วันนี้ตั้งใจตื่นแต่เช้า จำได้แม่นว่านัด พี่โก๋ พี่ต๋อย ว่าจะไปร่วมทัวร์โชว์ความว่าง กัน หลังจากต้องตะลอนเที่ยวเดี่ยวเดียวดายมาหลายตอน    คราวนี้ผมเริ่มมีเพื่อนร่วมคณะทัวร์ละครับ พี่โก๋เป็นอดีตตำรวจมีเรื่องราวที่น่าสนใจมากมาย ฟังพี่โก๋คุยมายี่สิบปีไม่มีเบื่อครับ แล้วยังได้ประสบการณ์การดำรงชีวิตดีๆเป็นแบบอย่างให้นำไปใช้  ส่วนพี่ต๋อย ภรรยาพี่โก๋ เป็นอดีตรองผู้อำนวยการฝ่ายการพยาบาล โรงพยาบาลพุทธชินราช ที่ผมทำงานอยู่นี่แหละครับ เคยทำงานร่วมกันมาก่อน ถึงตอนนี้พี่ต๋อยจะเกษียณแล้วก็ยังได้ร่วมงานกันอยู่ใน ศูนย์สันติ (เรื่องราวของศูนย์สันติผมจะเล่าอีกทีละกันนะครับ เป็นงานที่ท้าทายและเต็มไปด้วยความตึงเครียด ไม่รักกันจริงคงไม่มีใครอยากมาทำงานนี้แน่)  วันนี้ทัวร์ของเราจะพาไปวัดกลาง อำเภอนครไทย จังหวัดพิษณุโลก ผมเคยได้ยินเรื่องราวของวัดนี้มาพอสมควรแต่ไม่มีโอกาสได้มาซักที คราวนี้นับเป็นโอกาสดีที่เพื่อนร่วมทัวร์คือพี่โก๋ เคยเป็นสารวัตรใหญ่อยู่ที่อำเภอนครไทยมาช่วยแนะนำเล่าเรื่องราว

     วัดกลางอยู่ กลางอำเภอนครไทยครับ หาไม่ยากพอผ่านตลาดอำเภอนครไทยมาก็มองขวามือไว้เลี้ยวเข้าไปก็จะเจอต้นจำปาขาว อายุ 700 ปีอยู่บริเวณหน้าวัดมีซุงค้ำกันล้มไว้อย่างหนาแน่น

    

     วันนี้ไปไม่เห็นดอกสดๆ ว่ากันว่าเป็นต้นจำปาที่ดอกไม่เหลืองมากไม่ถึงกับขาวซะทีเดียวแต่ก็ไม่เหลืองอ๋อยเหมือนจำปาทั่วๆไป หลวงพี่ที่มาพูดคุยปฏิสันถารกับเรามอบดอกจำปาใส่ขวดไว้ให้เราดู เรื่องนี้เป็นภูมิปัญญาท้องถิ่นครับเก็บดอกจำปาไว้ในน้ำฝนผสมสารส้มทั้งรูปทรงดอกและสีสันคงความงามไว้ได้อย่างดีเลยครับ

     ถัดจากต้นจำปาขาวอายุยืนต้นนี้ ก็จะเห็นอนุสาวรีย์ปฐมกษัตริย์ของไทย พ่อขุนศรีอินทราทิตย์ หรือ พ่อขุนบางกลางหาว บ้างก็เรียกพ่อขุนบางกลางท่าว เจ้าเมืองบางยาง อ่านจากแผ่นจารึกในรูปข้างล่างนี่ก็ได้รายละเอียดพอสมควรแล้วครับ

     รอบๆอนุสาวรีย์ มีเครื่องไม้เครื่องมือเก่าแก่ที่อนุรักษ์เก็บรักษาไว้ให้คนรุ่นหลังได้เห็น ภาพข้างล่างนี่เป็นเครื่องหีบอ้อยครับ

