วันศุกร์ที่ ๒๑ ตุลาคม ๒๕๕๔
กราบสวัสดีค่ะครู
เช้านี้ตื่นเช้ามาข้างในคึกคัก ตั้งใจเขียนบันทึก ผนวกกับเอา clip บรรยาย r2r ขึ้น ดีใจที่ notebook ใช้งานได้ จึงเขียนบันทึกฉลอง ครูค่ะ การได้เขียนออกมาเหมือนได้กำจัดสิ่งที่ฟุ้ง ๆ อยู่ในหัวออกไป เรื่องไหนดีดขึ้นมา ก็จะหยิบมาเขียน ๆ วันนี้บันทึก r2r รพร.ท่าบ่อจึงเยอะมากเพราะมันฟุ้งขึ้นมา ติ๋วก็หยิบมาเขียน แต่ก็มีเสียงว่า
“เยอะไปรึเปล่า”
"มันควรจะกระชับสั้นกว่านี้นะ"
เป็นการฝึกการเขียนที่พยายามเรียนรู้และปรับปรุงแก้ไขกับตนเองค่ะ ตอนนี้ของเขียนออกมาจากข้างในก่อน เขียนจากสิ่งที่ดีดขึ้นมาภายในจริง ๆค่ะครู หากผิดพลาดหรือไม่เหมาะไม่ควรอย่างไร ผู้อ่านได้โปรดอภัยด้วยค่ะ แต่เขียนแล้วรู้สึกเบา
สาย ๆ หัวหน้าโทรมาแจ้งว่า
“ไม่ต้องไปประชุมให้อยู่ดำเนินการเรื่องยาที่จะแจกน้ำท่วมต่อ"
ใจติ๋วมีอาการต่อต้านค่ะครู ว่า “ทำไมต้องสั่ง”
ของที่ดำเนินการเตรียมการได้สั่งรอให้มาส่งวันอังคาร วัสดุเท่าที่มีถ้าจะทำต้องหาเพิ่ม แม้จะไปประชุมติ๋วก็ดำเนินการสั่งของเร่งให้จัดส่งมาวันนี้ แต่ก็นั่นแหละค่ะ ไม่ลงใจ ได้ของมาครบวางที่โต๊ะ แต่พอไปประชุม พี่เภสัชอีกคนเจออาจารย์ที่คณะเภสัชศาสตร์ แล้วก็สอบถามทราบว่า ที่คณะก็ผลิตเช่นกัน เป็นห้องแล็ปสอนการเตรียมยาด้วย เราอาจจะไม่ต้องเตรียมเองก็ได้ ขอความอนุเคราะห์ให้เขาผลิตให้ ใจติ๋วแย้งสวนออกมาภายในว่า
“ทำไมเราไม่เป็นอีกแรงที่ช่วยผลิตหล่ะ แค่ที่เขาผลิตมันจะพอหรือ แค่หมื่นอันเอง”
ถ้าเราจะเอาก็ต้องไปตัดจากเขาอีก หรือรอ ผู้อำนวยการประสานผ่าน คณบดีอีกทีซึ่ง อาจจะเป็นอาทิตย์ แต่พี่เขาได้แจ้งหัวหน้าแล้ว ติ๋วชงัก ขุ่นวูบผิดศีลข้อ ๑ ยอมรับว่า หลายอย่างเห็นไม่ตรงกับพี่เขา แต่การเถียงเพื่อเอาชนะไม่เกิดประโยชน์ ระลึกถึงคำครูว่า
“การที่ใครสักคนหนึ่ง บอกอะไร เขาได้ใคร่ครวญแล้ว จึงค่อยพูด”
จึงหยุดพิจารณา พี่เขาอาจจะห่วงว่ายาที่ผลิต ไม่สะอาดหรือไม่มีคุณภาพ เพราะพี่เขาเล่าสรรพคุณว่าที่คณะมีเครื่องบรรจุอย่างดี
ติ๋วใคร่ครวญกับตนเอง
ณ สถานการณ์แบบนี้ ภาวะเร่งด่วนเช่นนี้ เราควรช่วยกันคนละไม้คนละมือ หรือ รอให้คนอื่นทำกันแน่นะ
ถ้าทำจะเป็นการดึงดันด้วยตัวกูหรือ อะไร ไม่ลงใจกับตนเองค่ะครู
รวมถึงเจลอัลกอฮอล์ล้างมือและเท้า พี่เขาก็บอกว่า
“มันควรจะถึงเจ็ดสิบเปอร์เซ็นต์ถึงจะล้างได้ดี ทำไม ไม่ทำเป็นน้ำ แล้วก็ผสมกับกลีเซอรีนก็พอ ทำง่ายด้วยเปลี่ยนแค่ภาชนะบรรจุ"
เจลที่ติ๋วทำ มีปริมาณอัลกอฮออล์ประมาณ ๖๖ เปอร์เซ็นต์ในตำรับ แต่ความเป็นเจลทำให้การกระจายตัวของอัลกอฮอล์เวลาใช้ทำได้ดี ถ้าเป็นน้ำ การกระจายเวลาใช้ก็จะไม่ดีนัก
เสียงหนึ่งถามว่า
แล้วที่ผลิต ๖๖ เปอร์เซ็นต์ในตำรับ ใช้ได้ไหม ?
