เมื่อวันอาทิตย์ที่ 16 ตุลาคม 2554 ที่ผ่านมา ฉันได้เข้าเรียนรายวิชาฟิสิกส์สำหรับครู ฉันกะว่าคงได้เลิกเรียนประมาณเที่ยง เพราะเป็นการนำเสนองานรายบุคคลซึ่งคนที่นำเสนอมีเพียง 21 คน (ไม่น่าจะนาน) แต่เมื่อเสนองานที่ได้ไปสืบค้นบทความภาษาต่างประเทศ ปรากฏว่าแต่ละคนที่เรานำเสนอก็มีการแสดงความคิดเห็นจากการเกิดปัญหาของผู้ฟังตามรูปแบบการสอน ที่ใช้ปัญหาเป็นฐาน (PBL) แล้วต่อยอดความรู้จากปัญหาที่เกิด ฉันชอบรูปแบบนี้ เพราะทำให้ฉันได้รู้มากขึ้นจากในสิ่งที่ฉันไม่รู้ เพราะในบางครั้งสิ่งที่ฉันไม่คิดว่ามันจะน่าสนใจในมุมมองของฉันฉันก็จะไม่เข้าไปศึกษา แรก ๆ เหมือนถูกบังคับให้มาฟังแต่เมื่อฟังการนำเสนอแล้วรู้ว่านี่แหละมันใช่ เนื้อหาส่วนมากที่นิสิตนำไปนำเสนอ มักจะถูกอธิบายได้ด้วยทฤษฎีควานตัม เช่น ดวงดาว สิ่งรอบตัว แม้กระทั้งเรื่องจิต โอ้โห ทฤษฎีควานตัมอธิบายได้หมดเลย มันน่าสนใจจริง ๆ แบบนี้คงต้องศึกษาทฤษฎีความตัมเพิ่มขึ้นซะแล้ว
ควานตัม คงเหนื่อย
ทุกสิ่งทุกอย่างอธิบายได้ด้วยควานตัม
1 คนชอบ
ความเห็น
ยังไม่มีความเห็น
บทความในวันเดียวกัน
ป. · 18 ต.ค. 2554
S.PANTHCHAI · 18 ต.ค. 2554
แว่นธรรมทอง · 18 ต.ค. 2554
sr · 18 ต.ค. 2554
ครูอ้อย แซ่เฮ · 18 ต.ค. 2554