     นี่ก็เครื่องหีบอ้อยเหมือนกัน ต่างกันที่เกลียวบีบ

    รูปนี้เป็นที่ตีเกราะเคาะไม้เพื่อเรียกประชุมคนในหมู่บ้าน

     หลังจากเดินชมรอบๆบริเวณได้ซักพัก พี่โก๋ก็เดินพาพี่ต๋อยกับผมไปกุฏิของอาจารย์ปาน เจ้าอาวาสวัดกลาง ท่านอยู่อย่างสมถะจริงๆครับ คุยกับท่านแล้วอะไรหลายๆอย่าง ทั้งเรื่องการรักษาสุขภาพใจ และการดูแลสุขภาพกาย แถมได้ลองชิมสูตรยาบำรุงสุขภาพกระชายดำ กินแล้วรู้สึกซ่านอบอุ่นกระปรี้กระเปร่ามีชีวิตชีวา ท่านอาจารย์เล่าว่าโรคภัยไข้เจ็บที่เคยเบียดเบียนเป็นประจำ  ไม่เคยมารบกวนอีกเลยหลังจากฉันยาบำรุงสุขภาพสูตรนี้ อาจารย์ให้พวกเรามาลองชิมสองขวดสงสัยจะแข็งแรงคราวนี้ละเรา ว่าแล้วก็ชิมซะอีกหน่อย อร่อยดีครับ  

     พี่โก๋คุยกับอาจารย์ถึงพระสมเด็จนางพญา เนื้อเขียว  ที่พี่โก๋เคยได้จากอาจารย์สมัยที่พี่โก๋เป็นสารวัตรใหญ่อยู่ที่นครไทย อาจารย์เล่าว่าไม่นานมานี้ต้นโพธิ์หน้ากุฏิโค่นพบกรุนางพญาเนื้อเขียวอีก ตั้งใจจะให้ประชาชนบูชาเพื่อนำปัจจัยมาพัฒนาวัด ผมเลยได้โอกาสร่วมทำบุญกับท่านอาจารย์ ในความคิดของผม วัตถุมงคลจะมีประโยชน์และเป็นมงคลกับคนที่คิดดีทำดีเท่านั้น พลังแห่งเมตตาและความดีงามทั้งหลายที่ถูกบรรจุในวัตถุมงคลเปรียบเสมือนแหล่งพลังช่วยกระตุ้นส่งเสริมความดีงามในใจคน แต่ถ้าคิดชั่วทำชั่ว ผมเชื่อว่าไม่มีวัตถุมงคลใดๆจะส่งเสริมกระตุ้นการทำชั่วนั้นให้สำเร็จไปได้ 

     มือผมเองครับ

     คุยกับอาจารย์นานเลยครับ สมควรแก่เวลาต้องบอกลาซะที ตั้งใจไว้ว่าถ้ามีโอกาสคงจะแวะมาคุยกับอาจารย์อีก ผมยังมีเพื่อนต่างวัยแต่หัวใจตรงกันที่ต้องชวนมาเข้าร่วมกับทัวร์ของเราอีกหลายท่าน วัดกลางจะเป็นหนึ่งในโปรแกรมของผมแน่ๆครับ

    ยังมีเวลาอีกเล็กน้อยก่อนจะถึงเวลาอาหารกลางวัน พวกเราก็เดินชมไปรอบๆครับ เข้าไปชมในโบสถ์ซึ่งเป็นที่ประดิษฐานของพระบรมสารีริกธาตุได้กราบไหว้บูชาเพื่อความเป็นศิริมงคล รู้สึกใจเบิกบานมีความสุข หรือว่าคิดไปเองก็ไม่รู้ครับ

     มีต้นไม้แปลกๆให้ดูด้วยครับ อันนี้หลวงพี่ที่วัดบอกว่าชื่อกล้วยโทนไม่มีหน่อขยายพันธ์ด้วยเมล็ดเท่านั้น

     ต้นนี้เรียก ลีลาวดีใบศร  เพิ่งเคยเห็นครั้งแรกเลยครับเนี่ย

     ตอนนี้ก็เที่ยงกว่าแล้วครับได้เวลาไปหาอะไรกินซะที เห็นทีจะต้องลาจากวัดกลาง นครไทย ไว้แต่เพียงเท่านี้ ผมแน่ใจว่าจะต้องได้กลับมาวัดนี้อีกแน่ๆ อยากแนะนำว่าใครผ่านมาแถวนี้ก็เข้ามาเยี่ยมชมนะครับ ยิ่งถ้าได้คุยกับอาจารย์ด้วย ผมเชื่อว่าจะเป็นประโยชน์และเกิดความสุขใจไม่มากก็น้อย อีกอย่าง .... เส้นทาง พิษณุโลก นครไทยนี่ร้านอาหารข้างทางอร่อยๆทั้งนั้นนะครับ ขากลับระวังอ้วนกว่าเดิมด้วย