ก็ได้นะ แม้จะไม่ดีเท่า ๗๐ เปอร์เซ็นต์
ในท้องตลาดก็จะประมาณนี้ที่อนุญาตให้ผลิตแบบไม่ใช่เครื่องสำอางที่ต้องควบคุม สรุปกับตนเองเบื้องต้น
“ทำนะ แต่อาจจะทำเท่าที่บรรจุภัณฑ์มีก่อน เท่าที่สั่งซื้อเพิ่มวันนี้”
ถ้าเสียงภายในจริง ๆ อยากผลิตทั้งสองตัวทั้งเจลอัลกอฮอล์และยาทาน้ำกัดเท้า
ถ้าจะแค่คอยของคุณภาพที่รอคนอื่น Stamp ติ๋วว่าไม่พอ ในเมื่อจะเอาสะอาด จะเอาคุณภาพประสิทธิภาพ เราทำเอง ควบคุมเอง เชื่อมั่นในศีลของตนเอง จะห่วงอะไร อยู่ที่เจตนานี่
ครูค่ะติ๋วยอมรับว่า “ชะงัก” แต่ไม่อยากหยุดทำ แต่ก็หยุดเพื่อพิจารณาค่ะ
จะให้แค่รอ ถ้าทุกคนคิดแบบนี้ ณ สภาวะแบบนี้ ใครจะช่วยกัน รับรู้ได้ว่า พี่เขากลัว กลัวว่า ยาที่ผลิตออกมา ไม่มีคุณภาพ กลัวเสียชื่อ
แต่ติ๋วก็เชื่อว่า ยาที่ผลิตเองกับมือ สะอาดและมีประสิทธิภาพ แล้วผลิตด้วยใจที่ปรารถนาให้ผู้ประสบภัย มีโอกาสเข้าถึงการรักษา เข้าถึงยาได้รวดเร็ว และมีจำนวนมากขึ้น
ถ้าการตัดสินใจครั้งนี้ไม่เหมาะไม่ควร ติ๋วก็จะน้อมรับความผิด และสภาวะบีบคั้นนี้ไว้เอง
ขอโอกาสใช้ความสามารถที่มีรับใช้ผู้คนตามกำลัง เจ้าค่ะ”
ติ๋วอาจจะไม่ชำนาญเพราะงานประจำไม่ได้ผลิตยา แต่เชื่ออย่างยิ่งว่า “ทำได้”
บ่าย ๆ ป้าอบมาจึงไปแวะรับระหว่างข้างในก็ระลึกพิจารณาเรื่องทำต่อ หรือ ไม่ทำต่อดี ไม่ลงใจ จนน้องนีมาเย็น ๆ พอมานั่งพิมพ์จดหมายถึงครู จึงลงใจว่า
“ทำและต้องยอมรับทุกสิ่งที่จะเกิดขึ้นไม่ว่าอย่างไร”
ศีลข้อ ๑ วันนี้ขุ่น ๆ อึ้ง ๆ กับเรื่องที่เจอทั้งพิจารณาบทบาทของตนเอง และงานประชุมกลุ่มที่ใจรู้สึกว่า ไม่ชอบใจ เป็นการคิดวางแผนยุทธศาสตร์งานวิจัยที่ไกลความจริงเหลือเกิน กับสภาวะที่เจอจึงเหมือนทำได้แค่พยุงตัวเองค่ะ วันนี้ไม่ได้เข้าที่ทำงานค่ะ ประชุมเสร็จก็ทำธุระต่อ แต่ก็จัดแจงงานให้เสร็จเรียบร้อย แม้ศีลข้อ ๒ จะกระพร่องกระแพร่งแต่ก็พอได้อยู่ค่ะ ศีลข้อ ๓ ไม่แย่งแฟนใครค่ะ วันนี้มีเรื่องให้พิจารณามากไม่มีเวลาว่อกแวก ศีลข้อ ๔ วาจายังไม่นิ่มนวลบางครายังกระแทกเชือดเฉือน ส่อเสียดค่ะครู ศีลข้อ ๕ ไม่ดื่มเหล้าค่ะ แต่สติยังไม่ค่อยจะนิ่งนัก เหมือนลมพัดมาแล้วสติก็ปลิวไป แล้วค่อยกลับมาตั้งใหม่ ลมพัดมาอีก ก็ปลิวอีก ตั้งใหม่อีกเป็นอยู่อย่างนี้แหละค่ะครู
ชอบเขียนยาวแบบอาจารย์นี้แหละครับ
สุดยอดครับ