บทเพลงทิ้งท้าย

 

“...แม้ว่าหมอจะมีความรู้สักเท่าไร

แต่สุดท้ายมันก็คงไม่มีความหมาย

หากไม่เข้าใจคนไข้...มองกันเป็นคนอื่นไกล

ทำตามตำราอยู่ร่ำไป...ก็เท่านั้น

 

แค่ต้องดูแลเขาด้วยหัวใจ

ปรับความรู้ความเข้าใจให้ตรงกัน

ไม่ใช่รักษาแค่โรคภัย

แต่มันสำคัญตรงหัวใจของคน

 

เพราะชีวิตไม่ได้มีคำตอบปรนัย

อยากจะรู้จะเข้าใจต้องไปทำต้องไปค้น

ช่วยกันเยียวยาชีวิตให้กับผู้คน

ให้พ้นจากโลกที่ป่วยการ..."

 

นิยามความสุข คือ การทำงาน ถ้าไม่ได้ทำงานเป็นทุกข์แน่

มหัศจรรย์ของชีวิต คือ ชีวิตเรามีไว้ให้ทุ่มเทอะไร ? เรามีชีวิตอยู่สองแบบ หนึ่ง แบบที่รู้แล้วว่าเราจะทุ่มเทให้กับอะไร และพยายามทุ่มเทกับสิ่งนั้นให้เต็มที่

อีกแบบหนึ่ง  ยังไม่รู้ว่า เราจะทุ่มเทอะไร ? ให้เปิดกว้างรับประสบการณ์ใหม่ ๆ เพื่อวันหนึ่งเราจะตัดสินใจได้อย่างดี  ก็คือ การสำรวจโลก และเรียนรู้ทุกอย่าง

 

ความรู้ที่เราได้มาทุกเมื่อเชื่อวัน...มันเป็นความรู้มือสอง

เป็น Second Hand Knowledge

มีคนผลิตความรู้นี้ขึ้นและนำมาเผยแพร่...เราไม่ได้ทำหน้าที่สร้างความรู้ความเข้าใจ

เท่ากับเราทำหน้าที่เสพความรู้สำเร็จรูป...หรือว่าเป็นหนังสือ How To ทั้งหลายแหล่

 

พอเราหาความสุขไม่ได้จากการเป็นผู้สร้างความรู้…สร้างความเข้าใจใหม่

ขึ้นมาในเนื้อในตัวเอง...เรากำลังถูกพรากความสุข

อันประณีตอย่างหนึ่งออกไปจากชีวิตเรา...

 

 

 

 

ที่มา...

ผมนำมาจากรายการ ล้อเล่นโลก – เทปสัมภาษณ์ น.พ.โกมาตร จึงเสถียรทรัพย์  4Sep11 2/2

http://www.youtube.com/watch?v=Zi4k3TWTJRI&list=PLFB1A20AF32B1F529&index=53

...เพราะคิดถึงครูครับ...ครูในดวงใจของผมครับ...น.พ.โกมาตร จึงเสถียรทรัพย์  ท่านโด่งดังมากนานครับ ผมติดตามท่านจากหนังสือ

เป็นต้นแบบการเรียนรู้และมุมมองต่อโลก...ผมภาวนาให้เจอท่านครับ

เจอท่านตอนรับรางวัล R2R ของ สวรส. ครั้งที่ 2 และ 3 และการประชุมของสำนัก ฯ เดือน สิงหาคม 2554

สองครั้งที่ผ่านมา...ท่านทวงคำตอบที่ท่านให้ได้โอกาสผมโบยบินสู่การเรียนรู้โลกของผมเองและคนอื่น

ผมภาวนาตลอดเวลาว่า จะได้รับโอกาสนั้น...เพื่อค้นพบความมหัศจรรย์ของชีวิต...ว่าชีวิตเรามีไว้ให้ทุ่มเทอะไร ...และพยายามทุ่มเทกับสิ่งนั้นให้เต็มที่

แต่ถ้าโชคชะตา....ทำให้ผมไม่ได้รับโอกาสที่ครูมอบนั้น...อย่างน้อยสิ่งที่ได้รับจากครู คือ สุนทรียภาพที่จะหล่อเลี้ยงชีวิตให้ผมอยู่ได้ในทุก ๆ วัน…ขอบพระคุณครูมากครับ