“พรุ่งนี้ยายจะไปวัด”

เห็นดอกพุดดอกด้ายท้ายหมู่บ ้าน
เก็บใส่จานสังกะสีขึ้นสนิม
ตัดใบตองห่อขนมนั่งอมยิ้ม
นัยน์ตาพริ้มพรุ่งนี้ยายจะไ ปวัด

ทั้งธูปเทียนข้าวตอกและดอกไ ม้
ผ้าพาดไหล่เก่าหม่นจนเห็นชั ด
รื้อจากหีบคร่ำคร่ามาสะบัด
แล้วเป่าปัดซักล้างตากแดดไว ้

แม้สังขารโรยไปใจยังกรุ่น
รออรุณรุ่งสางทางสดใส
ถึงวันศีลสวดมนต์บ่นความนัย 
ขอพรให้ไทยทั้งผองอย่าครองท ุกข์

เภทภัยร้อนผ่อนร้ายสลายสิ้น
ที่พังภินท์ให้ฟื้นคืนความสุข
ผ่อนพายุที่หมุนเกลียวจนเชี่ยวชุก
ปลดเปลื้องทุกข์พี่น้องไทยในวันนี้

อีกขอพรพร่างฟ้าพระเป็นเจ้า
พ่อหลวงเราพระชนม์ยิ่งมิ่งเกศี
ทั้งชาวไทยรู้รักสามัคคี
แค่เท่านี้ยายขอเพียงพอแล้ว

ธีรนร นพรส

๓ พฤศจิกายน ๒๕๕๔



ภาพจาก http://www.bloggang.com/data/s/sranjai/picture/1269437792.jpg