ชีวิตที่เดินตามหลังและคอยเมียงมองครู ทำงานมาตลอดสามสี่ปี

ครูทุ่มแรงกาย แรงใจ พยุงจิตใจผู้คนมิให้ตกต่ำ สนับสนุนให้จิตใจผู้นั้นบริสุทธิ์ผ่องใสมากยิ่งขึ้น

 

ซึ่งลูกศิษย์คนนี้ก็เป็นขยะอีกกองหนึ่ง ที่ครูค่อย ๆ ถอดค่อย ๆ แยก ขจัดส่วนเกินของชีวิต ส่วนเกินของจิตใจ เอาออกทีละนิด

ชิ้นไหนที่พอเอาไปทำประโยชน์ได้ท่านก็ไม่รอช้า จัดการทำให้มันเกิดประโยชน์ทันที

ขยะบางกองดูข้างนอกเหมือนจะไม่มีอะไร แต่เปิดมาเน่าเฟะ

 แต่ครูก็สามารถเอาขยะชิ้นนั้นไปทำปุ๋ย แล้วทำประโยชน์ต่อ

กับทุกวันนี้ลูกศิษย์เลยมีโอกาสได้เรียนรู้วิธีแยกขยะ

ไม่ใช่กองอื่นที่ไหน ก็ขยะกองใหญ่ๆที่อยู่ในจิตใจตนนี่เอง คัดแยกเอาส่วนเสียออก

ส่วนที่พอเป็นประโยชน์ก็ทำไป ทำไปเรื่อย ๆ จนกว่าขยะในใจจะค่อย ๆลดน้อยลง ๆ และหมดไป

ความงดงามเหล่านี้ มิได้มีมาเอง แทบทั้งสิ้นเกิดแต่การบ่มเพาะจากครู