า.นางแหม่มอ้วนห้ามเราไม่ให้นำเหล้าขึ้นมาดื่ม ด้วยท่าทางจริงจังมากครับ จังหวะที่อาโกเจ้าของร้านเดินออกมาพอดี เราคุยกันพอรู้ว่าผมมาจากประเทศไทย แกบอกว่าคนเอเชียด้วยกันอนุญาตให้เราดื่มได้ ม่าย เป็ง ราย น่อ.เฮียเอากับข้าวมาแถมให้เป็นกับแกล้ม..อีกต่างหาก.กำถั่วเอ๊ย!กำเสี่ยน่อ. กินไปคุยไป น่าเสียดายที่แกพูดอังกฤษไม่ค่อยคล่องนัก แต่ก็พอรู้เรื่อง. มาถึงตรงนี้ผมอยากบอกท่านผู้อ่านที่เป็นนักดื่มว่า.ต้องดูให้ดีดีน๊ะครับเรื่องการดื่ม เพราะเวลาที่เราไปเที่ยวต่างบ้านต่างเมืองแล้ว การปฎิบัติต่างๆมักจะไม่ค่อยเหมือนกัน มิใช่ว่าข้าอยากจะดื่มข้าก็ดื่ม.ผิดพลาดไปแล้วจะเสียใจน๊ะครับ เพราะว่ากฎหมายแต่ละประเทศนั้นรุนแรงไม่เหมือนกัน. การติดคุกติดตะรางนั้นนอกจากจะทำให้เสียชื่อเสียงแล้ว ยังจะต้องเสียประวัติอีกต่างหาก ไหนจะต้องถูกส่งกลับ ถ้าไปทุนหลวง.ควรคิดและปฎิบัติให้ดีน๊ะครับ ถ้าอดไม่ได้ก็ดื่มในห้องพักแล้วก็นอนเสียเลย. ดูสิครับก่อนจ่ายเงิน เฮียยังมีน้ำใจลดให้คนเอเซียอีกต่างหาก.
๘๓. พี่หนู อเล๊กซฯ แอนดรูว์ ที่แกรนด์แคนยอน. ภาพโดยผู้เขียน. ปี ๒๕๓๑
Thank you sir.หลังจากที่หลานสาวขึ้นจากสระว่ายน้ำแล้ว ผมมาวิ่งที่สนามฟุตบอลประจำหมู่บ้าน ขณะที่วิ่งอยู่นั้นผมสังเกตเห็นธงชาติผืนใหญ่ ติดอยู่ที่อาคารของทางราชการ. ผมรู้ทันทีว่าวันนี้เป็นวันหยุด. ในประเทศสหรัฐอเมริกานี้ถ้าเป็นวันธรรมดา เขาจะชักธงชาติผืนเล็กเป็นปกติถ้าเห็นธงผืนใหญ่ที่เสาธง.แสดงว่าวันนั้นเป็นวันหยุดครับ. ชาวอเมริกันจะหยุดยืนตรงเพื่อแสดงความเคารพ ขณะที่ธงกำลังขึ้นหรือลงจากยอดเสา.ยังมีคนไทยอีกจำนวนมากยังไม่รู้จักเพลงชาติไทยด้วยซ้ำ..เพราะว่าเวลาเพลงชาติดังขึ้นครั้งใด?ผู้คนยังเดินกันขวักไขว่. เพิ่งจะมายืนตรงกันจริงๆก็ในช่วงแรกของผู้ว่ากทม. ในยุคของท่านสมัคร สุนทรเวช ขอชื่นชมด้วยใจจริงครับ. และอยากให้ชนรุ่นใหม่ๆรักษาวัฒนธรรมนี้สืบไปด้วยน๊ะครับ. ปลายปี๒๕๕๒ ขณะที่ผมกำลังแก้ไขต้นฉบับเรื่องนี้ ท่านได้เสียชีวิตแล้ว. ขอแสดงความเสียใจกับครอบครัวของท่านมา ณ ที่นี้ด้วยครับ.
* ความจริงการอนุรักษ์วัฒนธรรมไว้นั้น ผมว่าเป็นการดีครับ แต่ต้องให้เหมาะให้ควร การเคารพสิทธิมนุษยชนก็เป็นการดีเหมือนกันแต่มิใช่ทำกันเกินไป การมีลูกมีผัวแล้วแต่ยังอยากจะใช้คำนำหน้าว่านางสาวนั้นดูกระไรๆอยู่..ทำไมไม่คิดถึงอดีตกันบ้าง. แต่ยังไงๆก็อย่าให้ถึงกับออกมาเรียกร้องสิทธิ..ขอใช้นางสาวนำหน้าทั้งๆที่ตัวเองไม่มีมดลูกมาตั้งแต่กำเนิด บางคนยังมีคำว่านายนำหน้าในบัตรประชาชนด้วยซ้ำ..ถ้าไม่เชื่อให้ไปถามนายนกฟาริด้า อมรตชัยสกุลสิงสาราสัตว์. ดูสิครับ.
สมัยนายกอภิสิทธิ มีการเชิญชวนประชาชนทุกจังหวัดมาร่วมร้องเพลงชาติไทย ตามลำดับอักษรของแต่ละจังหวัด นอกจากที่ผมจะเห็นด้วยแล้ว.. ผมว่าพี่น้องพม่า เขมร ญวน ลาว ฯ คงจะเห็นด้วยอีกจำนวนมาก เพราะต่อไปจะได้ไม่มีใครมาถามว่าเฮ้ย.เอ็งเป็นพม่ารึเปล่า ?ไหนร้องเพลงชาติไทยหน่อยสิ !อย่าแม้แต่ จะคิด. เห็นบรรดาพันธแมวกล่าวหาว่า หมดเงินค่าร้องเพลงแบบคาราโอเกี๊ยะ !ไปหลายสิบล้านทีเดียว เออ..พี่ร้องกันแบบไหนเหรอ ? ช่วงผมเรียนที่เท๊กซัสนั้น มีพวกทหารใหม่ของทอ.อม.หลายๆคน ยังเดินเฉยอยู่ก็มีครับ...ผมต้องตะโกนให้พวกเขายืนตรง..เขาจึงทำการเคารพด้วยการยืนตรงนั่นเองครับ Eh ! Why don ’ t you stay in attention. ? อย่าไปว่าเขาเลยน๊ะ ? ทหารใหม่ก็ยังเป็นทหารใหม่ วันยังค่ำ.
