ต้องแยกแยะระหว่างน้ำเอ่อ กับน้ำบ่า

ชีวิตที่พอเพียง  : 1420c. งานสำคัญสำเร็จแล้วได้หยุดยาวในสถานการณ์น้ำท่วม

เช้าวันที่ ๒๘ ต.ค.​๕๔ ผมตื่นตีสี่   เห็นลูกหว้าส่ง SMS มาบอกตอนสองยามว่ารอบ ม. มหิดล ศาลายา น้ำเต็มไปหมด   และมหาวิทยาลัยอพยพคนออกจากคอนโดแล้ว    ส่วนสถานการณ์รอบบ้านผม ตรวจสอบจาก ThaiFlood Reporter ปกติ    ผมรีบรายงานสถานการณ์ปกติไปอีกจุดหนึ่ง    ผมมีความเชื่อว่า ในสถานการณ์เช่นนี้ ผู้คนต้องการข่าวที่ตรงกับความเป็นจริง    และต้องการทั้งข่าวดีและข่าวร้าย เอาไว้ประเมินสถานการณ์เพื่อ ตัดสินใจ  

ผมชอบข่าวจากนักข่าวอาวุโสของบางกอกโพสต์ ที่รายงานแบบนี้    และผมชอบบทความนี้ 

ข่าวจากกรมอุทกศาสตร์ว่าเมื่อวานระดับน้ำในแม่น้ำเจ้าพระยาต่ำกว่าคาดการณ์ที่นี่ ช่วยมากต่อการ ประเมินสถานการณ์   ช่วยให้เห็นว่า หน่วยต่างๆ มักใช้วิธีเตือนภัยให้เตรียมตัวด้วย worst-case scenario   ซึ่งดีต่อการ เตรียมตัวไม่ประมาท   แต่ก็มีผลข้างเคียง คือก่อความตระหนกแก่คนที่ไม่มีวิจารณญาณ   และในสถานการณ์เช่นนี้ ผู้คนส่วนใหญ่ตระหนกง่าย 

ผมเข้าไปดูระดับน้ำในแม่น้ำเจ้าพระยาตรงปากเกร็ด ที่ http://hydrology.rid.go.th/wmsc/cctvpakkhet.htm พบว่าอยู่แถวๆ ๓.๐ ก็เบาใจว่าลดลงกว่าเมื่อวานค่ำนิดหนึ่ง ไม่ใช่สูงขึ้น 

วัตถุประสงค์หลักของการที่ผมไม่ย้ายไปอยู่ที่สบายๆ เช่นไปเช่าโรงแรมหรืออพาร์ตเม้นท์ในเมืองที่เชื่อว่า น้ำไม่ท่วม หรือท่วมก็ไม่เป็นไร   หรือไปอยู่ที่คอนโดที่พญาไทพลาซ่า    ก็เพราะผมอยากฝึกฝนตนเอง และสังเกตตนเองว่าสามารถมีสมาธิทำงานยากๆ ในเวลาเดียวกันกับการต้องเผชิญสถานการณ์วิกฤติได้หรือไม่    ยังสามารถนอนหลับสนิทได้หรือไม่   ซึ่งมาถึงตอนนี้ผมก็ได้ฝึกมากที่เดียว   เป็นการใช้โอกาสที่มากับวิกฤติ ที่หาได้ยาก (และจริงๆ แล้วก็ไม่อยากได้) ให้เป็นประโยชน์  

วันนี้ขับรถออกจากบ้านสายกว่าเดิมคือ ๗.๐๐ น. ถนนโล่งกว่าเมื่อวาน   และไม่มีร่องรอยน้ำที่ใดเลย    แต่ที่เจริญกรุงซอย ๔๐ ทางเข้าโอเรียนเต็ล มีกระสอบทรายมาวางเตรียมพร้อมมากกว่าเมื่อวาน   และเมื่อไปที่ ระเบียงริมน้ำของโรงแรม ที่เมื่อวานน้ำเข้ามานิดหน่อยนั้น วันนี้เข้ามามาก เจ้าหน้าที่ประมาณ ๒๐ คนมาช่วยกัน ม็อปพื้นทำให้น้ำแห้งกันโกลาหล    แสดงว่าตอนเช้ามืดนี้ระดับน้ำขึ้นสูงกว่าเมื่อวาน 

