(เขียนแบบออฟไลน์ ที่สนามบินนาริตะ)
ผมมาร่วมการประชุมทางวิชาการที่ญี่ปุ่น ซึ่งบังเอิญมาจัดตอนที่น้ำกำลังจะเข้ากรุงเทพฯ พอดี ทำให้ผมต้องประชุมไปติดตามข่าวน้ำท่วมไปผ่านทางเครือข่ายสังคมออนไลน์ ขณะที่เขียนเรื่องนี้ผมกำลังนั่งรอเวลาขึ้นเครื่องเพื่อกลับกรุงเทพฯ ระหว่างรอก็ซื้อน้ำดื่มจากเครื่องขายอัตโนมัติ ตอนหยอดเหรียญก็สังเกตุเห็นการปรับปรุงเครื่องเพื่อความสะดวกของลูกค้า นั่นก็คือถาดสีส้มอันเล็กๆ ติดอยู่หน้าช่องหยอดเหรียญ ออกแบบมาพอดี ทำให้ลูกค้าหยอดเหรียญได้ง่ายมาก เพียงแต่วางเหรียญไปบนถาด เหรียญก็จะไหลเข้าเครื่องไปเอง จากการลองใช้งานเพียงครั้งเดียวก็รู้สึกว่าใช้ง่าย สะดวกมากเลยครับ คนสายตาดีๆ อาจจะไม่เห็นค่าของเจ้าถาดนี้เท่าไร แต่คนที่สายตาไม่ค่อยดี หรือควบคุมมือได้ไม่ดี พอมีถาดนี้มาช่วยน่าจะใช้งานเครื่องขายอัตโนมัตนี้ได้อย่างไม่มีปัญหา
นอกจากถาดสีส้มที่ช่วยในการหยอดเหรียญแล้ว จะเห็นได้ว่าที่สอดธนบัตรก็มีป้ายสีส้ม คันบิดคืนเหรียญ และ ช่องคืนเหรียญก็เป็นสีส้ม ผมเดาว่าเขาน่าจะตั้งใจทำเพื่อให้คนสายตาไม่ดีมองเห็นได้ง่าย
ผมคิดว่าการปรับปรุงเครื่องขายอัติโนมัตข้างต้น เป็นตัวอย่างเล็กๆ ของความพยายามของอุตสาหกรรมญี่ปุ่น ที่มีการปรับปรุงสินค้าและบริการอย่างต่อเนื่อง การปรับปรุงอย่างต่อเนื่องนี้ ได้เข้าไปอยู่ในกระบวนการทำงานของอุตสาหกรรมญี่ปุ่นแล้วอย่างเป็นระบบ นอกจากนี้เรื่องนี้ก็สะท้อนถึงการให้ความสำคัญต่อลูกค้าอย่างสูง ผมเคยดูรายการสารคดีทางโทรทัศน์เกี่ยวกับเทคโนโลยีตรวจสอบเหรียญของเครื่องขายอัตโนมัติ ผู้บริหารท่านหนึ่งกล่าวว่าบริษัทของเขาต้องพัฒนาการตรวจสอบให้แม่นยำ ไม่เพียงแต่เพื่อให้ไม่โดนหลอกเอาเหรียญปลอมมาใส่เท่านั้น ยังต้องลดการปฏิเสธเหรียญจริง (เพราะคิดว่าเป็นเหรียญปลอม) อีกด้วย เขาบอกว่าลูกค้าอุตส่าเอาเงินมาให้แล้ว การตรวจสอบผิดพลาดและปฏิเสธไปนับเป็นเรื่องเสียมารยาทอย่างมาก
