เคยพรำ-พรำฉ่ำชื่นทั่วผืนหล้า
กลับผลิกฟ้าเทฝนมาล้นหลาม
เคยริน-รินธาราสง่างาม
กลับโครมครามเกรี้ยวกราดแสนบาดใจ
ถึงเวลาวารีจะพิโรธ
เพราะกรุ่นโกรธถูกกักดักทางไหล
เมื่อมวลน้ำรวมกันผลักดันไป
เคยกั้นไว้หักพังไม่รั้งรอ
ก็ถาโถมโหมซ้ำกระหน่ำซัด
ความวิบัติทำลายไม่เหลือหลอ
เหลือเพียงเสียงครวญคร่ำน้ำตาคลอ
ใจทุกข์ท้อเมื่อฟ้าไม่ปรานี
ยามวารีนี้กราดเกรี้ยว
ช่างไหลเชี่ยวเกลียวฉุดสุดหลีกหนี
กวาดกลืนทุก-ทุกอย่างฝังวารี
แม้ชีวีบางรายไม่วายเว้น
ยามวารีให้คุณ
ก็เกื้อหนุนคณานับดับทุกข์เข็ญ
ที่แห้งแล้งรุ่มร้อนกลับผ่อนเย็น
ดุจดังเส้นโลหิตชีวิตคน
ฤา..เพราะเราทำร้าย
วารีคล้ายลงโทษโกรธทุกหน
ฤา..มุ่งล้างความชั่วทุกตัวคน
จึ่งท่วมท้นล้นพื้นปฐพี
กิ่งไผ่...ใบหลิว
(ภาพจากอินเตอร์เน็ต)
ดีใจมากที่น้องชายคนนี้แวะมาเยี่ยม...คิดว่าลืมกันไปเสียแล้ว
ไม่เจอกัน...นานมาก!!...สบายดีมั้ยคะ
ที่บ้านน้ำท่วมมั้ย?
พี่กิ่งไผ่ฯคิดถึงน้องชายคนนี้เสมอมานะ
พิรุณพิโรษแล้ว หยดหยาด
เสียงสั่งนาคราช ลั่นฟ้า
สยามเอ่ยถึงคาด นองเนื่อง นาวา
ทุกแหล่งทุกชนหล้า ร่ำร้องท่านเอย
วารี พิโรธ โกรธา ครานี้
พี่น้อง ประชาชี มีเรียนรู้
ใช้ชีวิต ธรรมชาติ นั้นเป็นครู
คิดเพื่อสู้ อยู่ศักดิ์ศรี พลีเพื่อไท
...
แนวคิด ทัศนคติ การใช้ชีวิต พิชิตภัย
ขอบคุณพี่ครู ภาวนา ส่งกำลังใจ ค่ะ
ขอโทษ น่าจะ ปรานี มากกว่า ปราณี หรือเปล่า?