และขากลับตอน ๑๓.๓๐ น. ก็ไม่เห็นร่องรอยน้ำตามเคย   แต่ข่าวบอกว่าระดับน้ำในแม่น้ำเจ้าพระยาจะ สูงสุดตอน ๘ น.  และตอนขับรถกลับบ้านฟังข่าววิทยุ FM 100.5 อสมท. บอว่าเมื่อเช้าน้ำเอ่อเข้าถนนเยาวราช ตอนนี้แห้งแล้ว   เมื่อกลับถึงบ้าน เข้าไปดูเว็บระดับน้ำที่ปากเกร็ดยังอยู่ใกล้ที่เดิมคือ ๓.๑ ม.   ดู ThaiFlood Reporter ก็ไม่มีอะไรผิดปกติที่รอบๆ บ้านผม 

ข่าวบอกว่าระดับ น้ำวันนี้ทำลายสถิติ อ่านได้ที่นี่   และน้ำเข้าไปท่วมแถวทวีวัฒนา ดังข่าวนี้     เมื่อคืน อ. หมอประสิทธิ์ ก็โทรศัพท์มาบอกว่า ต้องย้ายหนีน้ำแล้ว  และวันนี้มาประชุมไม่ได้

การประชุมคณะกรรมการนานาชาติรางวัลสมเด็จเจ้าฟ้ามหิดลจบลงด้วยดี   โดยมีมติเป็นเอกฉันท์ในการ เสนอชื่อผู้สมควรได้รับพระราชทานรางวัลต่อคณะกรรมการมูลนิธิฯ ที่จะประชุมวันที่ ๑๑ พ.ย. ๕๔    ผมรู้สึก โล่งใจ ที่งานลุล่วงไปอีก ๑ ปี   และยิ่งสุขใจเมื่อกรรมการ IAC ท่านหนึ่งแนะให้ขยายโครงการเยาวชนของมูลนิธิ รางวัลสมเด็จเจ้าฟ้ามหิดลฯ   รวมทั้งได้ข่าวว่าหมอฝนกับหมอเพ็ญที่ได้รับพระราชทานทุนเยาวชนไปทำงานวิจัย อยู่ที่เจนีวาได้ร่วมกับผู้ทำงานที่ WHO และร้านอาหารไทย ขายอาหารไทยและเล่นดนตรีไทยเพื่อรับบริจาคช่วยผู้ ประสบน้ำท่วม ได้เงินกว่า ๑.๕ แสนบาท   เป็นการแสดงน้ำใจของผู้ได้รับพระราชทานทุนนี้

เมื่อเข้าเว็บดูรูปและอ่านข่าวน้ำท่วมที่นั่นที่นี่   ผมคิดว่าข่าวเหล่านี้ไม่ได้แยกแยะระหว่างน้ำเอ่อกับน้ำบ่า    รายงานปนๆ กันไปหมด   หลายแห่งเช่นที่โรงแรมโอเรียนเต็ล (ไม่เป็นข่าว)   ที่ริมแม่น้ำเจ้าพระยาหลายแห่ง รวมทั้งที่เยาวราช (เอ่อตอนเช้า บ่ายแห้งไปแล้ว)  เป็นสภาพน้ำเอ่อมาจากแม่น้ำเจ้าพระยา   แต่ที่เมืองเอก ดอนเมือง และที่ทวีวัฒนา เป็นสภาพน้ำบ่ามาจากน้ำที่ขังท่วมทุ่ง   แบบแรกไม่น่ากลัว    แต่แบบหลังจะมาเร็วและ น้ำขึ้นสูง รวมทั้งขังอยู่นาน   เจอแบบหลังต้องอพยพลูกเดียว    ผมคิดแยกแยะอย่างนี้ไม่ทราบว่าถูกหรือผิด 

ผมใช้ข่าวปิดถนน ๑๔ สาย ที่นี่ ประกอบกับวิธีคิดแยกแยะข้างบน   เอามาประเมินสถานการณ์ของ ตนเอง   สำหรับใช้ตัดสินใจว่าเมื่อไรจะยังอยู่บ้าน เมื่อไรจะไปนอนคอนโด  

สรุปว่าถึงวันนี้ วันระดับน้ำในแม่น้ำเจ้าพระยาขึ้นสูงสุด บ้านผมยังไม่ท่วม    แต่ข่าวบอกว่าพรุ่งนี้น้ำ จะยิ่งสูงกว่าวันนี้ 

วิจารณ์ พานิช

๒๘ ต.ค. ​๕๔