เดินหน้าต่อไป

 

 

...

ชีวิตก้าวย่าง
หนทางที่ไกล
ก้าวเดินผ่านไป
หัวใจเดินทาง

ฉันเดินโดดเดี่ยว
ฉันเลี้ยวสองข้าง
ฉันพักข้างทาง
ฉันหมางจากเธอ

เธอทิ้งฉันไป
ฉันได้พร่ำเพ้อ
ฉันคิดถึงเธอ
ฉันเพ้อบ้าบอ

ฉันเริ่มเข้มแข็ง
มีแรงเพียงพอ
ก้าวเดินไปต่อ
ฉันขอลุกยืน

เมื่อกี้ฉันล้ม
ใจตรมหน้าชื่น
ฉันขอลุกยืน
ใจฝืนอีกครา

เหนื่อยนักยังไหว
หัวใจศรัทธา
ยืดแข้งยืดขา
เดินหน้าต่อไป

...

 

 

 

บ้านปลายดง แห่ง หางดอย

ณ เชียงใหม่

๗ ตุลาคม ๒๕๕๔

๐๑.๑๙ น.

 

 

......................................................................................................................................................................

อารมณ์ก้าวข้าม ...

 

แรงบันดาลใจเกิดจากบันทึก อารมณ์หวั่นไหว...หัวใจเปียกฝน.... ของนางฟ้าชาดา ;)...

ซึ่งผมไปเขียนบทกลอนมอบไว้ให้

 

...

เสียงนางฟ้า พร่าสั่น ดูหวั่นไหว
มองฟ้าไกล ไห้หวน ชวนเศร้าหมอง
ความรู้สึก เจ็บช้ำ น้ำตานอง
ความขุ่นข้อง หมองใจ รับได้ดี

ถึงอ่อนไหว ไม่ใช่ ความอ่อนแอ
ความพ่ายแพ้ เกิดขึ้น ได้ทุกที่
ถึงเหนื่อยใจ แค่ไหน คงรู้ดี
นางฟ้ามี หัวใจ ที่ใสเย็น

ด้วยความรัก ความดี ที่มีอยู่
นางฟ้ารู้ ใช่ไหม ที่ใจเห็น
อุปสรรค ขวากหนาม ข้ามให้เป็น
เพียงแค่รู้ มองให้เห็น เราเป็นเรา

ใช้ความนิ่ง ความสงบ สยบเคลื่อนไหว
ใช้หัวใจ อันกล้าแกร่ง ดั่งขุนเขา
ใช้ความรัก เยียวยา ให้บางเบา
ใช้เวลา ช่วยปัดเป่า ความเหงาเธอ

...

 

หลังจากนั้นก็จึงกลายเป็นบทกลอนในบันทึกนี้ "เดินหน้าต่อไป" พูดถึงหัวใจตนเอง ความรู้สึกตนเอง และชีวิตของตนเอง

 

คิดถึงชื่อของหนังสือเล่มนี้

 

 

ขอให้กำลังใจทุกท่านให้มีแรงฮึดขึ้นสู้กับอุปสรรคที่กำลังเผชิญอยู่ตอนนี้นะครับ

 

"เหนื่อยใจ แต่ไหวอยู่"

 

บุญรักษา ครับ ;)

 

...............................................